Πιό όμορφη παρά ποτέ, αυτή την ανοιξιάτικη εποχή η Κοιλάδα του Οργανισμού "KASSAI"
υποδέχεται τους επισκέπτες της μέσα στην οργιαστική βλάστησή της της οποίας την
καταπράσινη "συνέχεια" διακόπτουν οι αρμονικοί όγκοι των κτισμάτων της ή οι εύρωστες
κορμοστασιές των αλόγων της.





























Ακολουθώντας την ασφαλτοστρωμένη δημοσιά προς το Kaposmero, την περιοχή που τιμά
τον επιφανή "κάτοικό" της και Δάσκαλό μας, υιοθετώντας ως έμβλημα του Δήμου το
σύμβολο της Έφιππης Τοξοβολίας, αφεθήκαμε στη γοητεία της κατάφυτης περιοχής που
την "δροσίζουν" γαλήνιες λίμνες για να πλησιάσουμε την αγαπημένη μας Κοιλάδα!

























Η ευγένεια και η ομορφιά του τοπίου, τόσο οικεία για μας, "σφραγίζει" αυτό το λίκνο της
Έφιππης Τοξοβολίας σε μία από τις πιό όμορφες και πολιτισμένες "γωνιές" της
Ευρωπαϊκής ηπείρου. Αυτό το πρώτο σαββατοκύριακο του Μαίου , όπως και κάθε πρώτο
σαββατοκύριακο κάθε μηνός (η γνωστή "open day") η Κοιλάδα θα υπεδέχετο τους
επισκέπτες της από διάφορα μέρη ώστε να τους κάνει να απολαύσουν τον τρόπο ζωής των
μελών του Οργανισμού "KASSAI" και, κυρίως, την Έφιππη Τοξοβολία. Μεταξύ των
επισκεπτών αυτής της "open day" ένα ολόκληρο σχολείο Ούγγρων μαθητών που ζούν στην,
κατακτημένη από τους Ρουμάνους, περιοχή της Τρανσυλβανίας και, βεβαίως, τρείς
συμπατριώτες μας που θέλησαν να γνωρίσουν από κοντά την Έφιππη Τοξοβολία.

























Φερμένοι με ένα νοικιασμένο λεωφορείο, οι Ούγγροι μαθητές από την Τρανσυλβανία
"έχτισαν" με τα αντίσκηνά τους το δικό τους χαριτωμένο "χωριό" μέσα στην Κοιλάδα,
διαμορφώνοντας μιάν ολοζώντανη και πανέμορφη εικόνα μιάς κοινότητος ανθρώπων που
ήρθαν να προσκυνήσουν τα πάτρια εδάφη τους από τα οποία τους απέκοψε η
απάνθρωπη αδικία της "συνθήκης" του Trianon. Πράγματι, τούτοι οι μικροί επισκέπτες
που κατέλυσαν στην Κοιλάδα ως το πλέον αντιπροσωπευτικό μέρος για να γνωρίσουν την
άγνωστη Πατρίδα τους, με επικεφαλής τον σεμνό Δάσκαλό τους, έδειχναν μαγεμένοι από
αυτή την εμπειρία τους.


































Πλάσματα βασανισμένα από την βίαιη αποκοπή από την Πατρίδα τους εξ' αιτίας της
πολιτικής μισαλλοδοξίας όσων αρνούνται τις έννοιες της Φυλής και του Έθνους, παιδιά
"λυγισμένα" από τον πόνο να ξανασμίξουν με τους συμπατριώτες τους που δεν γνώριζαν, τα
παιδιά αυτού του σχολείου της Ουγγρικής Τρανσυλβανίας  προτίμησαν την στοργική
αγκαλιά της Κοιλάδος προκειμένου να νοιώσουν την "θαλπωρή" του Λαού τους που τον
ένοιωθαν να "ανασαίνει" τόσο "δίπλα" τους αλλά και τόσο μακρυά τους! Κι αυτή είναι ακόμη
μιά μεγάλη νίκη του Kassai Lajos, της Κοιλάδος και, γιατί όχι και της Έφιππης
Τοξοβολίας: να προσφέρουν πολύ περισσότερα από ένα κοινό άθλημα...


























Στην Κοιλάδα η ζωή, όπως πάντα υπό την επίβλεψη του Δασκάλου, είχε την ίδια
καθημερινή αρμονία και συναδέλφωση. Με τις γνωστές ομαδικές προπονήσεις, τις
ανταλλαγές συναισθημάτων και αγωνιών, την ήρεμη επικοινωνία αδιακρίτως γλώσσας και
εθνικών προελεύσεων, όλοι ενωμένοι σε μιά "Οικογένεια" που αναπτύσσεται αθόρυβα σε μιά
παραδεισένια περιοχή της Ουγγαρίας. Και μετά την κούραση, όλοι μαζύ στην ομαδική
τράπεζα για το γεύμα.

























Στα γύρω απέραντα λειβάδια τα άλογα των Εφιπποτοξοτών, χωμένα στο πυκνό χορτάρι,
απολάμβαναν κι αυτά το δικό τους γεύμα! Εδώ όπου οι κολικοί και οι ενδονυχίτιδες είναι
άγνωστες λέξεις, εδώ όπου τα ευτυχισμένα τετράποδα επιδεικνύουν υπερήφανα τα
υγιέστατα απετάλωτα πέλματά τους, απορείς βλέποντάς τα να τρέχουν ξωπίσω από τους
περιφερόμενους ανθρώπους θεωρώντας τους ως τους καλύτερους φίλους τους.



















Και, βέβαια, πώς να μην είναι τόσο ήρεμα και τόσο φιλικά αυτά τα τετράποδα προς τον
άνθρωπο όταν στην Κοιλάδα εφαρμόζονται οι αρχές της Φυσικής Ιππασίας και οι Ίπποι
ιππεύονται με απλό περιλαίμιο χωρίς (βεβαίως) εγκληματικές στομίδες, ηνίες, σπιρούνια
και μαστίγια, υπακούοντας σε κάθε νεύμα που τους "περνά" μέσα από το λεπτό κορδονάκι
ο Ιππέας τους. Έτσι, σ΄αυτό το ταξίδι, οι Έλληνες Εφιπποτοξότες παρηκολούθησαν έναν
εκπαιδευτή του Οργανισμού που τους μίλησε για τον τρόπο επικοινωνίας μέσω της
"γλώσσας του σώματος" με τον Ίππο. Μάθημα ενδιαφέρον με επιτόπια πρακτική που μας
έδειξε έναν βαθύτερο και ουσιαστικότερο τρόπο επικοινωνίας με τον ΄Ιππο.

























Στην καθιερωμένοι σαββατιάτικη επίδειξη της Έφιππης Τοξοβολίας που γίνεται και στα
δύο σκεπαστά Ιππευτήρια, αυτή την φορά ήσαν παρόντες περισσότεροι από τριακόσιοι
θεατές οι οποίοι είχαν φθάσει από διάφορα μέρη εντός και εκτός Ουγγαρίας. Κι ενώ εδώ
οι θεατές μιάς επιδείξεως χωρίς καμία προβολή ήσαν υπερ-τριακόσιοι θυμηθήκαμε
τις σταθερά άδειες κερκίδες του Ολυμπιακού Ιππευτηρίου του Μαρκοπούλου ακόμη
και σε παγκόσμια πρωταθλήματα CSI στα οποία σπαταλώνται υπέρογκα ποσά και
προβάλλονται από μοσχοπληρωμένα "μίντια". Θυμηθήκαμε ότι λίγες ημέρες πριν,
στο πανελλήνιο πρωτάθλημα που διεξήχθη σε αυτόν τον παγερά "ψυχρό" χώρο,
μετρήσαμε στις κερκίδες  ε ν ν έ α  άτομα και δύο ...σκύλους!!!!  Η ...αλήστου μνήμης
Ελληνική "Ομοσπονδία" Ιππασίας θα είχε πολλά να διδαχθεί όχι μόνον για ...
Ιππασία αλλά και για οργανωτικότητα από αυτό που γίνεται εδώ, στο μικρό
Kaposmero! Kι εδώ, στον προαύλιο χώρο πολλά οχήματα και τροχόσπιτα είχαν μεταφέρει
τους λάτρεις της Πολεμικής Τέχνης μας που ήθελαν να δουν από κοντά τον Παγκόσμιο
Πρωταθλητή Kassai Lajos να επιτυγχάνει τα ...απίστευτα! Και η επίδειξη ήταν και αυτή την
φορά θεαματική!





















Καλπάζοντας περισσότερο από μία ώρα ο Kassai Lajos απέδειξε και πάλι ότι μάλλον θα
παραμείνει ο ισόβιος Παγκόσμιος Πρωταθλητής αφήνοντας πολύ πίσω του οποιονδήποτε
θα ήθελε να του αποσπάσει την παγκόσμια θέση του. Τα βέλη του βρήκαν ΟΛΑ τους
στόχους τους και οι στόχοι -όπως πάντα- δεν ήσαν σταθεροί αλλά κινητοί κι ...
εκτοξευόμενοι. Στο τέλος της επιδείξεως ήταν μαγεία να βλέπεις πεσμένους κατά γης όλους
αυτούς τους ιπτάμενους δίσκους να κείνται χτυπημένοι με καρφωμένα στο ...κέντρο τους
τα βέλη του Kassai Lajos!

























Aυτό το μαγιάτικο τριήμερο στην Κοιλάδα διδαχθήκαμε, προπονηθήκαμε, χαρήκαμε την
ομαδική ζωή και απολαύσαμε την παραδοσιακή φιλοξενία που μας επιφυλλάσσει πάντα ο
Μαγυάρος Δάσκαλός μας. Όμως χαρήκαμε ιδιαίτερα την επαφή μας με τους μικρούς
Ούγγρους από την καταπατημένη Τρανσυλβανία που μας θύμησαν ότι η θηριωδία των
πολέμων συνεχίζεται ακόμη πιό στυγνή σε περιόδους ..."ειρήνης" χωρίς να επιτρέπεται σε
εμάς τους Ευρωπαίους "καλοζωϊσμένους" να το αντιληφθούμε... Με αυτές τις σκέψεις
αποχαιρετίσαμε την Κοιλάδα κι αυτή την φορά αφήνοντάς πίσω μας τυλιγμένη στην
καταπράσινη ομορφιά της!

























Πίσω, στο κλασικό πιά Kaposvar, την γραφική κωμόπολη που αποτελεί το μόνιμο
ορμητήριο των ταξιδιών μας προς την Κοιλάδα, επισκεφθήκαμε το τοπικό Μουσείο της με
τις πλούσιες συλλογές του έχοντας την ευκαιρία να ξαναδούμε την Έκθεση με θέμα την
εισβολή των Μογγόλων στην Ουγγαρία (1241-1242 μ.χ.χ.) την οποία είχαμε δει στο Εθνικό
Ιστορικό Μουσείο της Βουδαπέστης το προηγούμενο Φθινόπωρο. Μας έκανε μεγάλη
εντύπωση ότι η ίδια Έκθεση μετεφέρθη σε αυτό το περιφερειακό Μουσείο με μία
παρουσίαση ακόμη πιό λαμπρή από ό,τι παρουσιάσθηκε στο Μητροπολιτικό της
Βουδαπέστης, ένδειξη ότι, στην Ουγγαρία, η περιφέρεια είναι αδιάπτωτα σεβαστή και
υπολογίσιμη και όχι όπως στην Ελλάδα όπου η επαρχία φθίνει προς επιδείνωση του
υδροκεφαλισμού του κράτους των υπέρκορων Αθηνών.

























Αυτό το περιφερειακό Μουσείο δεν είχε τίποτε να ζηλέψει από ένα κεντρικό και οι συλλογές
του μας κράτησαν "καρφωμένους" μπροστά τους όσο απολαμβάναμε τις βιτρίνες του με
εκθέματα από την Φύση, την Ιστορία και την Λαογραφία της ευρύτερης περιοχής του
Somogy στην οποία ανήκει το Kaposvar και η Κοιλάδα. Σπάνια απομεινάρια τόξων και
ιπποσκευής που άφησαν πίσω τους οι Άβαροι αλλά και άλλοι Λαοί, ήσαν φυσικά ό,τι μας
ενδιέφερε περισσότερο. Κεράτινα κέρατα τόξων, στομίδες, αναβολείς, αιχμές βελών, όλα,
"ξετύλιγαν" στα μάτια μας τον πολεμικό παλμό των περασμένων αιώνων!
























Αλλά η έκπληξη και η χαρά μας έγινε ακόμη πιό μεγάλη όταν διαπιστώσαμε ότι στο
συγκεκριμένο Μουσείο του Kaposvar, ανάμεσα σε όλα αυτά τα σημαντικά τεκμήρια της
Ιστορίας, υπήρχε ειδική αίθουσα αφιερωμένη στον μεγάλο Kassai Lajos με εκθέματα τα
παγκοσμίως γνωστά τόξα που κατασκευάζει και τα οποία, πλέον, θεωρούνται μικρά
θαύματα Ιστορίας και Τεχνολογίας! Τόξα, βέλη, γορητοί, ασπίδες και λοιπές κατασκευές
των Εργαστηρίων "KASSAI" όλα μπροστά στα μάτια των επισκεπτών του Μουσείου μαζύ με
ένα συνεχές video με την ζωή στην Κοιλάδα μας συνεκίνησε όσο τίποτε!



























































Είναι παρήγορο ότι υπάρχουν ακόμη μέρη στη γη όπου οι επιφανείς τους τιμώνται
πριν καν χρειασθεί να ...πεθάνουν!  Και ο Kassai Lajos, με την Κοιλάδα και τα
άλογά του, είναι ένας από αυτούς!
Köszönöm!
H Oμάδα μας ευχαριστεί θερμά την Διεύθυνση και το
Προσωπικό του Πανδοχείου
"ΤURUL ETTEREM"
για την φιλοξενία μας κατά την διάρκεια της παραμονής μας
στο Kaposvar!
Η Κοιλάδα, για μας, είναι η γη που μας κρατά "συνέχεια"...
ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΛΑΔΑ,  ΜΑΪΟΣ 2008