Hellenic Horseback Archery
Ευτυχείν δια του καλπάζειν και ευστοχείν!
Η Τοξοβολία, ως
σκοπευτική δραστηριότητα, προϋποθέτει την ανάπτυξη της ικανότητος του «παρατηρείν»
την οποία εξελίσσει σε «ευστόχως, οπτικώς εικάζειν».
Η σκόπευση είναι
μία κατάσταση κατά την οποία πρέπει να συνεργήσουν και να «συμπέσουν» προς επίτευξη
ευστόχου αποτελέσματος δύο διαφορετικές ικανότητες του Σκοπευτή: η όραση και η σωματική
«μυϊκή μνήμη».
Σκοπεύοντας, κατ’
αρχήν, αντιλαμβανόμεθα την «σκοπευτική γραμμή» η οποία συνδέει (νοητώς) την άκρη
του βάλλοντος όπλου (κάννη/πυροβόλο, αιχμή βέλους/τόξο) με το υπό προσβολή σημείο,
λαμβανομένης υπ’ όψη της διορθώσεως τροχιάς (κατά περίπτωση) παραλλήλως δε,
ενεργοποιούμε την "μνήμη" των μυϊκών ομάδων οι οποίες θα συντελέσουν στην βολή (έλξη
σκανδάλης/άφεση χορδής). Πρώτη θα ενεργοποιηθεί η όραση (ή στην πιο ανεπτυγμένη
μορφή της η εξωαισθητή αντίληψη περί του σημείου του στόχου), δεύτερη θα
ενεργοποιηθεί η «μυϊκή μνήμη», όμως μεταξύ «πρώτης» και «δεύτερης» ο διαμεσολαβών
χρόνος είναι ελάχιστος ή (στην πιο εξελιγμένη περίπτωση) μηδενικός.
Όλες αυτές οι σύντονες
διαδικασίες αναπτύσσονται ως προς την ακρίβεια και την ταχύτητα δια της συνεχούς
ασκήσεως του Τοξότη, τόσον οπτικώς όσο και σωματικώς , με την βοήθεια αντιστοίχων
προπονητικών προγραμμάτων. Ο «εκδυτικισμένος» και …εκλογικευμένος τρόπος σκέψεως
σίγουρα δεν είναι αυτός του γράφοντος. Όμως προς διευκόλυνση του «δυτικού»
αναγνώστη μου θα ακολουθήσω έναν σχεδόν τέτοιο τρόπο αναφοράς στην προπονητική
οπτικοποίηση της Τοξοβολίας η οποία είναι η απαρχή της μυήσεως (και) του Εφιπποτοξότη
στην σκοπευτική παράμετρο της Τοξοβολίας.
Τι σημαίνει «Προπονητική Οπτικοποίηση της Τοξοβολίας»; Είναι η μεταφορά στην καθημερινή προπονητική
πραγματικότητα της "οπτικής φιλοσοφίας, δηλαδή, του τρόπου με τον οποίο
παρατηρούμε τον στόχο, συνεκτιμώντας την από εμάς απόσταση και θέση του καθώς
και την ταχύτητα αλλά και την διεύθυνση με/προς τις οποίες πιθανώς, κινείται! Kαι, ασφαλώς, η επισφράγιση αυτής της "οπτικής φιλοσοφίας" δεν είναι άλλη από την εικονική τόξευση χωρίς τόξο και χωρίς ...βέλος!
Κατά κανόνα, βγαίνοντας από το σπίτι μας κατευθυνόμενοι προς την στάση για να επιβιβασθούμε στο λεωφορείο, διατηρούμε το βλέμμα μας εστιασμένο εμπρός και μέσα σε μία ακτίνα λίγων μέτρων. Σπανίως τολμούμε μιά ενεργητική εστίαση, π.χ., σε μία απόσταση 150 μέτρων όπου μπορεί να υπάρχει μιά κορυφή δένδρου που πιθανόν να κρύβει κάποιο παράθυρο γειτονικού κτηρίου! Ας ρίξουμε μιά ματιά στην παρακάτω φωτογραφία και ας υποθέσουμε ότι στεκόμαστε στο σημείο λήψεώς της. Το μάτι μας είναι σίγουρο ότι θα πέσει στο φτυάρι και στη τσουγκράνα μαζύ με τον κουβά που βρίσκονται μπροστά μας ή, το πολύ-πολύ, στο παρτέρι με τα λουλούδια και τους κηπουρούς. Πολύ δύσκολα το βλέμμα μας θα εστιασθεί στα σημεία των δύο κίτρινων κύκλων για να εντοπίσουμε τις ,εκεί, αντίστοιχες εικόνες προσλαμβάνοντας περιφερειακή πληροφόρηση. Αυτός ο "προγραμματισμός" του τρόπου εστιάσεως του βλέμματός μας και παρατηρήσεως των περιρρεόντων "πραγμάτων" είναι απολύτως υπαγορευόμενος από τους κανόνες του αστικού Περιβάλλοντος μέσα στο οποίο ζούμε, είναι απολύτως αφύσικος και πρέπει να τροποποιηθεί!
Έτσι, προσπαθούμε, κατ΄αρχήν, ακόμη και εκτός προπονήσεως να εστιάζουμε σε μακρές αποστάσεις και να ερευνούμε ενεργητικά το Περιβάλλον, μικραίνοντας ολοένα και περισσότερο το σημείο εστιάσεως ενώ μεγαλώνουμε την απόσταση παρατηρήσεως.Θεωρούμε ότι συνεχώς είμαστε σε ανοικτό πεδίο και με έναν πεντακάθαρο ουρανό και απεριόριστη ορατότητα μπορούμε να βλέπουμε μακρυά και εστιασμένα στα πιό μεμακρυσμένα σημεία, όπως, π.χ., στην άκρη της χερσονήσου της παρακάτω φωτογραφίας ή στην τελευταία βουνοκορφή της! Αυτό είναι το "ξεκίνημα" της Σκοποβολής και, εν προκειμένω, της Τοξοβολίας!
Έχοντας καταφέρει να παρατηρούμε ενστικτωδώς μακρυά και να εστιάζουμε επί ενός συγκεκριμένου σημείου (π.χ. στην μακρυνή χερσόνησο που είδαμε παραπάνω) τώρα επιχειρούμε μιά πλέον εστιακή επικέντρωση (μεγέθυνση) επάνω σε ένα σημείο του σημείου, επί παραδείγματι στη λευκή κηλίδα που φαίνεται στη πλαγιά της χερσονήσου της παρακάτω φωτογραφίας μέσα στον κόκκινο κύκλο. Τι είναι αυτή η κηλίδα; Η πλαστική οροφή ενός θερμοκηπίου από τα πολλά που διαθέτει η περιοχή, η αντανάκλαση ενός οχήματος-ψυγείου, ένα μεγάλο λευκό κτίσμα; Προσπαθούμε να αναλύσουμε και να εννοήσουμε οπτικώς το είδος του αντικειμένου που αντιπροσωπεύει αυτό το λευκό στίγμα χωρίς να παραιτούμεθα από την προσπάθειά μας διαπιστώνοντας την όποιαν δυσκολία. Τελικώς, θα επαληθεύσουμε (ακόμη και από κοντά...) εάν αυτό που οπτικώς εννοήσαμε είναι και το ίδιο στην πραγματικότητα με αποτέλεσμα, έτσι, να επαληθεύεται και να διασταυρώνεται συνεχώς το κύρος της οπτικής μας αντιλήψεως το οποίο βαθμιαία εξελίσσεται σε ένστικτο!
Η Έφιππη Τοξοβολία είναι τελείως διαφορετική από την Τοξοβολία που το ευρύ κοινό έχει υπ' όψη του ως "Ολυμπιακή Τοξοβολία". Η "δική μας" απαιτεί ευστοχία υπό συνθήκες διαρκούς κινήσεως και μετατοπίσεως του (εφίππου) Τοξότη με παράλληλη υπολογίσιμη παράμετρο την ταχυβολία αλλά και την βολή προς τα οπίσω ( "Παρθία" βολή) η οποία, ασφαλώς, δεν εντοπίζεται στην "Ολυμπιακή" Τοξοβολία.
Ο Εφιπποτοξότης εκπαιδεύεται εξ' αρχής στο να διαμορφώσει την εξατομικευμένη "Τεχνική Βολής" του και να αναπτύξει -επίσης σύμφωνα με τον ατομικό σωματότυπό του αλλά και την ιδιοσυγκρασία του- όλες τις λοιπές παραμέτρους που αφορούν στην έφιππη τόξευση: κράτημα τόξου και βελών, ανάσυρση βέλους προς εκτόξευση, εγκαθίδρυση του βέλους στον τόρμο της χορδής, έλξη χορδής, ενστικτώδη σκόπευση και άφεση χορδής.
Ακόμη και εάν πρόκειται για έναν προχωρημένο Τοξότη προερχόμενο από τις τάξεις της "Ολυμπιακής Τοξοβολίας", ο Εφιπποτοξότης θα εξασκηθεί εξ αρχής στο παραπάνω πρόγραμμα μιάς κι εδώ θα χρησιμοποιήσει διαφορετικά μέσα (τόξο/βέλη/στόχος) υπό διαφορετικές συνθήκες (κράτημα/στάσεις/κίνηση/ταχύτητα). Θα χρειαστεί να τηρήσει αυστηρά τους κανόνες προ/απο-θερμάνσεως και θα προσανατολισθεί σε μία κλιμάκωση εργασίας που ξεκινά από την απλή στατική τόξευση ομοιομόρφων βελών (κατά προτίμηση αλουμινένιων) απεριορίστου χρόνου όπου βάλλονται ένα προς ένα τα βέλη χωρίς η τοξοφόρος χείρα να κρατά άλλα βέλη, εξελισσόμενος σε ένα αποτέλεσμα κινητικής τοξεύσεως ( από βαθύ κάθισμα σε άνοδο/Παρθία βολή) ανομοιογενών βελών (ξυλίνων/αλουμινένιων/ανθρακονήματος) με περιωρισμένο χρόνο βολής ενώ στην τοξοφόρο χείρα κρατά από πέντε βέλη αυξάνοντάς τα βαθμιαία .
Βασικός παράγων στη δική μας Τοξοβολία είναι το κράτημα τόξου και βελών, όλα μαζύ, στην τοξοφόρο χείρα. Τον ακριβή τρόπο μας τον δείχνει ο ίδιος ο Kassai Lajos ο οποίος έχει καταφέρει να κρατά στο ίδιο χέρι με το οποίο κρατά το τόξο και τρία βέλη κάτω από το κάθε δάχτυλο. Αυτό του επιτρέπει να καλπάζει με μεγάλη "ισχύ πυρός" ανά χείρας με ό,τι αυτό σημαίνει ως πλεονέκτημα.
Ο Εφιπποτοξότης ξεκινά με την βολή 4 πεντάδων βελών σε απεριόριστο χρόνο. Κάθε πεντάδα ελέγχεται ως προς την συγκέντρωση των βελών της και ο Εφιπποτοξότης δεν προχωρεί εάν δεν επιτύχει την απαιτούμενη συγκέντρωση. Κατά την φάση αυτή το ζητούμενο είναι να αφεθεί χαλαρός ο Εφιπποτοξότης ώστε να ανακαλύψει το "στυλ" της βολής του. Πεποίθησή μας είναι η εξατομίκευση της προσπαθείας. Κάθε Άνθρωπος έχει διαφορετικά ...δακτυλικά αποτυπώματα, κάθε Άνθρωπος είναι διαφορετικός, κάθε Άνθρωπος δικαιούται να επιλέγει τον "δρόμο" αρκεί ο "δρόμος" να καταλήγει στον ζητούμενο "προορισμό". Στις δύο φωτογραφίες που ακολουθούν δύο διαφορετικοί Τοξότες ξεκινούν τόσο διαφορετικά την τόξευσή τους και καταλήγουν σε ένα και το αυτό αποτέλεσμα, στέλνοντας τα δύο διαφορετικά βέλη τους στο ίδιο κέντρο του στόχου:
Παραλλήλως, η επιτυχία δεν είναι ποτέ πέρας τελειότητος αλλά όριο εκτοξεύσεως ενός επομένου βέλους το οποίο θα κατευθυνθεί προς την τελειότητα...
Πάνω απ΄όλα, ο νούς και το πνεύμα του Τοξότη ωριμάζουν καρτερικά όσο ο ίδιος πλησιάζει την τελειότητα."
