Με αυτή την διάθεση, θεωρήσαμε απαραίτητο να εμπλουτίσουμε την ιππική μας εμπειρία
με δύο ταξίδια τα οποία οργανώσαμε προς την Πολωνία, αξιοποιώντας τις δυνατότητες
ενός σταύλου ο οποίος βρίσκεται, σχεδόν, στη μέση του …πουθενά, κάπου στο κέντρο
40.000 στρεμμάτων δασώδους υπαίθριας περιοχής, για να χειρισθούμε πανέμορφα
Trakehner και να ασκηθούμε σε «ανοικτή» Ίππευση. Άλλωστε, είναι γνωστή η αντίληψη της
Ομάδος μας : «Κάθε Ίππος, κάθε Προπονητής, κάθε σταύλος προσφέρουν ένα ξεχωριστό
και ανεκτίμητο μάθημα!» και, όπως και να το κάνουμε οι Ίπποι, οι Προπονητές και οι
σταύλοι είναι ανεξάντλητοι για μιαν ολόκληρη …ζωή!

Είναι γνωστό ότι ο Πολωνικός Βορράς διαθέτει μία μακραίωνα ιππική Παράδοση, συνεπώς
δε, πολύ καλά οργανωμένους σταύλους. Ο λόγος είναι η επίδραση, σε αυτή την περιοχή,
των Γερμανικών πληθυσμών και των Τευτόνων Ιπποτών στα ιππικά "πράγματα" κατά τους
προηγούμενους αιώνες. Επίσης, αυτές οι βορειο-Πολωνικές περιοχές, αποτελώντας μέρος
της μεγάλης εμπορικής Χανσεατικής ( Hansa ) Ενώσεως μέσω της οποίας διεκινείτο ένας
προηγμένος (για τις εποχές...) Πολιτισμός, μοιραία τις ώθησε να αναπτύξουν Ιππογνωσία
μιάς και ο Ίππος υπήρξε η "κινητήρια" δύναμη των αλλοτινών εκείνων χρόνων!

Έτσι, αν και ολόκληρη η Πολωνία διαθέτει πολλά σημεία όπου ο εραστής της Ιππασίας
μπορεί να απολαύσει τον ..."έρωτά" του, εμείς προτιμήσαμε τον αγαπημένο μας Πολωνικό
Βορρά για να χαρούμε σε δύο απανωτά ταξίδια, θαυμάσιους Ίππους και θαυμάσιες
δασώδεις διαδρομές μέσα στις οποίες το μάτι χόρταινε φυσική ομορφιά και τεχνικές
"προκλήσεις" ιππεύσεως.

Η "έρευνα αγοράς" που κάναμε μας ωδήγησε σε ένα ...καστρόσπιτο με δυναμικό σταύλο,
δημιούργημα ενός περιπετειώδους Ολλανδού ο οποίος τυχαίως βρέθηκε, αγάπησε και ...
ρίζωσε στη Πολωνία : στο καστρόσπιτο, ή, όπως ο ίδιος το ονομάζει "Κυνηγετικό
Πανδοχείο", του D. Bosma.

Ένας σταύλος με δεκάδες Ίππων, μία διαμονή υπέροχη σε ένα μοναδικό τοπίο, άψογη
εξυπηρέτηση με ...συμβολικές τιμές, όλα αυτά ήταν αρκετά για να μας ενθουσιάσουν και να
μας εμπνεύσουν ώστε να επιμεληθούμε ακόμη και της ελληνογλώσσου διαδικτυακής
σελίδος του τόπου που μας φιλοξένησε.
















"Το Ιππικό Κέντρο « Μysinek » καταλαμβάνει έκταση 12 στρεμμάτων στην θέση "Grad w
Mysinku" (που σημαίνει στα Πολωνικά: "Χλωρίδα και Πανίδα") και περιβάλλεται από μία
φυσική τοποθεσία 40.000 στρεμμάτων γεμάτη δάση, λιβαδικές εκτάσεις και φυσικές
καλλονές. Εκτός από την καταπληκτική χλωρίδα της περιοχής, εδώ ο επισκέπτης θα
νοιώσει έντονα την παρουσία σπανίων ζώων όπως του ελαφιού, του ζαρκαδιού, του
αγριόχοιρου, του ασβού, της αλεπούς. Το πυκνό δάσος με τα αιωνόβια δένδρα που
εκτείνεται ατελείωτο γύρω του, φιλοξενεί και μία ποικιλία πτηνών όπως τον πελαργό (και
μάλιστα τον μαύρο), τον γερανό, τον ερωδιό και πολλά άλλα μικρά και μεγάλα, σπάνια,
φτερωτά. Εδώ δεν αφήνει ευχάριστη αίσθηση μόνον η Ιππασία αλλά ακόμη κι ένας χαλαρός
περίπατος στην πανέμορφη Φύση, η Φωτογραφία και η παρατήρηση της απέραντης
φυσικής ομορφιάς! Επίσης, το Ιππικό Κέντρο « Mysinek », αν και βρίσκεται στην μέση ενός
καταπληκτικού «πουθενά» μπορεί να αποτελέσει το ορμητήριο για να γνωρίσετε εξαιρετικά
γραφικές κοντινές κωμοπόλεις όπως το Starogard και το Pelplin, ή ιστορικές πόλεις όπως
το Gdansk το οποίο είναι η πιο αριστοκρατική «γωνιά» του Ευρωπαϊκού Βορρά. Επίσης,
σ΄ αυτή την περιοχή η οποία βρίσκεται στην «καρδιά» του μεσαιωνικού κράτους των
Τευτόνων Ιπποτών, μπορείτε να απολαύσετε εξαιρετικά Κάστρα-Μουσεία με λαμπρά
περιεχόμενα όπως το Malbork το οποίο είναι το μεγαλύτερο και καλύτερα διατηρημένο
τευτονικό κάστρο του 12ου αιώνος."

























Αποφασίσαμε, λοιπόν, να ιππεύσουμε σε αυτή την "γωνιά" της Βαλτικής τόσο κατά την
βαθειά χειμερινή περίοδο όσο και κατά την ανοιξιάτικη, ώστε να εξασκηθούμε σε
διαδρομές μακρών αποστάσεων επάνω στο χιόνι και επάνω στο φρέσκο, στεγνό,
ανοιξιάτικο χώμα. Ο λόγος προφανής : τα δεδομένα της ιππεύσεως είναι τελείως
διαφορετικά κάτω από αντιθετικές θερμοκρασίες και κατάσταση επιφανείας εδάφους. Ο
Ίππος αλλά και ο Ιππέας αισθάνονται και λειτουργούν εντελώς διαφορετικά επάνω στο
παχύ χιόνι (που πολλές φορές έφτανε το ύψος του μισού μέτρου) ή στο στεγνό χώμα το
σκληρυμένο από τις χαμηλές θερμοκρασίες που προηγήθηκαν. Το καθημερινό αντικείμενό
μας στο Mysinek ήταν η ανάπτυξη ιππικής εμπειρίας σε δασώδεις ορεινές διαδρομές
μήκους έως και 120 χιλιομέτρων, κάτι όχι και πολύ εύκολο αν αναλογισθεί κανείς την
μορφολογία του εδάφους. Κι έτσι, πάνω σε αυτό το πρόγραμμα απολαύσαμε τα υπέροχα
Trakehner του εξαιρετικού μας οικοδεσπότη D.Bosma, επί ένα συνεχές εικοσαήμερο την
πρώτη φορά (χειμώνας) και επί ένα συνεχές δεκαπενθήμερο την δεύτερη φορά (άνοιξη),
ημέρες ανεκτίμητης ιππευτικής εμπειρίας .















H εγκατάστασή μας στο χώρο ήταν το πρώτο "θείο δώρο" αυτής της όμορφης περιπέτειας.
Ένας χώρος λιτός αλλά πάρα πολύ όμορφος με όλη την ευγένεια της παραδοσιακά
"αισθησιακής" Πολωνίας του 19ου αιώνος. Κτίσμα ψηλοτάβανο, με ζεστά ξύλινα πατώματα,
θαυμάσια θέα από τα υπνοδωμάτιά μας και μεγάλη αίθουσα καθημερινών συγκεντρώσεών
μας πριν και μετά την Ιππασία, όπου το τζάκι έκαιγε μυρωδάτα κούτσουρα στεγνωμένα
μεθοδικά. Σ' αυτήν την αίθουσα δοκιμάσαμε τις ωραιότερες γεύσεις Πολωνικής κουζίνας
συζητώντας με τον Οικοδεσπότη μας μύρια όσα ενδιαφέροντα για την Ιππασία της
Πολωνίας. Σε όλο τον χώρο κυριαρχούσε "μία αίσθηση χρόνου" πολύ ραφινάτη μέχρι την
τελευταία αρχιτεκτονική λεπτομέρεια, επί παραδείγματι, όπως στα υπέρθυρα των
θυρωμάτων!












Η δεύτερη ωραία έκπληξη υπήρξε για μας η όλη οργάνωση του σταύλου με βασική
παράμετρο την ιδιαιτερότητα των αντίξοων καιρικών συνθηκών του χειμώνος σ' αυτή την
"γειτονιά" της Βαλτικής και με κυρίαρχο μέλημα την ασφάλεια κι ευημερία των Ίππων. Κατ'
αρχήν, οι τροφές έπρεπε να είναι προστατευμένες από τα καιρικά φαινόμενα. Το χόρτο,
ειδικά συσκευασμένο μέσα σε προστατευτικό περίβλημα, μπορούσε να διατηρείται στην
καλύτερη δυνατή κατάσταση αφημένο στο χιονισμένο ύπαιθρο μέχρι να καταναλωθεί.






















Κάθε φορά που επρόκειτο να σελλωθούν οι Ίπποι για έξοδο, πρώτα θα έπρεπε να
βιδωθούν οι αντιολισθητικές βίδες στα πέταλα, μιά διαδικασία που απαιτούσε πολύ
προσοχή και, οπωσδήποτε, την υπομονή των ιδίων των Ίππων.
























Η σαγή προέβλεπε σέλλα μακρών διαδρομών στρατιωτικού τύπου. Καθ' όλες τις μακρές
και επίπονες πορείες, οι συγκεκριμένες σέλλες απεδείχθησαν σωτήριες τόσο για την ράχη
των Ίππων μας όσο και για την δική μας μέση! Χωρίς να μπορούμε να μιλήσουμε για
αποσβεστικό "θαύμα", πράγματι, οι μεταδιδόμενοι κραδασμοί τόσο πρός τα κάτω όσο και
προς τα άνω απεδείχθησαν εκ του ...αποτελέσματος αμελητέοι!






























Πριν, όμως, αρχίσουμε το δικό μας πρόγραμμα Ιππικής Αντοχής στις απέραντες
χιονισμένες εκτάσεις της περιοχής, ο Οικοδεσπότης μας φρόντισε να μας εξοικειώσει με
αυτήν προετοιμάζοντάς μας τα έλκηθρα για μία ...πολύωρη βόλτα! Με το "καλωσόρισμα",
λοιπόν, ο D. Bosma "έζεψε" τα Trakehner για μιά "ζωηρή" ξενάγηση στο παγωμένο έδαφος
του Mysinek.





















Και νά 'μαστε, λοιπόν, πάνω στο τρελλό ...τραινάκι με τα πολλά μικρά ελκηθράκια που σε
κάθε στροφή ...άδειαζαν κάποιον από εμάς στους αφράτους χιονόλοφους που "πύργωναν"
τις άκρες του ορεινού μονοπατιού που ακολουθούσαμε.




































Κανείς δεν ξέφυγε από την ...φυγόκεντρο των ξέφρενων στροφών που έπαιρναν στις
κατηφόρες τα δύο ζωηρά Trakehner και όλοι, παρά το ότι ήμασταν γαντζωμένοι σαν τα ...
γατιά επάνω στα έλκηθρα, δοκιμάσαμε την "αγκαλιά" των χιονόλοφων αρκετές φορές μέχρι
που τα Trakehner μας επέστρεψαν στον σταύλο. Το πιό αστείο ήταν ότι ενώ το "τραινάκι"
συνέχιζε την κεφάτη πορεία του, οι ...πεσμένοι σηκώνονταν, τινάζονταν κι έτρεχαν να ...
προλάβουν την παράξενη ..."κάμπια" που την οδηγούσε ένας χαμογελαστός Bosma που,
συχνά, δεν είχε προλάβει να καταλάβει ότι κάποιος ήταν ...αδειασμένος! Εμπειρία απίθανη
που μας προετοίμασε για ό,τι επρόκειτο να ακολουθήσει.






















Κι από το επόμενο πρωί, η λυτρωτική εργασία του σταύλου μας "ξύπναγε" όπως "ξυπνάει"
το ...αγώι τον αγωγιάτη! Mετά το γενναίο πρόγευμα (με όλα τα "καλούδια" της Πολωνικής
κουζίνας... που μας προετοίμαζε μία ευγενέστατη μαγείρισσα), γραμμή στο σταύλο για την
πρωϊνή φροντίδα και ...καθαριότητα. Τα σάρωθρα βγάζαν ...σπίθες για να μαζευτούν τα
μοσχομυρωδάτα "παράγωγα" των ευγενών τετραπόδων-ενοίκων και, βεβαίως, ενώπιον
αυτής της ...ιεράς υποχρεώσεως "ουδείς εξαιρετέος"!



































Κατόπιν, η δοκιμασία-απόλαυση των μεγάλων αποστάσεων στο χιονισμένο τοπίο, ήταν
γεγονός! Διασχίζοντας τα κατάλευκα ...χιλιόμετρα, το μάτι ένοιωθε  να ...βυθίζεται στη
σιωπηρή γαλήνη μιας από τις πιό όμορφες γωνιές του Πλανήτη! Εδώ όπου, άλλοτε, στα
τέλη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου έλαβαν χώρα οι πλέον σκληρές μάχες μεταξύ Γερμανών
και Σοβιετικών, εδώ όπου πλάι στα μονοπάτια διακρίναμε σταυρούς μνημάτων στρατιωτών
που έχασαν την ζωή τους πολεμώντας για ό,τι κάποτε νόμισαν σπουδαίο, εμείς
χαιρόμασταν τον βηματισμό των τετραπόδων μας απολαμβάνοντας την χαρά της
πραγματικής Ιππασίας.


































Οι μακρυνές έφιππες διαδρομές μας ήσαν ο καλύτερος τρόπος για να κατανοήσουμε όχι
μόνον τα μυστικά της Ιππικής Αντοχής αλλά και ένα μεγάλο "κομμάτι" της ψυχολογίας του
Ίππου κατά την διάρκεια της διαβιώσεώς του και της κινήσεώς του εν υπαίθρω. Αυτά τα
τετράποδα πλάσματα τα οποία στο Ιππευτήριο δείχνουν μία συγκεκριμένη συμπεριφορά,
στο ανοιχτό πεδίο εμφανίζουν εντελώς διαφορετική συμπεριφορά και αντιδράσεις. Ενώ
στον περιφραγμένο στίβο η ευπείθειά τους και το ευάγωγό τους ήσαν δεδομένα, στην
ανοιχτή διαδρομή ένοιωθες ανάμεσα στα πόδια σου ένα πλάσμα που ήθελε να ...εκραγεί, να
χυμήξει εμπρός με όλη την δύναμη των μυώνων του αλλά και ένα πλάσμα όλο επιφυλάξεις
για ό,τι αυτό ένοιωθε να μας πλησιάζει, κάτι που εμείς, με τις ήσσονες αισθήσεις μας δεν
μπορούσαμε να αντιληφθούμε. Εκεί που η κίνηση του Ίππου μας ήταν ομαλή κι
ελεγχόμενη, άξαφνα νοιώθαμε να εκτινάσσεται ανήσυχο και, πολλές φορές, να βγαίνει από το
ίχνος του δασικού μονοπατιού λες κι ήθελε να αποφύγει "κακό συναπάντημα"! Πράγματι,
ενώ εμείς δεν καταλαβαίναμε, εκείνα, με τις υπερευαίσθητες αισθήσεις τους, είχαν
αντιληφθεί την γειτονική παρουσία κάποιου ελαφιού ή κάποιου αγριόχοιρου που ήταν
αρκετή για να τα τρομάξει. Kαι δεν ήταν λίγες οι φορές που αυτή η ξαφνική αντίδραση των
Ίππων μας, προσανατόλιζε το βλέμμα μας κάπου μακρυά ώστε να προλάβουμε να δούμε
τον κυματοειδή καλπασμό επάνω στο παχύ χιόνι μιάς αγέλης ελαφιών που έσπευδε να
απομακρυνθεί από τους απρόσκλητους "εισβολείς" του λευκού παραδείσου της. Κάθε
φορά παραμέναμε στη σέλλα πάνω από τρεις ώρες, ιππεύοντας συνεχώς μέχρι να δούμε
την μικρή πινακίδα του δρόμου της επιστροφής.


























Κάθε φορά που επιστρέφαμε στον σταύλο, μπορεί η εξωτερική θερμοκρασία να ήταν
αρκετά υπό το μηδέν, όμως, εμείς αφιππεύαμε ιδρωμένοι αλλά ...ευτυχισμένοι από την
εμπειρία που είχαμε κερδίσει από την ίππευση. Σε κάθε επιστροφή νοιώθαμε ...
πλουσιώτεροι σε ιππική δεξιότητα αλλά και πιό κοντά στους Ίππους που μας είχαν κάνει
την τιμή να μας μεταφέρουν στις ράχες τους μέσα σε ένα τέτοιο τοπίο. Και μετά την
απαραίτητη φροντίδα των αγαπημένων μας Ίππων, η θαλπωρή της πυρωμένης εστίας ήταν
η μεγάλη ανταμοιβή .

























Η ίππευση επί μακρών αποστάσεων υπό συνθήκες ιδιαιτέρως χαμηλών θερμοκρασιών δεν
είναι κάτι που διευκολύνει τον Ιππέα ο οποίος μεριμνά πρωτίστως για την καλή φυσική
κατάσταση του Ίππου του. Η οικονομία του βηματισμού θα πρέπει να υπολογίζεται ανά
πάσα στιγμή και κλίση εδάφους. Το ενδεχόμενο των απότομων εφιδρώσεων και εξ ίσου
απότομων ψύξεων του Ίππου, επίσης, θα πρέπει να σταθμίζεται σε όλο το μήκος της
πορείας. Επί επιφανείας με παχύ χιόνι η ταχύτητα βηματισμού διατηρείται χαμηλή, όπως
ομοίως και επί επιφανείας με πάγο, αλλά τα χιλιόμετρα, στο βάθος του ορίζοντος,  
αναμένουν να "καταπωθούν"... Εδώ ο Ιππέας αποκτά την μεγάλη εμπειρία Ιππικής Αντοχής!
Εδώ καλείται να ρυθμίζει ένα πλέγμα παραμέτρων ώστε στην άφιξη  "ο Ίππος να έχει
καλώς". Αυτό διδαχθήκαμε κι εμείς ιππεύοντας στη "γειτονιά" της Βαλτικής, αυτό μάθαμε
διανύοντας τα "ατέλειωτα χιλιόμετρα" όταν "ψάχναμε" με την παλάμη μας τον βαθμό
εφιδρώσεως του Ίππου μας όπου το χέρι μπορούσε να εκταθεί. Πίσω στον σταύλο θα
έπρεπε ο Ίππος να είναι το ίδιο υγιής όπως και όταν ξεκίνησε!

























Μέσα σε αυτό το "άγριο" τερέν, ο Ίππος παρέμενε το πλέον πολύτιμο πλάσμα έναντι του
οποίου η υποχρέωσή μας προς προστασία του ήταν διαρκής και κυρίαρχη! Και, το
απόγευμα, μετά από μία σύντομη ανάπαυση Ίππου και Ιππέως, η εργασία συνεχίζετο στα
μεγάλα υπαίθρια  Ιππευτήρια του Mysinek. Εδώ θα αναπτύσσαμε, επάνω στον χιονοσκεπή
στίβο, προγράμματα Ιππικής Δεξιοτεχνίας, Υπερπηδήσεως Εμποδίων αλλά και
προσομοιώσεως Έφιππης Τοξοβολίας, κάτι που για πρώτη φορά λάβαινε χώρα στον
συγκεκριμένο σταύλο. Και αργά, μετά την δύση του ηλίου, και πάλι μας περίμενε το όμορφο
εσωτερικό περιβάλλον του καστρόσπιτου για να μας "περιθάλψει"!

































Παραμένοντας, όμως, "αθροιστικά" πάνω από έναν μήνα σε αυτόν τον πανέμορφο ιππικό
παράδεισο, δεν αρκεσθήκαμε στο επιβλητικό δημιούργημα του Οικοδεσπότη μας D.
Bosma! Αντιθέτως, με ορμητήριό μας αυτή την φιλόξενη "γωνιά", φροντίσαμε να
επισκεφθούμε και να απολαύσουμε σημαντικά γειτονικά μέρη ιστορικού, ιππικού και
καλλιτεχνικού ενδιαφέροντος, από αυτά τα οποία άφθονα διαθέτει η γραφική και ιστορική
πολωνική επικράτεια.




















Αφετηρία των περιηγητικών εξορμήσεών μας το μεγαλύτερο και καλύτερα διατηρημένο
μεσαιωνικό Κάστρο των Τευτόνων Ιπποτών του Mariemburg, όπως ωνομάζετο στα
Γερμανικά όταν στην περιοχή αυτή κατοικούσαν Γερμανικά Φύλα, ή του Malbork όπως
ονομάζεται σήμερα στα Πολωνικά και που άρχισε να κτίζεται το 1274.



















Εδώ είδαμε σημαντικές συλλογές όπλων αλλά και επεξεργασίας ηλέκτρου (κεχριμπαριού)
του πολυτίμου αυτού υλικού που κατακλύζει τις περιοχές της Βαλτικής.











































Ανάμεσα στα εξαιρετικά  εκθέματα  των οπλικών συλλογών του Μουσείου ήταν και η
πανοπλία με τα χαρακτηριστικά φτερά ενός Πολωνού Ουσάρου καθώς και αλυσιδωτός
θώρακας ενός πεζού Ιππότη.
























Σημαντικά, επίσης, εκθέματα ιπποτικών εξαρτύσεων ήσαν στη διάθεση των επισκεπτών
αυτού του μουσειακού χώρου όπου, κάποτε υπήρξε η έδρα ενός πολεμικού σώματος που
απεφάσισε να …εκχριστιανίσει με την δύναμη του ξίφους τους παγανιστικούς πληθυσμούς
αυτής της περιοχής.


























Για τους λάτρεις του Ίππου και της Ιππασίας ένα πλήθος απτών «μαρτυριών» εποχών που
πέρασαν, έδιναν το ιστορικό «στίγμα» τους. Στο τέλος, το ...ιπποτικό κελάρι μας περίμενε
με τις γευστικές λιχουδιές του να μας αποδείξει ότι μέσα σ' αυτό τον ιστορικό χώρο δεν
ανοίγουν μόνο οι ορίζοντες της γνώσεως αλλά και η ...όρεξη!
H Πολωνία είναι μία χώρα με ηρωϊκή ιππική Παράδοση!
Το συντεταγμένο Ιππικό της αλλά, κυρίως, η προαιώνια
σχέση των Πολωνών με τον Ίππο, καθιστούν την χώρα
αυτή μία, ακόμη, «κοιτίδα» κεντρο-ευρωπαϊκής
Iππογνωσίας και Ιππασίας αλλά και έναν σύγχρονο
«προορισμό» για όσους ενδιαφέρονται να αναπτύξουν
τις ιππικές γνώσεις τους.
Εδώ που απολαύσαμε τα Trakehner και την Ιππική Αντοχή...
MYSINEK