AUTUMNALBUDAPEST

Ιππεύουμε και τοξεύουμε, αλλά όχι μόνον!

Απολαμβάνουμε την Ζωή και, κυρίως, την σπουδάζουμε! Γι αυτό και θεωρούμε την
πολεμική δραστηριότητά μας ολοκληρωμένη, γιατί "ολοκληρωτισμός" σημαίνει "ακεραίωση"
και η ακεραίωση της προσπαθείας, της κάθε προσπαθείας, σημαίνει την ευόδωσή της! Κι
όταν βρισκόμαστε στην αγαπημένη μας Ουγγαρία, δεν παραλείπουμε να την χαιρόμαστε, να
την σπουδάζουμε και να παρακολουθούμε τα επιτεύγματα, τις χαρές και τις λύπες του
Λαού της νοιώθοντας ότι η Έφιππη Τοξοβολία μας φέρνει κοντά σ' αυτή την χώρα. Και,
βεβαίως, την πρώτη θέση στη "καρδιά" μας κατέχει η Βουδαπέστη, η διαχρονικά
πανέμορφη πρωτεύουσά της που πάντοτε, πριν και μετά την Κοιλάδα, μας "κλέβει" τις πιό
όμορφες μέρες του ταξιδιού μας!

Η Βουδαπέστη "δίνεται" σ' αυτούς που μπορούν να ονειρεύονται με τα μάτια ...ορθάνοιχτα!
Προορίζεται μόνον για όσους αντέχουν το ξάφνιασμα της στιβαρής ομορφιάς και την
γοητεία ενός απρόβλεπτου μεγαλείου!
Αυτή η συναρπαστική "Ηγερία" του Δουνάβεως, αυτή η "κορωνίδα" των ευρωπαϊκών
πρωτευουσών, αν όλο τον χρόνο είναι υπέροχη, το φθινόπωρο μετατρέπεται σε
"εκτυφλωτική". Αντιπροσωπευτική Ουγγαρέζα "καλλονή", η Βουδαπέστη, την νύχτα,
"τυλίγεται" ερωτικά στην ασημένια εσάρπα του δικού της σεληνόφωτος, ενώ την ημέρα
αφήνεται στη θαλπωρή του κατάλευκου μεταξωτού πλαστρόν της που ο δικός "της" ήλιος
της προσφέρει, καθώς οδηγεί τους επισκέπτες της σε γραφικά λιθόστρωτα πάνω σε άμαξα
που σέρνουν άσπρα άλογα!

Τούτη την εποχή οι αμέτρητες κατάφορτες καστανιές που σκεπάζουν τις πλαγιές του
Κάστρου της Βούδας "ραντίζουν" με τους στιλβωμένους καρπούς τους τα πεζοδρόμια
όπου, ανάκατα με πεσμένα χρυσάκτινα φύλλα, βλέπεις σε κάθε βήμα σου μικρούς
"ζωγραφικούς πίνακες".

Κάθε φθινόπωρο, ιδιαίτερα, μπορείς άφοβα να ...ερωτευθείς την Βουδαπέστη όντας
βέβαιος ότι δεν θα σε προδώσει ποτέ! Όμως τώρα, τέλη Σεπτέμβρη, δεν την ερωτεύεσαι
απλώς αλλά την ...ποθείς σαν πνοή ζωής, γιατί εδώ, το φθινόπωρο δεν είναι παρά ένα ακόμη
διαρκέστερο ...καλοκαίρι!

Αυτή την φθινοπωρινή Βουδαπέστη καταφέραμε να απολαύσουμε και φέτος με την
ευκαιρία των ετήσιων Αγώνων στην Κοιλάδα του Οργανισμού "KASSAI". Μπορεί ο τελικός
προορισμός μας να ήταν η σύγχρονη "κοιτίδα" της Έφιππης Τοξοβολίας στο Kaposmero,
αλλά κατευθυνόμενοι προς αυτό το παραδεισένιο χωριό θα ήταν αδύνατον να
"προσπεράσουμε" την μεγάλη ερωμένη που λέγεται Βουδαπέστη. Και, να τι χαρήκαμε σ'
αυτό μας το ταξίδι:

Το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο της Ουγγαρίας οφείλει την ύπαρξή του στον Κόμη
Szechenyi Ferenc και στην δωρεά την οποία κάποτε έκανε, αποτελούμενη από την
προσωπική νομισματική συλλογή του καθώς και την προσωπική βιβλιοθήκη του με
έντυπα και τεκμήρια αφορώντα στην Ιστορία της Ουγγαρίας.

Σε αυτό το περικαλλέστατο Ίδρυμα, παρακολουθήσαμε μιάν σημαντική περιοδική έκθεση
πολύ ενδιαφέρουσα για όλους εμάς τους Εφιπποτοξότες, με τίτλο : "A TATΑRJΑRΑS 1241-
1241" και με αντικείμενο την εισβολή των Μογγόλων στην Ουγγαρία.

Με τα βέλη των ακαταπόνητων ασιατών εισβολέων να σε υποδέχονται ευρηματικά ...
καρφωμένα πάνω απ΄το κεφάλι σου στο κεντρικό χωλ του Μουσείου, η μικρή αλλά
περιεκτική αυτή έκθεση, παρουσιάζει αδρή την "εικόνα" των γεγονότων εκείνης της
δραματικής μεσαιωνικής εποχής, όταν η αγκυλωμένη στα εκκλησιαστικά πάθη της
Ευρώπη, παρακολουθούσε ανήμπορη την ταπείνωσή της από μία δράκα γενναίων
πολεμιστών από την κεντρική Ασία.
Πολλά τα σημαντικά εκθέματα αυτής της περιοδικής εκθέσεως, εκθέματα σχετικά με τόσο
με την Ιππασία όσο και με την Τοξοβολία.

Σε αυτή την έκθεση εμβαθύναμε στην εξέλιξη του ηνίου και της χαλινώσεως καθώς, επίσης
και σε εκείνη του αναβολέως και του πετάλου. Λεπτομέρειες που συνθέτουν την σύγχρονη
δυτική -λεγόμενη...- "Ιππασία" και που κάθε Ιππέας πρέπει να έχει υπ΄ όψη του.

Επιπροσθέτως, προσέξαμε και τα λιγοστά αλλά εντυπωσιακά δείγματα αιχμών μογγολικών
βελών τα οποία συγκρίναμε με αυτά τα οποία περιέχονται στην μουσειακή Συλλογή της
Ομάδος μας η οποία ...σεμνύνεται για την σημαντικότητα και την ποσότητα των αντιστοίχων
δικών της εκθεμάτων.

Ένας καλοτυπωμένος κατάλογος και πολλά πληροφοριακά έντυπα συμπληρώνουν την
έκθεση, πλέον δε και την αρχειακή Βιβλιοθήκη της Ομάδος μας.

Κατά τα λοιπά, το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο της Ουγγαρίας περιλαμβάνει στην μόνιμη
συλλογή του πολλά εκθέματα από τους προηγούμενους αιώνες, των δικών μας
ενδιαφερόντων. Και πολλά από αυτά τα «κομμάτια» που βρίσκονται στις ωραίες προθήκες
του αποτελούν 'σημεία αναφοράς' της Ευρωπαϊκής Ιστορίας και Τέχνης.

Όμως, στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο της Ουγγαρίας παρουσιάζονται γλαφυρά οι εθνικές
περιπέτειες των Μαγυάρων κατά την μακραίωνα ιστορία τους, με σπάνια εκθέματα και
δραματική παρουσίαση. Για παράδειγμα, η αμφιλεγόμενη και, πάντως, μαρτυρική μορφή
του Horthy Miklos κυριαρχεί στην αίθουσα των νεωτέρων χρόνων και, πραγματικά, σου
κόβεται η ανάσα όταν εισέρχεσαι στην αίθουσα της κομμουνιστικής θηριωδίας η οποία
κόστισε μυριάδες θυμάτων στους Ούγγρους!

Ο επισκέπτης "υποκλίνεται" προ της "Τρύπιας Σημαίας", αυτού του εθνικού συμβόλου της
αντικομμουνιστικής εξεγέρσεως του 1956, όταν οι γενοκτονημένοι από τους σοβιετικούς
Ούγγροι ξ έ σ κ ι σ α ν από την μιασμένη σημαία τους το κομμουνιστικό σφυροδρέπανο
αφήνοντας στη θέση του ένα συμβολικό κενό, μία ...τρύπα, μέσα στην οποία η Ιστορία
πέταξε αμετακλήτως την κομμουνιστική βαρβαρότητα μετά την κατάρρευση των σοβιέτ.

Ήταν "τότε" που τα ρωσικά πολυβόλα έριχναν στο "ψαχνό", γάζωναν ανεξέλεγκτα κάθε
κινούμενο Ούγγρο, σημάδευαν ακόμα και σε μπαλκόνια ακόμα και μέσα σε υπνοδωμάτια,
προσπαθώντας να καταπνίξουν την ηρωϊκή εξέγερση του υπερήφανου Μαγυάρικου Λαού!

Σήμερα οι Ούγγροι τιμούν τους νεκρούς τους και την αντικομμουνιστική εξέγερση του 1956
με αμέτρητα Μνημεία κατεσπαρμένα σε ολόκληρη την Ουγγαρία και πάντα, στα Μνημεία
αυτά η "Τρύπια Σημαία" υπογραμμίζει το δράμα της κομμουνιστικής κατοχής.

Εγκατεστημένη σε δύο ωραία κτίσματα του αριστοκρατικού Varosliget (Άλσος της
Πόλεως), βρίσκεται μία σημαντική Συλλογή έργων Ανατολικής Τέχνης της οποίας ο πυρήνας
υπήρξε η Συλλογή του Hopp Ferenc (1833-1919), ενός 'ανήσυχου' Μαγυάρου ο οποίος, αν
και επιτυχημένος Οπτικός, διήνυσε π έ ν τ ε φορές τον ...γύρο του Κόσμου, μεταξύ 1882
και 1914, μελετώντας και συλλέγοντας.

Ο Hopp Ferenc ξεκίνησε την λαμπρή συλλογή του το 1882 όταν, περιηγούμενος το Aden,
εντυπωσιάσθηκε από ένα ...αυγό στρουθοκαμήλου! Το αγόρασε και, έκτοτε, επιστρέφοντας
στην Πατρίδα του μετέφερε πάντοτε πολύτιμα αντικείμενα τα οποία σήμερα θεμελιώνουν τις
μόνιμες συλλογές του φερωνύμου Μουσείου Ανατολικής Τέχνης, της Βουδαπέστης. Ας
σημειωθεί ότι, το προαναφερόμενο αυγό εκτίθεται σήμερα στο επίκεντρο της συλλογής.
Για εμάς τους Έλληνες είναι πολύ πικρό να θυμόμαστε τις σκοτεινές εξαφανίσεις δύο
αντιστοίχων μνημειακών Συλλογών Ανατολικής Τέχνης που 'κάποτε' διέθετε η χώρα μας και
οι οποίες έγιναν "άφαντες"! Ήταν, η κρατική Συλλογή Ασιατικής Τέχνης της Κερκύρας, εκ
της δωρεάς 10.500 έργων τέχνης του ευπατρίδη γρηγορίου Μάνου με εύρυθμη συνεχή
λειτουργία έως το 1974, η οποία εφιλοξενείτο στο Ανάκτορο "Μιχαήλ και Γεωργίου" και η
πλέον συγκλονιστική σε σημασία και όγκο ιδιωτική Συλλογή του διανοουμένου Πατριώτη
Ιωάννου Πασσά με έργα όχι μόνον Ανατολικής Τέχνης αλλά και σημαντικότατες αρχαιότητες,
βυζαντινά κειμήλια και πολλά δυτικά. Η Συλλογή της Κερκύρας εξηφανίσθη όταν το κτήριο
στο οποίο εστεγάζετο επελέγη για να φιλοξενήσει ευκαιριακά μία "σύνοδο κορυφής" της
Ευρωπαϊκής Ενώσεως, έκτοτε αγνοείται η ...τύχη του όγκου των περιεχομένων της!!!! Μία
πιο τραγική "τύχη" επεφύλαξε ο μητραλοίας Κώστας Καραμανλής, ο ιδρυτής της "ΝΔ" στην
Συλλογή του Ιωάννου Πασσά με αποτέλεσμα τον αφανισμό της και την αποστέρηση του
Ελληνικού Κοινού από την επαφή με σημαντικότατα έργα Τέχνης!
Ο Ιωάννης Πασσάς, διακεκριμένος ευπατρίδης και συγγραφεύς, εκδότης του Λεξικού
"ΗΛΙΟΣ", εραστής της Τέχνης και οραματιστής καθώς ήταν, δημιούργησε μία πολυδιάστατη
Συλλογή με πυρήνα την Ανατολική Τέχνη και με πολλές προεκτάσεις προελεύσεων και
εποχών. Το σύνολο της Συλλογής Πασσά θα μπορούσε να διαμορφώσει την μόνιμη Συλλογή
ενός λαμπρού Μουσείου Τέχνης το οποίο εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να στερείται η
χώρα μας! Δυστυχώς όμως ο Ιωάννης Πασσάς υπήρξε Πατριώτης, δημοσιογράφησε υπέρ
των Εθνικών μας Δικαίων και, βεβαίως, άσκησε δριμύτατη κριτική εναντίον του
εθνοπροδότη Κώστα Καραμανλή! Και αυτός ήταν ο λόγος ενός λυσσαλέου κατατρεγμού του
από τον ιδρυτή της "ΝΔ" με αποτέλεσμα την ουσιαστική εξαφάνιση της ανεκτίμητης
Συλλογής του!
Ο Κώστας Καραμανλής που ανέχθηκε την λειτουργία χωρίς νόμιμη άδεια του εβραϊκού
Μουσείου (;) Αθηνών, αρνήθηκε πεισματικά την χορήγηση αδείας λειτουργίας Μουσείου
στον Ιωάννη Πασσά προκειμένου να στεγάσει την Συλλογή αυτή για την απώλεια της οποίας
θρηνεί η πολιτισμένη Ελλάς αλλά και η Ευρώπη!
Η Συλλογή αποθηκεύθηκε πρόχειρα και χωρίς καμία κρατική φροντίδα σε ένα κτήριο επί
της οδού Κυψέλης 1. Εκεί, μετά τον θάνατο του αειμνήστου Ιωάννου Πασσά (δεκαετία ’80),
η Συλλογή παρέμεινε χωρίς φύλακα και χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα (!!!!), πράγμα που σημαίνει
χωρίς καν ένα στοιχειώδες σύστημα συναγερμού! Το αποτέλεσμα ήταν αναμενόμενο: μία
"κλοπή" από ..."αγνώστους" αφάνισε την αφρόκρεμα των περιεχομένων της! Η καραμανλική
και ...μετα-καραμανλική (πάντοτε καραμανλική!) α θ λ ι ό τ η τ α σε αγαστή συναυτουργία !
Μετά την "κλοπή" τα απομεινάρια της άλλοτε λαμπρής αυτής Συλλογής συνέχιζαν να
παραμένουν στο στοιχειωμένο κτήριο της οδού Κυψέλης 1, από το οποίο εξηφανίσθησαν
και αυτά για να αποδοθεί το συγκεκριμένο κτήριο σε μία …"εξέχουσα" χρήση: έγινε το
προεκλογικό κέντρο ενός πρώην ...φωτομοντέλου που έθεσε υποψηφιότητα με το
αμαρτωλό 'κώμα' (sic) της "ΝΔ"! Στην Ελλάδα, εκεί που κ λ ε ί ν ε ι ένα Μουσείο α ν ο ί γ ε ι
ένα ...προεκλογικό κέντρο!!!!
Και όσο και εάν μας εξαπατούν λέγοντάς μας ότι η δήθεν, "Συλλογή Πασσά" παρελήφθη
προς έκθεση από το "Βυζαντινό Μουσείο" με αντίδικο το ..."Μπενάκειο Μουσείο",
γνωρίζουμε ότι η πραγματική "Συλλογή Πασσά" κατεσπαράχθη από τους αλήτες του
δημοκρατικού πολιτικαντισμού!
Αυτή είναι και η "διαφορά" μεταξύ Βουδαπέστης και Αθηνών, μεταξύ Ούγγρων και ...
ελλαδιτών, πάντως δε όχι Ελλήνων!
Αν, το σημείο στο οποίο κατήντησε η σημερινή Ελλάς είναι απλώς το «κακό», το χ ε ί ρ ι σ τ
ο είναι ότι οι σημερινοί ελλαδίτες αρνούνται να το συνειδητοποιήσουν όσο και εάν οι
Έλληνες το διατυμπανίζουμε! Έτσι, όχι μόνον δεν αναστρέφεται το κατάντημα της χώρας
αλλά και οσημέραι επιδεινώνεται μιάς και η έλλειψη εθνικής συνειδήσεως των ελλαδιτών
καταβαραθρώνει ό,τι απομένει!
Άρα γε υπάρχει "επιστροφή" (αναστροφή) χωρίς ...φάσγανο;…
Ωστόσο, η Ομάδα μας είναι ευτυχής : σε λίγο θα είμαστε ξανά στην Ουγγαρία όπου μας
περιμένει η φιλόξενη "αγκαλιά" της Κοιλάδος!