Πρώτα στην «Μέκκα» της Έφιππης Τοξοβολίας, στην αγαπημένη μας «Κοιλάδα» του
Οργανισμού «KASSAI» και, κατόπιν, στο Αμβούργο, το Βερολίνο, το Πότσνταμ, την Λειψία
και την Δρέσδη μας έδωσαν την δυνατότητα να επιστρέψουμε με γεμάτες τις «αποσκευές»
μας με ανεκτίμητες εμπειρίες, γνώση και …πολλά-πολλά βιβλία ιππικού περιεχομένου,
πολλά από τα οποία, πια,  σπάνια και δυσεύρετα!




















Η πρώτη μεγάλη έκπληξη στο Αμβούργο, όπου συναντήσαμε Παράγοντες της Γερμανικής
Ομοσπονδίας Ιππασίας να μας λένε ότι θεωρούν  α ν ύ π α ρ κ τ η  την Ιππασία στην
σημερινή Ελλάδα! Και η έκπληξή μας ήταν διπλή όταν ακούσαμε να μας το λένε χωρίς την
τήρηση κάποιας «διπλωματικής» επιφυλάξεως αλλά  α π ε ρ ί φ ρ α σ τ α  έως  ω μ ά  με
εκείνη την απολύτως …Γερμανική ειλικρίνεια, ενώ, ταυτοχρόνως μας δήλωναν ότι το έργο
της μικρής μας Ομάδος τους είναι, όχι απλώς γνωστό (από μεταφραστική «μηχανή») αλλά
«λαμπρό» (όπως είπαν) δίνοντάς μας ευχές για εντατικοποίηση των προσπαθειών μας στον
νέο μας Όμιλο! Πραγματικά δεν το περιμέναμε! Δεν περιμέναμε, όχι να μας πουν ότι η
Ιππασία στην σημερινή Ελλάδα είναι ανύπαρκτη (αυτό είναι γνωστό τοις πάσι…) αλλά δεν
περιμέναμε να γνωρίζουν και την …μετακίνησή μας σε νέο Όμιλο! Και πάλι τους
ευχαριστούμε!





























Διαπιστώσαμε ότι η Ιππασία στην Γερμανία μπορεί να μην διέρχεται την «χρυσή περίοδο»
που διήρχετο από το πρώτο ήμισυ του 20ού αιώνος έως και το τέλος του
Εθνικοσοσιαλισμού, αλλά πάντως παραμένει σε πολύ υψηλό επίπεδο συγκριτικώς με την
υπόλοιπη Ευρώπη. Στην χώρα αυτή όπου ο μέσος μηνιαίος μισθός υπερβαίνει τα 2000
ευρώ και ένα πλήρες γεύμα σε εστιατόριο πολυκαταστήματος σπανίως ξεπερνά τα 10 ευρώ,
τα μηνιαία σταύλιστρα ενός Ίππου κυμαίνονται στα 400 ευρώ με παροχές μέχρι …solarium
και ιδιωτικό χώρο προαυλισμού! Εδώ ο Κόσμος συνεχίζει να ιππεύει ανεξαρτήτως
καιρικών συνθηκών και η Γερμανική Ομοσπονδία Ιππασίας κάνει τα πάντα ώστε οι
Γερμανοί να ιππεύουν σωστά εκπαιδευμένοι με πολλά-πολλά εκπαιδευτικά βοηθήματα στη
διάθεσή τους! Στην Γερμανία η Ομοσπονδία Ιππασίας έχει διαμορφώσει ένα λειτουργικό
πλαίσιο οργανώσεως κι ελέγχου της εκπαιδεύσεως που παρέχουν οι διάφοροι Όμιλοι-Μέλη
της, βαθμολογώντας τους ώστε να παρέχονται εχέγγυα αποτελεσματικότητος. Τα αντίστοιχα
επίπεδα Ιππέων ( Die Reiterabzeichen ) που πρωτο-καθιερώθηκαν κατά την εποχή του III
Reich  είναι χάλκινο, αργυρό και χρυσό για την κατάκτηση των οποίων απαιτούνται πολλές
γνώσεις οι οποίες περιέχονται σε καλοτυπωμένα εκπαιδευτικά εγχειρίδια! Το βασικό
εγχειρίδιο που καλύπτει γνώσεις μέχρι και το αργυρούν επίπεδο αποτελείται από 304 (!)
εικονογραφημένες σελίδες με κεφάλαια που καλύπτουν κάθε ιππική «απαίτηση».
Χαρακτηριστικό το κεφάλαιο της Ιστορίας της Ιππεύσεως όπου μνημονεύεται ιδιαιτέρως ο
Ξενοφών και το σύγγραμμά του «Περί Ιππικής», ενώ αναλύεται η πορεία των κυρίων
ιππικών «σχολών» της Ευρώπης ώστε ο νέος Ιππέας να μην είναι άμοιρος πληροφορήσεως
περί του μακρού «δρόμου» που διήνυσε η Ιππασία μέχρι την σημερινή έκφανσή της. Αυτά
τα …ολίγα προς εξαγωγή συμπερασμάτων για τον «ρόλο» των …ημετέρων αέργων και
παρασιτούντων καρεκλοκενταύρων που εμφανίζονται ως … «Παράγοντες» της εν Ελλάδι
«ιππασίας» (;) εξαπατούντες εαυτούς και αλλήλους κάπου, εκεί, στον Ιππόδρομο του
Μαρκοπούλου!
























Στο Αμβούργο παρακολουθήσαμε μία τρίωρη διάλεξη του Καθηγητού Γιοχάννες φον
Σένενφελντ με θέμα  «Πεταλωτική : Ιστορία και Σκοπιμότητα». Η συγκεκριμένη διάλεξη
ωργανώθηκε προς ενημέρωση των Γερμανών Ιπποτρόφων της Χάνζα και περιελάμβανε μιαν
αναλυτική αναδρομή της Ιστορίας της Πεταλωτικής και των τεχνικών της, ξεκινώντας από
το αρχαίο ελληνικό ιπποσάνδαλο (αλλά και το αντίστοιχο ρωμαϊκό) και φτάνοντας ως την
σύγχρονη ορθοπεδική τελείωση. Βεβαίως, στο τέλος όλοι συμφωνήσαμε με την τοποθέτηση
του Γερμανού Καθηγητού : η Πετάλωση αποτελεί ακόμη ένα ανθρώπινο εφεύρημα βιασμού
του Ίππου προκειμένου ο Άνθρωπος να μπορεί να τον εκμεταλλευθεί επί παντοειδούς
εδάφους χωρίς να χρειάζεται να «χάνει χρόνο» περιμένοντας την φυσική σκλήρυνση των
οπλών.

















Κατόπιν, συντεταγμένοι  προσκυνήσαμε το παγκόσμιο Μνημείο της δολοφονίας 35.000
αμάχων κατοίκων του Αμβούργου που διέπραξαν οι ατιμώρητοι εγκληματίες πολέμου
αγγλο-αμερικανοί στην επιχείρηση «GOMORRHΑ» την φρικαλέα νύχτα της 27ης προς 28η
Ιουλίου 1943. Κατά την αποφράδα εκείνη νύκτα, 35.000 γυναικόπαιδα αποτεφρώθηκαν
από τις εμπρηστικές βόμβες των εγκληματιών αγγλο-αμερικανών προκειμένου να καμφθεί
το ηθικό των Πολιτών του 3ου Ράιχ! Εκείνη τη δολοφονική νύχτα οι κτηνώδεις αγγλο-
αμερικανοί χρησιμοποίησαν το πανύψηλο καμπαναριό του ιστορικού Ναού του Αγίου
Νικολάου (Nikolaikirche) στο κέντρο του Αμβούργου ως …στόχο (!!) για να επιτύχουν το
πλέον φονικό αποτέλεσμα κατά των Γερμανών γυναικοπαίδων, εξαπολύοντας κατόπιν μιά
καταιγίδα χιλιάδων τόνων εμπρηστικών βομβών φωσφόρου ώστε να μετατρέψουν σε
στάχτες τους αμάχους του Αμβούργου! Αποτέλεσμα, το μεγαλύτερο νεκροταφείο της
Ευρώπης με περίμετρο 17 χιλιομέτρων να βρίσκεται στη πόλη του Αμβούργου (Ohlsdorf)
ενώ οι αγγλο-αμερικανοί δολοφόνοι παραμένουν ατιμώρητοι και οι ανόητοι εξακολουθούν
να αναζητούν μία …πλάκα εβραϊκού σαπουνιού για να αποδείξουν ακόμη το
«ολοκαύτωμα»! Έτσι, ως ελάχιστο χρέος, προσκυνήσαμε τα ερείπια του ιστορικού Ναού
Νikolaikirche ανεβαίνοντας με τον ανελκυστήρα ως τα 75 μέτρα (η διαδρομή διαρκεί 50
δευτερόλεπτα) για να τιμήσουμε από ψηλά τους απάνθρωπα δολοφονημένους Πολίτες του
3ου Ράιχ την Μνήμη των οποίων οι πλαστογράφοι της Ιστορίας προσπαθούν να εξισώσουν
με ανύπαρκτα …«σαπούνια»!


































Στο Βερολίνο βρεθήκαμε προσκεκλημένοι της  «Eiserne Kavallerie», μιάς Ιππικής
Εταιρείας που προωθεί την Φυσική Ιππασία και την διατήρηση της Ιστορικής Μνήμης των
Ιππικών Αθλημάτων με επικεφαλής απόγονο του πλέον διακριθέντος Ιππέως-νικητού των ΧΙ
Ολυμπιακών Αγώνων του 1936, Konrad Freiherr von Wangenheim


























Ξεναγηθήκαμε στις ιππικές εγκαταστάσεις του Ολυμπιακού Σταδίου όπου, τον Αύγουστο
του 1936, διεξήχθησαν οι ΧΙ Ολυμπιακοί Αγώνες στους οποίους η Γερμανία του Αδόλφου
Χίτλερ κυριάρχησε με μία συντριπτική νίκη επιβεβαιώνοντας την φυσική υπεροχή του
Λευκού Ανθρώπου αφού, η μεν Ναζιστική Γερμανία ανεδείχθη κορυφαία Ολυμπιονίκης
κατακτώντας την πρώτη θέση με 33 χρυσά,  26 αργυρά και  30 χάλκινα μετάλλια,
σαρώνοντας ταυτοχρόνως και τις πρώτες νίκες σε όλα τα Ιππικά Αγωνίσματα, ενώ η
συντριπτική πλειοψηφία των χρυσών Ολυμπιονικών (πλην εκείνων των αγωνισμάτων
δρόμου) υπήρξαν Λευκοί Αθλητές !














Εδώ αντιλαμβάνεται κανείς την ανοησία των πλαστογράφων της Ιστορίας που επικαλούνται
την «περίπτωση» του Jesse Owens και των νικητών που ανέδειξαν οι αγώνες δρόμου,
όπου, όπως είναι φυσικό, ενίκησαν Μαύροι Αθλητές! Πράγματι οι Μαύροι λόγω ανατομικής
διαφοροποιήσεως των μυών της κνήμης θα κερδίζουν πάντα τους αγώνες δρόμου (όπως
θα κέρδιζε και μία γαζέλα ή ένα πούμα!) αλλά αυτό απέχει έτη φωτός από το να
παραπληροφορούν επαναλαμβάνοντας την στερεοτυπική ανοησία ότι δήθεν ο Α. Χίτλερ
«συγχύστηκε από την νίκη του Jesse Owens και απεχώρησε από το Στάδιο χωρίς να
χαιρετίσει τον νικητή»! Αντιθέτως, οι νίκες των Μαύρων Αθλητών στα αγωνίσματα δρόμου
θα επιβεβαιώνουν την φυσική διαφοροποίησή τους από τον Λευκό Άνθρωπο και στον
τομέα της Αθλήσεως, κάτι που θα ενισχύει τις Ναζιστικές θεωρίες της Ευγονικής αντί να τις
διαψεύδει! Επιπλέον, κανένας ηγέτης διοργανώτριας χώρας δεν χαιρετά όλους τους
Ολυμπιονίκες μετά την λήξη των αγωνισμάτων και ο Α. Χίτλερ, όπως δεν χαιρέτησε πολλούς
Λευκούς Ολυμπιονίκες έτσι δεν χαιρέτησε και τον Μαύρο Ολυμπιονίκη Jesse Owens!
Αντιθέτως, αμέσως μετά τον τερματισμό του Μαύρου Ολυμπιονίκη ο αρμόδιος τεχνίτης του
Ολυμπιακού Σταδίου μετέβη στην Πύλη του Μαραθωνίου και εχάραξε το όνομα του
Μαύρου Πρωταθλητή στον γρανίτη της όπως ωφείλετο αποδεικνύοντας ότι  εκείνους τους
υπέροχους Ολυμπιακούς Αγώνες κανένα ψήγμα «ρατσισμού» δεν στιγμάτισε!






































Κανένας «ρατσισμός» από τον Αδόλφο Χίτλερ αλλά μόνον από τους δηλωσίες
«αντιρατσιστές» οι οποίοι ακόμη να μας πουν πόσοι Μαύροι ανεδείχθησαν Ολυμπιονίκες
στα αγωνίσματα της Ιππασίας, της Κωπηλασίας, της Ποδηλασίας, της Ξιφασκίας, της
Ενοργάνου, της Πάλης, της Χιονοδρομίας κλπ κλπ για να δούμε, επιτέλους, που
«κατερρίφθη ο μύθος της υπεροχής της Λευκής Φυλής» που, δήθεν, «εσύγχυσε τον Χίτλερ
για να …αποχωρήσει από το Ολυμπιακό Στάδιο»,  όπως ισχυρίζονται οι συμπλεγματικοί
μεταπολεμικοί ρατσιστές! Πάντα άθλιος ο ρατσισμός και πλέον άθλιοι όσοι τον κάνουν
πράξη υποκρινόμενοι το αντίθετο! Και μιάς και αναφερόμαστε στην Χιονοδρομία να
θυμηθούμε ότι και στον Μαραθώνιο 50 χιλιομέτρων της Χιονοδρομίας (όπου εκτός από την
μυϊκή δύναμη των ποδών απαιτείται και νοητική ευφυία) εκείνης της Ολυμπιάδος,
Ολυμπιονίκης ανεδείχθη και πάλι, Λευκός Πρωταθλητής, ο Elis Viklund!! Δεν καταλάβαμε
από πότε η ρατσιστική προπαγάνδα διαστρεβλώνει την πραγματικότητα για να μας
…παρελκύσει σε ένα και μόνον Ολυμπιονίκη, διαγράφοντας όλους τους υπόλοιπους που
αποτελούν και την συντριπτική πλειονότητα και παραλλάσσοντας την αλήθεια… Δεν αρκεί ο
μύθος των σαπουνιών αλλά, οι συμπλεγματικοί ρατσιστές, επιδιώκουν να παραμυθιάσουν
τους πάντες και τα πάντα ;

































Επιστρέφοντας στους ΧΙ Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου του 1936, θα σημειώσουμε
ότι υπήρξαν οι μοναδικοί κατά τους οποίους δεν προεβλήθη το εγχώριο (Ναζιστικό)
Πολιτικό Σύστημα, ενώ απεφεύχθη ακόμη και η στοιχειώδης προβολή του εθνικού
Συμβόλου, της Σβάστικα. Σε αντίθεση με όλες τις άλλες ολυμπιακές διοργανώσεις κατά τις
οποίες, τόσο στα καπιταλιστικά κράτη όσο και στα κομμουνιστικά, πρωταγωνιστούσε η
προβολή των πολιτικών συμβόλων (αστεριού και σφυροδρεπάνου), ο Καγκελάριος
Αδόλφος Χίτλερ σεβάσθηκε τον αθλητικό χαρακτήρα του Αρχαιοελληνικού Ολυμπισμού και
απέφυγε την εμφάνιση της Σβάστικα η οποία , στο κάτω-κάτω, ήταν και το Σύμβολο της
Χώρας. Έτσι, ούτε στην επίσημη αφίσα των ΧΙ Ολυμπιακών Αγώνων ενεφανίζετο η Σβάστικα,
ούτε στο επίσημο έμβλημα το οποίο ήταν η, πασίγνωστη, Καμπάνα! Ο Αδόλφος Χίτλερ
υπήρξε ο μ ό ν ο ς  ο οποίος δεν ενέπλεξε τον Ολυμπισμό με την Πολιτική, αντιθέτως προς
τους επικριτές του!






































Κατευθυνόμενοι προς το Ολυμπιακό Στάδιο του Βερολίνου, θαυμάζουμε τον αρχαίο
Έλληνα Ιππέα ο οποίος, με το κλαδί ελιάς στο χέρι, δείχνει προς την μεγάλη αλέα που οδηγεί
στον χώρο των αγώνων. Όσοι ασχολούμεθα με την Ιππασία θαυμάζουμε στους Γερμανούς
την πλήρη αίσθηση της φυσικής ιππεύσεως η οποία είναι εμφανής σε όλα τα σχετικά έργα
Τέχνης που δημιούργησαν οι καλλιτέχνες τους, ειδικώς, κατά την περίοδο του 3ου Ράιχ! Το
συγκεκριμένο άγαλμα είναι ένα αξιοπρόσεκτο δείγμα…
















Από μακρυά, είναι επιβλητικό το αρχιτεκτονικό «προφίλ» του ελλειπτικού  Ολυμπιακού
Σταδίου! Ο αρχιτέκτονάς του, Werner March (1894-1976) , πραγματικά προηγήθηκε κατά
πολύ της εποχής του πετυχαίνοντας ένα αρχιτεκτονικό Μνημείο αντάξιο της υψηλής
αισθητικής του Ναζισμού! Κι εδώ, η λιτή αρχαιοελληνική δωρικότητα που χαρεκτήρισε την
αισθητική του 3ου Ράιχ εντυπωσιάζει τον παρατηρητή στον οποίο προσφέρει ψυχική
ανάταση, χωρίς καμιά αρχιτεκτονική «φλυαρία»!





























Στο εσωτερικό του Σταδίου, σε μια απόμερη γωνιά, πεσμένη στο έδαφος, στέκει η Καμπάνα
των Ολυμπιακών Αγώνων, βουβή, σπασμένη και …πυροβολημένη, με μία χαίνουσα πληγή
στην επιφάνειά της να θυμίζει την βαρβαρότητα των «νικητών»-εγκληματιών! Το μίσος των
βαρβάρων «συμμάχων» εισβολέων προς την Καμπάνα αυτή δεν υπήρξε τυχαίο. Επάνω
στην Καμπάνα ήταν χαραγμένη η φράση του Αδόλφου Χίτλερ με την οποία καλούσε  τους
νέους όλου του Κόσμου, αδιακρίτως Φυλής, Θρησκείας, Εθνικότητος ή πολιτικών
πεποιθήσεων, για συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες! Η συγκεκριμένη φράση έλεγε :
«Ich rufe die Jugend der Welt», «Καλώ τους Νέους του Κόσμου», αδιακρίτως τους
Νέους όλου του Κόσμου και αυτήν ακριβώς την ευγενή φωνή …πυροβόλησαν οι
βάρβαροι «σύμμαχοι» εγκληματίες της εισβολής του 1945! Σήμερα η Καμπάνα των
Ολυμπιακών Αγώνων του 1936 στέκει βουβή μέσα σε ένα κλίμα παγκοσμιοποιητικού
ρατσισμού που ταλανίζει και την  γηραιά  Ήπειρο! Ναι, με έναν ακόμη πυροβολισμό
εναντίον μιας …Καμπάνας η οποία απηυθύνετο προς την πολιτισμένη Ανθρωπότητα, οι
ατιμώρητοι εγκληματίες πολέμου, αμερικανοί, γάλλοι, άγγλοι και ρώσοι εξακολουθούν να
διαιωνίζουν τον θάνατο, την βία και τον πόλεμο που οι ίδιοι κάποτε μεθόδευσαν,
υποκινούμενοι από τους διεθνείς τοκογλύφους τους οποίους συνεχίζουν να αβαντάρουν!




































Επισκεφθήκαμε και περιηγηθήκαμε τις περίφημες εγκαταστάσεις όπου διεξήχθησαν τα
Ιππικά Αγωνίσματα διερχόμενοι από την Πύλη των Ιππαγωγών. Η γλυπτική σύνθεσή της
«αιχμαλωτίζει» τον επισκέπτη με την μεγαλειώδη επιβλητικότητά της. Έργο του μεγάλου
Εθνικοσοσιαλιστή γλύπτη Josef  Wackerle (1880-1959), αναδεικνύει τον Άνθρωπο και τον
Ίππο ως αρρήκτους συνεργάτες και συμπορευτές στη ζωή.

















































Σε αυτό τον χώρο των Ιππικών Αγώνων του 1936 η μνήμη μας ξαναζωντάνεψε τον «Αθλητή
των Αθλητών» εκείνων των αξέχαστων Ολυμπιακών Αγώνων, τον Υπολοχαγό του Γερμανικού
Στρατού, Βαρώνο Konrad von Wangenheim. Αυτή η μυθική μορφή της Αγωνιστικής
Ιππασίας κατάφερε να εφιππεύσει με σπασμένο χέρι και τσακισμένη την κλείδα και να
εκτελέσει άψογη και τάχιστη αγωνιστική διαδρομή κατακτώντας χρυσό μετάλλιο, παρά το
ότι κατά την διάρκεια της διαδρομής το χέρι έπεσε εκτός νάρθηκος με αποτέλεσμα να
καλπάζει και να υπερπηδά άπταιστα τα εμπόδια υπό φρικτούς πόνους! Το τι
επηκολούθησε είναι απερίγραπτο! Και ο Καγκελάριος Αδόλφος Χίτλερ είχε ακόμη έναν πολύ
σημαντικό λόγο όχι μόνον να μην «συγχυστεί» από νίκες αλλοφύλων Ολυμπιονικών, αλλά να
νοιώσει υπερεπαρκώς υπερήφανος και για τους Γερμανούς Ολυμπιονίκες αλλά και για τους
υπολοίπους !!

















































Η Εθνικοσοσιαλιστική γλυπτική, όπως και, ευρύτερα, η Εθνικοσοσιαλιστική Τέχνη,
ανέπτυξε μία κορυφαία αισθητική όπου το μέγεθος δεν ακυρώνει την χάρη και την
φυσικότητα, εν αντιθέσει με τον εκτρωματικό σοσιαλιστικό ρεαλισμό της κομμουνιστικής
«τέχνης». Αν και οι υπάνθρωποι «σύμμαχοι»,  μετά την εισβολή τους στο Γερμανικό
έδαφος, μαζύ με την συστηματικοποίηση της φυσικής εξοντώσεως του Γερμανικού
Πληθυσμού, συστηματικοποίησαν τις αρπαγές και καταστροφές των έργων Τέχνης της
Εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας, τα απομένοντα αγάλματα και λοιπά Έργα Τέχνης
μαρτυρούν την μεγάλη καλλιτεχνική πρόοδο επί των ημερών του 3ου Ράιχ. Γύρω από το
απομένον Ολυμπιακό Στάδιο του Βερολίνου εξακολουθούμε να θαυμάζουμε τους
«Δισκοβόλους», έργο του Κarl Albiker (1878-1961), ή την περίφημη σύνθεση του Adolf
Wamper  (1901-1977).
































Παντού σε όλη την απέραντη Ολυμπιακή Εγκατάσταση του Βερολίνου, εκεί στο πανέμορφο
και φυσικό Charlottenburg , οι μνημειακές «μαρτυρίες» του 3ου Ράιχ υπενθυμίζουν στον
περαστικό την υψηλή Αισθητική Παιδεία ενός ευρωπαϊκού Λαού πριν τον «λαβώσουν»
(πρόσκαιρα…) οι αιώνιοι τοκογλύφοι! , οι μνημειακές «μαρτυρίες» του 3ου Ράιχ
υπενθυμίζουν στον περαστικό την υψηλή Αισθητική Παιδεία ενός ευρωπαϊκού Λαού πριν
τον «λαβώσουν» (πρόσκαιρα…) οι αιώνιοι τοκογλύφοι!









































Εμείς οι Έλληνες, ασχέτως εάν συμφωνούμε ή διαφωνούμε με την εποχή του Ναζισμού στην
Γερμανία, είμαστε υποχρεωμένοι να παραδεχθούμε ότι οι ΧΙ Ολυμπιακοί Αγώνες του
Βερολίνου ήσαν οι «πιο Ελληνικοί» από όλους όσους ποτέ διεξήχθησαν, ίσως, διότι ο
Αδόλφος Χίτλερ υπήρξε ο πλέον Φιλέλλην από όλους τους γνωστούς της Ιστορίας!  Δεν ήταν
τυχαίο αυτό το οποίο ο ίδιος έχει γράψει στο «Ο Αγών μου» : « Είχα μπροστά μου το
υπέροχο Ελληνικό στοιχείο, εδώ στην Γερμανική γη» (τ. I, Απολογισμός, κεφ. Γ, Ο
κοινοβουλευτισμός). Σε αυτούς τους Αγώνες, για πρώτη φορά, θεωρήθηκε απαραίτητη η
«καθαγίαση» με το Ολυμπιακό Φως από την Αρχαία Ολυμπία. Κατόπιν εντολής του
Γερμανού Καγκελαρίου εισήχθη για πρώτη φορά η τελετή της λαμπαδηδρομίας και ο
Έλληνας Καθηγητής της Φυσικής Σαλτερής Περιστεράκης κατεσκεύασε το ηλιοσυλλεκτικό
κάτοπτρο με το οποίο πυροδοτήθηκαν οι πυρσοί εκείνης της Ολυμπιάδος που μετέφεραν
την Ιερή Φλόγα από το Στάδιο της Αρχαίας Ολυμπίας στο Στάδιο του Βερολίνου, με
τελευταίο λαμπαδηδρόμο τον Έλληνα Σπυρίδωνα Λούη! Τότε, επίσης με εντολή του
Αδόλφου Χίτλερ, ο Γερμανός προϊστάμενος της Ολυμπιακής Διοργανώσεως Carl Diem
εξασφάλισε τα κεφάλαια για την ίδρυση της Ολυμπιακής Ακαδημίας στην Αρχαία Ολυμπία  
που απολαμβάνουμε ακόμη και σήμερα! Σε εκείνους τους Ολυμπιακούς Αγώνες ήταν που,
επίσης, ο Αδόλφος Χίτλερ ώρισε να παρελαύνει πρώτη από όλες η Ελληνική Αντιπροσωπεία,
Τιμής ένεκεν προς την Χώρα του Ολυμπισμού. Τότε η Ελληνική Αντιπροσωπεία παρήλασε
πρώτη με επικεφαλής τον Μαραθωνοδρόμο Σπυρίδωνα Λούη, τον οποίο ο Γερμανός
Καγκελάριος χαιρέτισε θερμά ενώπιον των θεατών του καταμέστου Σταδίου, ενώ η Γαλλική
Αντιπροσωπεία που ακολουθούσε παρήλασε με υψωμένο το δεξί χέρι των μελών της σε
…Ναζιστικό χαιρετισμό!! Αλλά ο Αδόλφος Χίτλερ, πολύ πριν εκλεγεί Καγκελάριος είχε
σημειώσει στο βιβλίο του «Ο Αγών μου» :  «Ο παθιασμένος Αγώνας μας πρέπει να έχει
πλατιά αντικείμενα : ένας ολόκληρος Πολιτισμός αγωνίζεται για την ύπαρξή του κι αυτός ο
Πολιτισμός θα βαστάξει εκατομμύρια χρόνια γιατί θ’ αγκαλιάσει και θα συνταιριάξει τον
Ελληνισμό με τον Γερμανισμό » (τ.ΙΙ , Το Εθνικοσοσιαλιστικό Κίνημα, κεφ. Α, Ανθρωπισμός).
Πέρα από «πολιτικές», μικρές ή μη, η ιστορική Μνήμη θα πρέπει να βλέπει ανεπηρέαστη τα
γεγονότα και να μη διστάζει να τα ανακαλεί χωρίς παραμορφώσεις. Ήδη, η εξέλιξη της
ιστορικής έρευνας αλλά και η εξέλιξη του παγκοσμίου σκεπτικού με την υποβοήθηση της
τεχνολογίας της πληροφορήσεως, παραμερίζει τα ψεύδη και τους ανιστόρητους
«αλλοιθωρισμούς», ασχέτως των εκβιαστικών ορέξεων των διεθνών τοκογλύφων!































Συνεχίσαμε την ενδιαφέρουσα περιήγησή μας στις περιφερειακές Ιππικές Εγκαταστάσεις
γύρω από το Ολυμπιακό Στάδιο οι οποίες συνεχίζουν να εξυπηρετούν ως ενεργοί Ιππικοί
Όμιλοι σύγχρονους αθλητές της Ιππασίας.  Ξεκινώντας από το Κεντρικό Ιππικό Κέντρο του
Βραδεμβούργου, επισκεφθήκαμε τα δύο κλειστά Ιππευτήριά του τα οποία, αν και ενωρίς
το πρωί, φιλοξενούσαν πολλούς ασκουμένους.







































Κατόπιν, …γραμμή για το κοντινό Ιππικό Κέντρο «Pichelsberg» και που διαθέτει επίσης
άριστες εγκαταστάσεις. Εδώ χαρήκαμε μιάν έφιππη ξενάγηση με εκπληκτικούς
Oldenburger που μας «έδειξαν» θαυμάσια μονοπάτια στρωμένα  με καστανά
πλατανόφυλλα, με όλους τους βηματισμούς σαν τις πλέον αναπαυτικές …πολυθρόνες!

Τέλος, τις ίδιες άριστες εντυπώσεις απεκομίσαμε και από την επίσκεψή μας στο
«παραδίπλα» Ιππικό Κέντρο «Maifeld» όπου και πάλι, ένας μικρός …ουλαμός Trakehner
μας «ταξίδεψε» σε ονειρεμένα μονοπάτια ανάμεσα σε βελανιδιές. Σε όλα αυτά τα προηγμένα
Ιππικά Κέντρα επικρατούσε ησυχία κι απόλυτη τάξη. Εμφανείς πινακίδες απαγορεύουν
την, μέσα στα Ιππευτήρια, συραγώγηση, ενώ οι «ιδιοκτήτες» σκύλων υποχρεούνται
να διατηρούν τα τετράποδά τους συνεχώς δεμένα με λουρί!






























Συγκρίναμε την ευταξία αυτών των Ιππικών Κέντρων με αντίστοιχους ιππικούς (ανεμ-)
«Ομίλους» στη σημερινή Ελλάδα όπου «μπάτε σκύλοι, αλέστε!» και κατανοήσαμε ακόμη
περισσότερο αυτά που ακούσαμε λίγο πριν στο Αμβούργο, περί ανυπαρξίας της Ελληνικής
Ιππασίας. Πώς, όμως, όλα τούτα να τα καταλάβουν και οι εν Ελλάδι …αποικιοκράτες
χωρίς αποικίες και να κατανοήσουν ότι οι Ιππικοί Όμιλοι δεν είναι …σκυλάδικα ;



































Kατόπιν, στην ίδια ατελείωτη περιοχή των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων, κάναμε μία
σύντομη στάση στον αριθμό 30 της οδού Passenheimer, όπου στεγάζεται η κυβερνητική
υπηρεσία Εσωτερικών και Αθλητισμού. Εδώ αργοσχολάζουν οι μοιραίοι δημοσιο-
υπάλληλοι που, «ευνουχισμένοι» από τους διεθνείς τοκογλύφους αρκούνται στα εφ’ άπαξ
τους με σκυμμένη τη μέση αλλά και το …κεφάλι. Γρήγορα έξω, στον φρέσκο αέρα γιατί
…πνιγόμαστε!!


























Λίγο πιο κάτω ο Glockenturm με όλη την απομένουσα απέριττη αρχιτεκτονική ομορφιά του
να στέκει, χωρίς την Καμπάνα του αλλά πάντα υπερήφανος, θυμίζοντας στην Ανθρωπότητα
την βαρβαρότητα των «συμμάχων»!




























Η μετάβασή μας στην άλλη μαρτυρική πόλη, τη Δρέσδη, έγινε υπό χαμηλές θερμοκρασίες
και αρκετή συνεχή χιονόπτωση! Εδώ επισκεφθήκαμε Ιππικές Εγκαταστάσεις αλλά και
μνημειακά αξιοθέατα ιστορικού χαρακτήρος. Η Δρέσδη αποτελεί ακόμη ένα τεκμήριο
«συμμαχικής» εγκληματικότητος μιας και αυτή κατεστράφη με βομβαρδισμούς
εμπρηστικών βομβών θερμίτη από τα αεροπλάνα των αγγλο-αμερικανών, τον Φεβρουάριο
του 1945, αφήνοντας 30.000 παραμορφωμένα πτώματα Γερμανών αμάχων! Oι πολύνεκροι
βομβαρδισμοί της Δρέσδης δεν σεβάσθηκαν ούτε το ατελιέ του φημισμένου γλύπτη Κarl
Αlbiker το οποίο ισοπέδωσαν, καταστρέφοντας μαζύ του και πολλά Έργα Τέχνης του
αειμνήστου καλλιτέχνη.  Οι πραγματικοί εγκληματίες πολέμου όχι μόνο παραμένουν
ατιμώρητοι αλλά είχαν το θράσος να δικάσουν και τα θύματά τους στη …θέση τους! Αυτό
είναι το «δίκαιο» των «νικητών»! Η συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή παραμείνασα υπό
το σοβιετικό καθεστώς μετά την διαίρεση της μεταπολεμικής Γερμανίας, εξακολουθεί να
εμφανίζεται σε πολιτισμική και οικονομική υστέρηση. Παρά ταύτα, τα εδώ Ιππικά Κέντρα
δεν υστερούν σε τίποτε από τα αντίστοιχα της υπόλοιπης Γερμανίας, κάτι που σημαίνει ότι
η Ιππασία αντιμετωπίζεται στην Ευρώπη με την ίδια σοβαρότητα ανεξαρτήτως τοπικών
ιδιαιτεροτήτων.



























Επόμενος σταθμός μας η πόλη των Γραμμάτων και Τεχνών, η Λειψία, που όχι μόνο
κατεστράφη από τους γνωστούς, αγγλο-αμερικανούς, εγκληματίες πολέμου, αλλά είδε και
την φημισμένη Βιβλιοθήκη της να καταληστεύεται από τους σοβιετικούς εισβολείς οι οποίοι
άρπαξαν όλον τον πολιτιστικό πλούτο της! Στην πόλη αυτή όπου κάποτε τα δάχτυλα του
Johann Sebastian Bach έδιναν «ζωή» στο εκκλησιαστικό όργανο της Thomaskirche.
«Ψιλά γράμματα» για τους «συμμάχους» εγκληματίες πολέμου! Κι εδώ χαρήκαμε τοπικές
Ιππικές Εγκαταστάσεις οι οποίες, αν και δεν δείχνουν κάτι το ιδιαίτερο, παραμένουν
αξιοπρόσεκτα καλο-οργανωμένες με λειτουργικότητα και παραγωγικότητα ιππικού έργου.



















Τέλος, στο μοναδικό Potsdam μελετήσαμε τις ιππικές εγκαταστάσεις των ιστορικών
ανακτόρων του εσωστρεφούς διανοουμένου Αυτοκράτορος Φρειδερίκου του Μεγάλου, του
οποίου η ζωοφιλία έφτασε μέχρι σημείου να ζητήσει να ταφεί μαζύ με τους έντεκα
…σκύλους του και όχι με την σύζυγό του! Η περιδιάβασή μας, μας έφτασε και στο «Sans
Souci» και στο «Neues Palais» προσπερνώντας το κατώφλι του ιππικού «σκεπτικού»
του 18ου αιώνος όταν ο Ίππος ήταν τα βασικό μέσο αναψυχής και μετακινήσεως ενώ η
Ιππασία το, πάντα, «κλειστό κουτί της Πανδώρας» από πλευράς τεχνικής-πρόκληση για
τους Λαούς της Κεντρικής Ευρώπης. Οι παλαιοί Σταύλοι των ανακτορικών συγκροτημάτων
μαρτυρούν την μεγάλη σημασία προς τον σύντροφο-Ίππο, ενώ οι παραστάσεις και τα λοιπά
τεκμήρια υπογραμμίζουν την ανάπτυξη της Ιπποτροφίας και της Ιππασίας σε όλες τις
ιστορικές περιόδους της Αυτοκρατορικής και μετέπειτα, Γερμανίας!







































Τούτες τις μέρες, η Γερμανία δεν κυβερνάται από τον Αδόλφο Χίτλερ και το Γερμανικό
Εργατικό Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα! Αντιθέτως! Διαθέτει μία δημοκρατική Κυβέρνηση την
οποία οι Πολίτες της, οι Γερμανοί, την αποκαλούν «Πλυντήριο» (!!), η πορνεία γνωρίζει
κάθετη ανάπτυξη μαζύ με τους λαθρομετανάστες και όλα τα νοικοκυριά είναι
καταχρεωμένα σε πιστωτικές κάρτες δανειζόμενα για να αντικαταστήσουν το οικογενειακό
σαραβαλάκι, προσθέτοντας κάποια «extra»… O περίφημος γυάλινος «Θόλος» του
σημερινού Γερμανικού Κοινοβουλίου, κατασκευασμένος, μεταπολεμικώς, από κάποιον
Άγγλο μηχανικό στέκει «στραγγαλισμένος» από την παγερή παρουσία εκείνων των
σοβιετικών αρμάτων μάχης που κάποτε «κατεσπάραξαν» τον Γερμανικό αλλά και τον
Ευρωπαϊκό Πολιτισμό, υπενθυμίζοντας ότι η κατοχή της Γερμανίας εξακολουθεί μέχρι
σήμερα!



























Όπως και στον υπόλοιπο Δυτικό Κόσμο, ο σημερινός Γερμανικός Λαός πορεύεται
αγεληδόν σαν τα σφάγια, ελπίζοντας ότι οι τοκογλύφοι του θα του δώσουν μιαν, έστω
πρόσκαιρη, παράταση εξοφλήσεως των τόκων που, το ξημέρωμα της επόμενης
Δευτέρας, κάποια τράπεζα περιμένει να εξοφλήσουν με απειλή κεφαλικής ποινής!
Η Δημοκρατία, πράγματι, νίκησε! Ευτυχώς, όμως, προς το ...παρόν!



























Ευτυχώς όμως, δεν υπάρχουν μόνο τα ερίφια επί ..σφαγή αλλά και οι λυσσασμένοι σκύλοι
που εξακολουθούν να δαγκώνουν, διαφορετικά οι τοκογλύφοι θα συνέχιζαν σίγουροι για
την επικράτησή τους. Οι Γερμανοί, όπως και όλοι οι Ευρωπαίοι, δεν φοβούνται τα
"πυροτεχνήματα" όπως δεν φοβήθηκαν τις βόμβες θερμίτη των εγκληματιών πολέμου,
"συμμάχων"! Έτσι, την βραδυά της Πρωτοχρονιάς, στη Πύλη του Βραδεμβούργου, στη
καρδιά του Βερολίνου και φέτος, ένα εκατομμύριο κόσμος γιόρτασε με αμέτρητα βεγγαλικά
τον ερχομό του καινούργιου χρόνου! Όλοι εκτόξευσαν στον πρωτοχρονιάτικο ουρανό όσα
βεγγαλικά μπορούσαν. Ακόμα και οι σκύλοι, λυσσασμένοι ή μη δεν έχει σημασία! Κάπου
ανάμεσα τους κι ...εμείς!



























Οσοι Ευρωπαίοι, εξακολουθούμε τον Αγώνα για τον Πολιτισμό και την Πρόοδο που μας
άφησαν παρακαταθήκη οι Πατέρες μας! Και ο Αγώνας έχει πολλά «όπλα» και πολλά
«μέτωπα»! Αν θέλετε και πολλούς ...σκύλους, όπως, βεβαίως και πολλούς Ίππους! Καθένας
μπορεί να διαλέξει!

               Der Sieg wird unser sein!
Η ΑΠΟΘΕΩΣΗ ΤΗΣ ΙΠΠΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΟΤΗΤΟΣ
ΓΕΡΜΑΝΙΑ 2009
Εφιπποτοξοτικές επαφές στην
Κεντρική Ευρώπη, ενημέρωση
στην τρέχουσα ιππική
τεχνογνωσία, παρακολούθηση
ενός σημαντικού Σεμιναρίου
Πεταλωτικής, αναζήτηση νέων
«τίτλων» προς επαύξηση της
Ιππικής Βιβλιοθήκης μας αλλά
και γνωριμία με την λειτουργία
σημαντικών Ιππικών Κέντρων
της Γερμανίας, ήσαν οι σκοποί
του τελευταίου πολυήμερου
ταξιδιού μας στην Ουγγαρία και
Γερμανία.

'Ιδιες οι τραγικές "εικόνες" που άφησαν πίσω τους οι ατιμώρητοι
δολοφόνοι αμάχων , σε Χιροσίμα, Ναγκασάκι, Δρέσδη, Αμβούργο,
Βερολίνο κλπ, οι ίδιοι που μας στρέφουν σε ανύπαρκτες
"σαπουνόφουσκες" ώστε να παραβλέπουμε τα δολοφονημένα
γυναικόπαιδα που κραυγάζουν αδικαίωτα από τους τάφους τους!
Ο Αδόλφος Χίτλερ τιμά τον Μαύρο Ολυμπιονίκη Jesse Owens ισότιμα με όλους τους άλλους Ολυμπιονίκες
χαράσσοντας το όνομά του στην Πύλη του Μαραθωνίου. Οι απατεώνες που θέλουν τον Γερμανό Καγκελάριο να
"αγνοεί" τον Μαύρο Ολυμπιονίκη διαψεύδονται οικτρά!     (Από το επίσημο Λεύκωμα των Αγώνων)
Ο Ολυμπιονίκης των Ολυμπιονικών , ο νικητής του Ιππικού Τριάθλου
ο Γερμανός Υπολοχαγός, Βαρώνος Konrad von Wangenheim,
ο οποίος δεν κυριάρχησε με ανατομικό "πλεονέκτημα" κνημιαίου μυός αλλά
με ένα χέρι ...λιγότερο και με αφόρητους πόνους!!  
Ο άλλος Γερμανός Υπερ-Ολυμπιονίκης,  Δεκαθλητής, Hans Heinrich Sievert
τον οποίο οι παραπληροφορητάδες που "πιπιλάνε" τα περί Jesse Owens
κάνουν πως δεν ...ξέρουν!
Πολύ οργανωμένη η Γερμανική Ιππική Ομοσπονδία (FN)
με εξαιρετικούς Ίππους και Προπονητές, διακρίνεται στο
Κέντρο αυτό και είναι όμορφο το θέαμα να βλέπεις τους
Ίππους του να αποθερμαίνονται ήρεμα στα πεζοδρόμια
της περιφερειακής εξωτερικής οδού που ονομάζεται, τι
άλλο, «Trakehner Allee»!
Ούτε συραγώγηση στα Ιππευτήρια,
ούτε είσοδος σκύλων χωρίς λουρί στα
Γερμανικά Ιππικά Κέντρα, εν αντιθέσει
προς τους ...αδέσποτους ελλαδικούς
"ιππικούς" (ανεμ-) "Ομίλους!