Hellenic Horseback Archery
Ευτυχείν δια του καλπάζειν και ευστοχείν!
ΠΡΟΣΕΓΓΙΖΟΝΤΑΣ ΕΝΑΝ ΝΕΟ ΙΠΠΟ
Τρία είναι τα στάδια επιτεύξεως αποτελεσματικής επικοινωνίας με τον Ίππο:
Ι. Η ανάδειξη του Ανθρώπου ως Αρχηγού του Ίππου.
ΙΙ. Η αξιοποίηση της συνδυαστικής μνήμης του Ίππου και,
ΙΙΙ. Η συνεχής, καθημερινή, επανάληψη προς εμπέδωση των εντολών.
Επιχειρώντας να αποσπάσουμε την συναίνεση του Ίππου μας είμαστε υποχρεωμένοι να αναπαραγάγουμε τις ίδιες ακριβώς συνθήκες τις οποίες διαμορφώνει η Φύση-κοιτίδα τόσο ημών όσο και του Ίππου. Πρώτιστη εξ αυτών των συνθηκών η Ιεραρχία.
Ο Ίππος ζεί σε αγέλες οι οποίες αποτελούν οργανωμένες μορφές Κοινωνιών, με ό,τι αυτό σημαίνει. Σε αυτές τις οργανωμένες Κοινωνίες, τις αγέλες, τον πλέον σημαντικό ρόλο παίζουν οι Αρχηγοί οι οποίοι υπαγορεύουν κανόνες συμπεριφοράς στα απλά «μέλη» τα οποία υποχρεούνται να υπακούουν! Αν, λοιπόν, ο Άνθρωπος, θέλει να ασκήσει ήπια και αποτελεσματική επιρροή στον Ίππο δεν έχει άλλο δρόμο από το να υ π ο κ α τ α σ τ ή σ ε ι τον Α ρ χ η γ ό του Ίππου, όπως ακριβώς εάν ο τελευταίος ζούσε εντός αγέλης ομοειδών πλασμάτων. Και, μιλώντας για ‘Αρχηγό’ δεν εννοούμε, ασφαλώς, τον ασύδοτο κυρίαρχο ο οποίος διαχειρίζεται την ύπαρξη του Ίππου αλλ’ αντιθέτως ένα φυσικό πρόσωπο που συντονίζει το πλαίσιο του ομαδικού βίου και είναι άξιο σ ε β α σ μ ο ύ ! Όπως δε είναι γνωστό, ο σεβασμός δεν επιβάλλεται ούτε απαιτείται αλλά ε μ π ν έ ε τ α ι. Συνεπώς, εάν ο Ιππέας θέλει να κερδίσει τον σεβασμό του Ίππου του θα πρέπει να του ε μ π ν ε ύ σ ε ι σεβασμό κι εμπιστοσύνη. Η ανάδειξη του Ανθρώπου σε Αρχηγό συγκεκριμένου Ίππου επιτυγχάνεται, κυρίως, με την «γλώσσα» των σωματικών κινήσεων την οποία ο Άνθρωπος χρησιμοποιεί για να ‘πείσει’ τον Ίππο. Πρώτο μέλημα του Ανθρώπου προσεγγίζοντας για πρώτη φορά έναν Ίππο είναι η εφαρμογή του "Κύκλου του Αρχηγού". Συγκεκριμένα:
Κύκλος προσεγγίσεως του Αρχηγού.
Ο Αρχηγός της αγέλης θα το προσεγγίσει κυρίως από τον εμπρόσθιο τομέα, δευτερευόντως από τον οπίσθιο και ποτέ από τον πλάγιο!
Προκειμένου, λοιπόν, να πείσουμε τον, υπό εκπαίδευση, Ίππο ότι Ε Μ Ε Ι Σ είμαστε οι Αρχηγοί του, τον πλησιάζουμε ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ σε ανοιχτό πεδίο από τον εμπρός τομέα όπως στο παραπάνω σχήμα. Κατά την προσέγγισή μας φροντίζουμε να μην κοιτάζουμε κατάματα τον Ίππο (είμαστε σαρκοβόρα και αν τον κοιτάζουμε κατάματα το εκλαμβάνει ως προετοιμασία επιθέσεως) και να μην έχουμε ανορθωμένους («τετραγωνισμένους») ώμους που είναι επίσης ένδειξη επιθετικότητος. Προσεγγίζοντας θα πρέπει να το κάνουμε με ήρεμη χαρούμενη διάθεση, με ήπιο βηματισμό χωρίς διακοπές κι αναστολές, κοιτάζοντας σε μία από τις πλευρές του τραχήλου του και έχοντας χαλαρούς προς τα κάτω τους ώμους μας ενώ οι καρποί και των δύο -φυσικά ευθυγραμμισμένων- χειρών μας πέφτουν χαλαρά και φυσικά κοντά και παράλληλα στο ύψος των μηρών μας. Δεν προτείνουμε χέρι για κανένα λόγο, ούτε για να χαϊδέψουμε, ούτε για να ταίσουμε! Δεν χειρονομούμε, γενικώς, αλλά κινούμεθα προς αυτόν ήρεμοι και ευδιάθετοι, χωρίς να νοιώθουμε επιφύλαξη ή φόβο! Αν φοβηθούμε η αδρεναλίνη μας που θα εκκριθεί αυτόματα θα ανησυχήσει τον Ίππο ο οποίος αμέσως θα την οσμισθεί! Πλησιάζοντας πολύ κοντά είναι καλύτερο να ακουμπήσουμε ήρεμα το μάγουλό μας στον τράχηλό του (ποτέ με το κεφάλι μας πάνω από το δικό του διότι, σε περίπτωση που ανυψώσει το κεφάλι του, άθελά του θα μας τραυματίσει) ενώ, ταυτοχρόνως, τείνουμε την ανοικτή και χαλαρή παλάμη μας κάτω από το σαγόνι του για να την μυρίσει με την ησυχία του και να νοιώσει ήσυχος μη οσμιζόμενος αδρεναλίνη. Τέλος, με την ίδια παλάμη, αργά-αργά το χαϊδεύουμε απαλά στην πλευρά του τραχήλου χωρίς έντονες διαχύσεις και τριβές και χωρίς να του προσφέρουμε τίποτε φαγώσιμο (δωροδοκία). Τέλος απομακρυνόμαστε ήρεμα, όπως προσεγγίσαμε, στρέφοντάς του με εμπιστοσύνη την πλάτη μας.
Καθ΄όλη αυτή την διαδικασία θα πρέπει να είμαστε απολύτως ήρεμοι και νηφάλιοι, ανεπηρέαστοι από αρνητικά συναισθήματα, ή συναισθήματα δυσφορίας (όπως, κοπώσεως, δίψας, πείνας) ή αγωνίες καθημερινών εκκρεμοτήτων. Η ψυχολογία μας πρέπει να εκείνη του α ν έ μ ε λ α και με α υ τ ο π ε π ο ί θ η σ η περιφερομένου Ίππου. Δεν θα πρέπει να έχουμε προσφάτως (εντός του χρονικού ορίου πέψεως) καταναλώσει σάρκα ή οινοπνευματώδη ή καφεϊνούχα παρασκευάσματα –κυρίως- όπως διάφορες μορφές αναψυκτικών ‘Cola’΄ και στις τρεις περιπτώσεις ο ιδρώτας μας θα εκπέμψει σήματα κινδύνου και δυσφορίας προς τον υπό «συναίνεση» Ίππο. Ομοίως δεν θα πρέπει να έχουμε κάνει χρήση ψυχοτρόπων ουσιών οι οποίες αλλοιώνουν την συμπεριφορά μας, κάτι που ο Ίππος αντιλαμβάνεται και μη μπορώντας να ερμηνεύσει αποπροσανατολίζεται. Μέσα στο εύρος των ουσιών αυτών εντάσσεται και ο καπνός αλλά και τα φαρμακευτικά. Δεν θα πρέπει, επίσης, να φοράμε κοσμήματα που μπορεί να ακτινοβολήσουν, κολώνιες ή αρώματα, επίσης δε, δεν θα πρέπει να έχουμε κάνει χρήση οδοντόπαστας, αποσμητικού ή λακ μαλλιών, αλλά θα πρέπει να διατηρούμε την φυσική σωματική οσμή μας έχοντας πλυθεί για τελευταία φορά με ουδέτερο (τύπου «Μασσαλίας») σαπούνι και μόνον! Ωρισμένα αρώματα φτιαγμένα με αιθέρια έλαια είναι συμβατά αλλά η κατασκευή τους απαιτεί μεγάλη έκταση σπουδής. Επίσης, τα ενδύματά μας δεν θα πρέπει να κυματίζουν ή να θροϊζουν έντονα καθώς πλησιάζουμε τον Ίππο ή καθώς απομακρυνόμαστε από αυτόν.
Έχοντας υπ΄όψη την συνδυαστική λειτουργία της μνήμης του Ίππου κι επαναλαμβάνοντας καθημερινώς τις απαραίτητες εντολές προς τον Ίππο επιτυγχάνουμε την βελτίωση του επιπέδου της επικοινωνίας μας μαζύ του. Κυρίως, η επανάληψη των διαδικασιών του Κύκλου προσεγγίσεως του Αρχηγού εδραιώνει στον Ίππο την πεποίθηση ότι ο απέναντί του ιστάμενος Άνθρωπος ενσαρκώνει τον Αρχηγό του κατά συνέπεια, ο Ίππος μπορεί να εμπιστεύεται τον Άνθρωπο!
