ΟΥΓΓΑΡΙΑ... Μια χώρα μαγική, με κατοίκους εσωστρεφείς, μελαγχολικούς, περήφανους αλλά και γενναίους! Μια χώρα με έναν από τους υψηλότερους "δείκτες" εγγραμμάτων, με βαρειά βιομηχανία ακόμη και στην τραγική περίοδο της κομμουνιστικής της κατοχής, αλλά και το μεγαλύτερο ποσοστό ...ποιητών σε ευρωπαϊκό πληθυσμό. Μια χώρα της οποίας η εθνική γλώσσα αντικατοπτρίζει την ποιητική ιδιαιτερότητα της ψυχολογίας των κατοίκων της οι οποίοι εξακολουθούν να λατρεύουν τη Πατρίδα τους, αυτή την τελευταία αριστοκρατική "γωνιά" της Ευρώπης! Μιά χώρα πού όσοι την γνωρίσαμε και νοιώσαμε τον Πολιτισμό της, την ... ερωτευτήκαμε! Σ' αυτή την χώρα γεννήθηκε ο Kassai Lajos! |
Μετά από εκτεταμένη ιστορική και τεχνική έρευνα και μελέτη, άρχισε την κατασκευή τόξων που ενθουσίασαν τους τοξότες της Παραδοσιακής Τοξοβολίας, ενός αγωνίσματος που αναβίωσε και έγινε δημοφιλές στην Ουγγαρία στην δεκαετία του ’80. Όμως, αυτό δεν ήταν αρκετό για τον Kassai Lajos ο οποίος, για να ολοκληρώσει το όραμά του για την Έφιππη Τοξοβολία έπρεπε να μάθει και να …ιππεύει! Απογοητευμένος από τους κλασικούς ιππικούς ομίλους που γνώρισε, απέκτησε το πρώτο του άλογο που προορίζονταν να πουληθεί στον …χασάπη, σώζοντάς το λίγο πριν θανατωθεί! Από τον πρώτο του αυτόν σύντροφο έμαθε τα πάντα για την Ιππική τέχνη και τη σωστή σχέση Ίππου – Ανθρώπου, ενώ, με την πρόοδο του χρόνου αγόρασε μία μικρή κοιλάδα την οποία και διαμόρφωσε κατάλληλα, με σκοπό την ίδρυση της πρώτης σχολής Έφιππης Τοξοβολίας. Σε όλο αυτό το διάστημα, συνέχισε την προσπάθεια αναβιώσεως, όχι μόνο της τέχνης κατασκευής παραδοσιακών τόξων, αλλά και της ίδιας της Έφιππης Τοξοβολίας, κάνοντας επιδείξεις στο κοινό, παρουσιάσεις ιστορικού ενδιαφέροντος σε όλα τα σχολεία της χώρας του, καθώς επίσης και κατακτώντας παγκόσμια επίσημα ρεκόρ, όπως ρεκόρ Guinness. Σήμερα, η Κοιλάδα του Οργανισμού “KASSAI” στεγάζει πάνω από 12 άλογα, υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις για την πρακτική και εξάσκηση στην Έφιππη Τοξοβολία, το εργαστήριο κατασκευής τόξων καθώς και τους χώρους που γίνονται κάθε χρόνο οι διεθνείς αγώνες αυτής της θεαματικής πολεμικής τέχνης. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ο Kassai Lajos κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα και την απότιση φόρου Τιμής στον Παρθενώνα, κατά την διάρκεια της παραμονής του στο Μουσείο της Ακροπόλεως εξέπληξε όσους ήσαν κοντά του με τις γνώσεις του για την Αρχαία Ελλάδα και τον βαθύ στοχασμό του μπροστά στα αρχαία εκθέματα. Όταν ρωτήθηκε πώς απέκτησε αυτές τις ειδικές γνώσεις απήντησε με την απλότητα ενός διανοουμένου και παγκόσμιου Πρωταθλητού: "Μα, όλα τούτα, τα διδασκόμαστε στο σχολείο μας"... Αυτός ο μοναδικός σύγχρονος στοχαστής είναι και ο συγγραφέας ενός Βιβλίου, του μοναδικού της Έφιππης Τοξοβολίας και όχι μόνον... Ενός Βιβλίου που οι σελίδες του αποτελούν μία φιλοσοφική παρακαταθήκη για όσους "αγωνιούν" για την Ιππασία και πασχίζουν να απαντήσουν σε ουσιαστικα ερωτήματα που άπτονται και αυτής της Ηθικης της ιππεύσεως. Ενός Βιβλίου που δεν διαβάζεται σε λίγες ώρες, μέρες ή μήνες, αλλά σε μιά ολόκληρη ζωή! ...Πριν πάω σχολείο, η μητέρα μου συνήθιζε να μου διαβάζει μιαν ιστορική νουβέλα με τίτλο «Ο αόρατος άνδρας» του Gardonyi Geza. Η υπόθεση αυτής της νουβέλας εκτυλίσσεται στο στρατόπεδο του Αττίλα και περιγράφει τις περιπέτειες ενός νεαρού Έλληνος που ερωτεύεται την κόρη του τρομερού πολεμάρχου. Στα παιδικά μου μάτια δεν ξεδιπλώνονταν απλώς μία περιπέτεια αλλά δεν άργησα να «εισχωρήσω» στη υπόθεση και να μετατραπώ σε έναν από τους χαρακτήρες της. Και δεν χρειάζεται να συμπληρώσω ότι με την φαντασία μου «σκηνοθέτησα» πολλά επιπλέον επεισόδια. * ...Ναι! Οι πρόγονοί μας οι Ούννοι υπήρξαν οι καλύτεροι Εφιπποτοξότες στον Κόσμο. Ονειρευόμουν τους άγριους καλπασμούς τους, τα αφρισμένα στόματα των αλόγων τους, τον ορυμαγδό των τόξων τους. Τι υπέροχη αίσθηση! Θα ήθελα να είμαι σαν αυτούς, ένας τρομερός άφοβος πολεμιστής, ένας αληθινός ‘αετός’-τοξότης! Τότε δεν υπήρχε ιτιά ή έστω ένας θάμνος καρυδιάς που να τα προσπεράσω χωρίς να παρατηρήσω αν διέθεταν έστω ένα κλαράκι κατάλληλο να μετατραπεί σε τόξο. Εκείνα τα χρόνια, φανταζόμουν τόξα κατασκευασμένα ακόμα και από το …χερούλι ενός κουβά, απ΄ ο,τιδήποτε εύκαμπτο που θα μπορούσα να κυρτώσω με τα χέρια μου. Κατόπιν, στα μαθητικά μου χρόνια, η φαντασία μου για τόξα δεν μειώθηκε ούτε για μια στιγμή. Ο παππούς μου πάντα μου έλεγε ότι με τον καιρό θα το ξεπεράσω καθώς με τα τόξα δεν μπορεί να βιοποριστεί ένας άνδρας. Δεν θυμάμαι τον παππού μου να έχει κάνει στη ζωή του κάποιο λάθος με μόνη μικρή εξαίρεση αυτό το σημείο… * …Η κοιτίδα της Έφιππης Τοξοβολίας υπήρξε η Κεντρική Ασία. Εκεί κατασκευάστηκαν τα καλύτερα τόξα με την βοήθεια της πιο προηγμένης αντιλήψεως για την εποχή. Οι Σκύθες χρησιμοποίησαν κοντά τόξα με βέλη που έφεραν μικρές χάλκινες αιχμές με τρεις κόψεις. Ο Ηρόδοτος έγραψε αρκετά πάνω σ΄ αυτό... * …Τα σκυθικά τόξα, κατόπιν, εξελίχθησαν από τους Ούννους. Αν και δεν άλλαξαν τα υλικά, εν τούτοις εκείνοι προσέθεσαν δύο «αφτιά» στα άκρα. Τα νέα αυτά μέρη λειτουργούσαν ως μοχλοί για την επαύξηση της ταχύτητος εκτοξεύσεως του βέλους και την επιμήκυνση του μήκους έλξεως της χορδής χωρίς να αυξηθεί το συνολικό μέγεθος του τόξου. Οι λεπτές χάλκινες σκυθικές αιχμές των βελών αντικατέστησαν τις βαρύτερες αιχμές από σφυρηλατημένο σίδηρο. Μακρυά, ασύμμετρα τόξα ενεφανίσθησαν και ένα κύμα Εφιπποτοξοτών κατέκλυσε την Λεκάνη των Καρπαθίων… * …Οι Άβαροι υπήρξαν το επόμενο κύμα. Διακρίνουμε τα πρώϊμα, τα μέσα και τα ύστερα τόξα των Αβάρων σύμφωνα με την καμπυλότητα των «αφτιών» τους. Κατά τον καθηγητή Laszlo Gyula οι ύστεροι Άβαροι υπήρξαν οι πρώϊμοι Μαγυάροι… * …Οι Ούννοι εγεννώντο σε σκηνές και πέθαιναν στη σέλλα των αλόγων τους… Αν κάποιος πολεμιστής (τους) δεν κατάφερνε να αγγίξει τα απαιτούμενα όρια αποτελούσε πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο για τον εαυτό του παρά για τους εχθρούς του. Ως εκ τούτου, η εκπαίδευσή του ήταν αδιάκοπη… * …Κατά την εκπαίδευσή του ο Εφιπποτοξότης πρέπει να βάλλει προς τα εμπρός, τα πλάγια και προς τα πίσω, να μπορεί να σημαδεύει ο,τιδήποτε βρίσκεται υπό γωνία 180 μοιρών πίσω από το άλογό του που καλπάζει ασχέτως ύψους και διευθύνσεως κινήσεως του στόχου. Οι βολές μπορεί να έχουν την μέγιστη ακρίβειά τους μέσα σε μία ακτίνα 50 μέτρων. Από την πλευρά της Έφιππης Τοξοβολίας αυτό συνιστά σύγκρουση εκ του συστάδην. Η εκπαίδευση σε βολή κατά στόχων επί μεγαλυτέρων αποστάσεων, 250-300 μέτρων, εγένετο με τον καθορισμό δύο σημείων στο έδαφος, το μεταξύ αυτών τέντωμα ενός σκοινιού και την διενέργεια τοξεύσεως παραλλήλως προς αυτό. * ...Αυτή η πρακτική εξάσκηση είναι ζωντανή ακόμη και σήμερα στην Μογγολία ως άθλημα, καίτοι πιά δεν διεξάγεται πάνω από την ράχη του αλόγου. Ο σκοπός αυτής της εκπαιδεύσεως είναι να επιτρέψει στον τοξότη να προσβάλλει συγκεκριμένες γραμμές του εχθρού. Και είναι λάθος να νομίζει κανείς ότι επί μεγαλυτέρων αποστάσεων δεν επιδιώκεται ευστοχία βολών, ότι, δηλαδή, οι βολές κατευθύνονται στην τύχη… * …Στο αποκορύφωμά της, η αυτοκρατορία των Ούννων εξετείνετο από το σινικό τείχος έως τον Ρήνο… * …Οι τοξοβόλοι λαοί διέθεταν λαμπρή στρατιωτική ηγεσία με αρχηγούς οι οποίοι εγνώριζαν τα πάντα σχετικώς με τον πόλεμο. Υπό την διοίκησή τους οι εχθροί τους μετετρέποντο από λιοντάρια σε …αρνιά! Μετά την πτώση αυτών των περήφανων τοξοτών, οι εχθροί τους μετετράπησαν σε …ύαινες και το πρώτο πράγμα που διέπραξαν ήταν να ξαναγράψουν την ιστορία με δηλητηριώδεις πέννες… * …Ενώ γνωρίζω πολύ καλά ότι παρήλθε ο τρόπος ζωής εκείνης της εποχής, παρήλθε ίσως για πάντα, όμως πιστεύω στον πολιτισμό των προγόνων μου. Ασφαλώς, θα είναι κατανοητό το πόσο άμεσο και βαθύ είναι το "άγγιγμα" από ένα τέτοιο ανάγνωσμα όπου ξαναθυμόμαστε το πόσο οι "δηλητηριώδεις πέννες", με την αναίδεια του "επικρατέστερου", παραμορφώνουν την ιστορική αλήθεια και, κυρίως, την φυσική πραγματικότητα! Όμως, ασυγκρίτως αμεσότερη και βαθύτερη είναι η επίδραση ενός τέτοιου κειμένου που αναπτύσσεται -σε μας, τους Εφιπποτοξότες- παράλληλα με την ηρωϊκή, αρχέγονη Τέχνη της Έφιππης Τοξοβολίας που ο Kassai Lajos μας μεταφέρει μέσα από τους αιώνες... Αυτό το Βιβλίο, ή μάλλον, αυτόν τον Άνθρωπο που αποτελεί παγκόσμιο "Βιβλίο" διδασκαλίας ηρωϊκής σκέψεως και, κυρίως, πράξεως, έχουμε την Τιμή να μελετούμε και θεωρούμε εαυτούς τυχερούς... |
| Ο Kassai Lajos γεννήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου του 1960 στο Kaposmero της Ουγγαρίας. Από μικρό παιδί ακούγοντας τις εθνικές Oυγγρικές παραδόσεις απέκτησε πάθος με την Έφιππη Τοξοβολία, κάτι που αργότερα τον ώθησε να ασχοληθεί επαγγελματικά με την κατασκευή παραδοσιακών τόξων. |
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
