Hellenic Horseback Archery
Ευτυχείν δια του καλπάζειν και ευστοχείν!
ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΚΟΙΛΑΔΑ "KASSAI"
Φιλοξενούμενοι του Vladimir Mustakerski
Η Έφιππη Τοξοβολία δια του Οργανισμoύ "KASSAI" καταφέρνει όχι μόνο να παραγάγει Πολιτισμό αλλά και να διασυνδέσει Λαούς οι οποίοι, αν και γείτονες, νοιώθουν συχνά αδικαιολόγητη απομάκρυνση ο ένας από τον άλλο! Κάτι ανάλογο συνέβει και στη περίπτωσή μας όπου, Έλληνες και Βούλγαροι κατάφεραν να "ανακαλύψουν" τον ισχυρό "κρίκο" που τους συνδέει και που δεν είναι άλλος από την κοινή Θρακική Πολεμική τους Παράδοση, μέσω της Έφιππης Τοξοβολίας! Έτσι, η Ελληνική Ομάδα Έφιππης Τοξοβολίας "ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ KASSAI" απεδέχθη με ιδιαίτερη χαρά την πρόσκληση του Vladimir Mustakerski, Aρχηγού της αντίστοιχης Βουλγαρικής Εφιπποτοξοτικής Ομάδος, προκειμένου να φιλοξενηθούμε και να συνασκηθούμε στην δική τους Κοιλάδα, έναν τόπο που μας κάνει να νοιώθουμε τύψεις για το ότι δεν τον είχαμε ούτε καν φαντασθεί!
Ένας αποφασιστικός και απέριττος Πολεμιστής, ο Vladimir, με την σύζυγό του και τον γιό τους, απεφάσισαν να εγκαταλείψουν την ζωή της Σόφια και να οργανώσουν την δική τους Κοιλάδα σε μία από τις ωραιότερες γωνιές του Πλανήτη μας, ελάχιστες ώρες βόρεια από τα Ελληνικά σύνορα. Εκεί, στην περιοχή της Shuma, σε έναν φυσικό "παράδεισο" ανέγγιχτο από ανθρώπινη παρέμβαση, εκεί όπου η βλάστηση παραμένει αναλλοίωτη στους αιώνες, η Οικογένεια Mustakerski είχε την φωτεινή ιδέα να δημιουργήσει μία ακόμη Κοιλάδα του Οργανισμού "KASSAI", ένα πραγματικό φυσικό αριστούργημα που σε κάνει να νοιώθεις δέος μπροστά στο καταπράσινο μεγαλείο του.
Γενναίος και στοχαστικός άνθρωπος ο Vladimir, επηρεασμένος βαθιά, ουσιαστικά, από το Πνεύμα "Kassai", δεν δίστασε να εγκαταλείψει τον αστικό τρόπο "ζωής" και να αποσυρθεί με τους αγαπημένους του προκειμένου να ασκηθούν στην Έφιππη Τοξοβολία και να απολαύσουν την γοητεία της ψυχοπνευματικής ισορροπίας που προσφέρει το Σύστημα "KASSAI". Έτσι, εγκαταστημένοι σε ένα καλαίσθητο ξύλινο αγροτόσπιτο και διαθέτοντας και δύο πανέμορφες Καυκασιανές γιούρτες για τους μαθητές αλλά και τους φιλοξενουμένους τους, οι Mustakerski μεταδίδουν την δική τους χαρά και τα δικά τους ωφέλη που νοιώθουν από την Έφιππη Τοξοβολία, στα μέλη της Ομάδος τους αλλά και σε πολλούς επισκέπτες που θέλουν απλώς να ιππεύσουν ή και να απολαύσουν την Φύση στις εγκαταστάσεις του. Και, αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή, η απολύτως φυσική αλλά και πανέμορφη διαμονή σε τούτο το ονειρεμένο περιβάλλον κοστίζει για τον τυχερό επισκέπτη ελάχιστα!
Ο ίδιος ο Vladimir, με τον γιό και τα υπόλοιπα Μέλη της Ομάδος τους γυμνάζονται συνεχώς, έχοντας φθάσει σε ένα πολύ καλό επίπεδο. Παρακολουθήσαμε τον εξαιρετικό συντονισμό πατέρα και γιού, τόσο στις ιππικές ασκήσεις όσο και στις ασκήσεις εδάφους και αξιοποιήσαμε την ευκαιρία να μάθουμε αρκετά πράγματα κοντά τους. Πάνω απ΄όλα μας εντυπωσίασε η "αφιέρωσή" τους στην υπόθεση της Έφιππης Τοξοβολίας και η προσήλωσή τους στις μεθόδους του Δασκάλου μας Kassai Lajos ο οποίος φαίνεται ότι εμπνέει από την Κοιλάδα του Kaposmero όλους τους ανά τον Κόσμο μαθητές του!
Δεν μπορέσαμε παρά να θαυμάσουμε τα αποτελέσματα της ακριβείας και ευθυβολίας στο πρόγραμμά τους τα οποία αποδεικνύει η ...φθορά των ψάθινων στόχων τους η οποία είναι αδιάψευστη :
Σίγουρα, με τέτοιους "εύγλωττους" μάρτυρες ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής της Έφιππης Τοξοβολίας και Δάσκαλός μας Kassai Lajos θα πρέπει να είναι πολύ περήφανος για τους Βουλγάρους Εφιπποτοξότες του, ενώ οι Βούλγαροι συμπατριώτες τους τώρα ξέρουν "που" μπορούν να μάθουν τα μυστικά της Ιππασίας και της Τοξοβολίας χωρίς να απομακρυνθούν παρά ελάχιστα από την Σόφια...!
Πράγματι, ο Vladimir Mustakerski είναι ένας λαμπρός γνώστης αλλά και δάσκαλος τόσο της Ιππασίας, όσο και της Τοξοβολίας, με αποτέλεσμα κάθε σαββατοκύριακο αρκετοί συμπατριώτες του να επισκέπτονται την Κοιλάδα του ώστε να χαίρονται αυτό που δεν μπορούν να βρουν πουθενά αλλού στην Βουλγαρία η οποία, δυστυχώς, έχει πάψει προ πολλού να είναι υπερήφανη για την Ιππογνωσία και την Ιππική Τέχνη, όπως άλλοτε... Άλλωστε, οι ίδιοι διαπιστώσαμε το πόσο προχωρημένη είναι η Ιππασία στην Κοιλάδα του Vladimir έχοντας επισκεφθεί και ιππεύσει στην καρδιά της Σόφια, όπως θα δούμε στην συνέχεια...
Σ' αυτό τον επίγειο "παράδεισο", μικρά κουτάβια παίζουν σέρνοντας ...τόξα, ενώ ήρεμα άτια χαίρονται το καταπράσινο απέραντο χορτάρι. Μια γαλήνια καθημερινότητα μεταφέρει στον επισκέπτη την πολυπόθητη ηρεμία που, για τους ανθρώπους των μεγάλων αστικών κέντρων είναι πιά ...άγνωστη λέξη! Κι αυτό καταφέρνει να προσφέρει η Κοιλάδα των Βουλγάρων Συνεφιπποτοξοτών : την νιρβάνα σε όποιον βρεθεί στην πανέμορφη "αγκαλιά" της. Αυτό προσέφερε και σε μας! Έτσι η Ελληνίδα Συνεφιπποτοξότρια Φλώρα, καίτοι αρχάρια, δεν δυσκολεύτηκε καθόλου να ...οδηγήσει, σε εξωτερική ίππευση, τα άλογα της Ομάδος, διασχίζοντας κατάφυτες δασώδεις και ορεινές περιοχές που μας θύμισαν κάτι παραπάνω από την μνημειακή φυσική ομορφιά της Μογγολίας την οποία ένα χρόνο πριν "εξερευνήσαμε"!
Και είναι χαρακτηριστικό ότι η Φλώρα, μέσα στο τραίνο προς Ελλάδα, δεν έπαυε να επαναλαμβάνει ότι μετά την ίππευση των αλόγων του Vladimir δεν έβλεπε την ώρα και την στιγμή να φθάσει στην Αθήνα για να ξανα-ιππεύσει, έχοντας νοιώσει εδώ την μεγαλύτερη ευχαρίστηση και αυτοπεποίθηση. Και δεν είναι δα και λίγο να χαλαρώσεις μέσα σε τούτη την καταπράσινη "νησίδα" όπου τα άλογα ανοίγουν το πρωί την πόρτα της γιούρτας σου για να σου πούν την πιό γλυκειά ..."καλημέρα"!
Ιππεύοντας κι εγώ δύο από τα άλογά του, τον Sultan και την Liska διεπίστωσα ότι η συστηματική εκπαίδευση όλων των αλόγων της Κοιλάδος από τον Vladimir είχε διαμορφώσει τα πλέον ευάγωγα άτια! Η Φυσική Ιππασία και η απαράμιλλη εκπαίδευσή της, όπως ακριβώς την διδάσκει και την εφαρμόζει ο Kassai Lajos στην Κοιλάδα του Kaposmero και εδώ βρίσκει την "δικαίωσή" της!
Σ΄αυτή την Κοιλάδα, μέσα σε μία από τις γιούρτες της, μένει μονίμως ένας συμπαθέστατος και με παράξενες χειροτεχνικές ικανότητες, Βούλγαρος, ο Γκάντι. Δεν καταλάβαμε αν αυτό ήταν το πραγματικό όνομά του ή αν ήταν κάποιο προσωνύμιο οφειλόμενο στην χαρακτηριστική ηρεμία κι ευγένειά του.
Ο Γκάντι, είναι κατασκευαστής χειροποίητων τόξων τα οποία "μαστορεύει" με μεγάλη υπομονή και μαεστρία αξιοποιώντας τις ώρες του μέσα στην καλοφροντισμένη καυκασιανή γιούρτα του. Το αποτέλεσμα της δουλειάς του μπορεί να συγκριθεί με εκείνο των καλύτερων δυτικών κατασκευαστών, ασχέτως εάν δεν κατασκευάζει τόξα για την Έφιππη Τοξοβολία! Τα υλικά του φυσικά, τα φινιρίσματά του αψεγάδιαστα, τα τόξα του (τα οποία δοκιμάσαμε στη πράξη...) από τα πλέον αξιόπιστα. Μιά ματιά στις ...λεπτομέρειες πείθει!
Η επίσκεψή μας στη γιούρτα του Γκάντι θα μας μείνει αξέχαστη, συναντώντας σ΄αυτή την απόμερη γωνιά της Ευρώπης έναν πραγματικό "μύστη" της Παραδοσιακής Τοξοβολίας. Κι αυτή η εικόνα της νοικοκυρεμένης γιούρτας με τα δημιουργήματα του Γκάντι, είναι από τις καλύτερες που διατηρήσαμε στη μνήμη μας.
Με την ευγένεια και την θέρμη αλλοτινών εποχών μας φιλοξένησε ο Vladimir, θυμίζοντάς μας την δική μας Ελλάδα, τ ό τ ε που δεν "στρίβαμε" κλειδί στην κλειδαριά της εξώπορτας, τ ό τ ε που κάθε περαστικός είχε το δικό του θρονί στο φτωχικό μας και που η "Ανθρωπιά" ήταν η κοινωνική μας "πυξίδα"... Μας φίλεψε, μας κοίμησε, μας εμπιστεύθηκε τα άλογά του και, δεν ήταν δυνατό, παρά να του εμπιστευθούμε την καρδιά μας και να του την "αφιερώσουμε" για πάντα σε ανάμνηση των υπέροχων στιγμών που ζήσαμε στην Κοιλάδα του. Δύσκολο να εγκαταλείψεις ένα τέτοιο μέρος και τέτοιους Συντρόφους-Συνεφιπποτοξότες! Όμως κάποτε σημαίνει η επιστροφή και στη περίπτωσή μας δεν μπορούσε να υπάρξει -δυστυχώς...- εξαίρεση. Φύγαμε με την υπόσχεση να επιστρέψουμε το ταχύτερο και είμαστε βέβαιοι ότι θα το καταφέρουμε. Κρατήσαμε εκείνη την ιδιαίτερα "αλογατάρικη" αίσθηση της Κοιλάδος του, εκείνες τις ανεπανάληπτες χαρές των ιππεύσεών μας, ευγνώμονες για τον Οικοδεσπότη μας και τα άτια του!
Πίσω στη Σόφια, θελήσαμε να "εξερευνήσουμε" την πρωτεύουσα και το περίγραμμα της καθημερινότητος των γειτόνων μας Βουλγάρων. Ανακαλύψαμε μια μεγαλούπολη πλημμυρισμένη από τεράστια πάρκα τα οποία αναπτύσσονταν -ευτυχώς- χωρίς την βαναυσότητα του ανθρώπινου "χεριού"! Εδώ, όπως και στην υπόλοιπη Βουλγαρία, το πράσινο φυτρώνει αιώνες τώρα χωρίς ο άνθρωπος να του ...χαράζει τον "δρόμο". Eδώ, ο περιπατητής δύσκολα θα ξεχωρίσει αν περπατά σε ένα αστικό πάρκο ή σε μία φυσική δασική έκταση αρκετά χιλιόμετρα έξω από την πόλη...
Τα μνημεία της Σόφια είναι πολυποίκιλα! Λαμπρά δείγματα αστικής και εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής από τους χρόνους της Βασιλείας, αγάλματα -κυρίως στα απέραντα πάρκα της- και πολλά άλλα, αποτελούν την "ανάμνηση" μιάς υψηλής πολεοδομικής αισθητικής η οποία ανεπτύχθη κατά την προ-κομμουνιστική περίοδο.
Δυστυχώς, τα μετέπειτα δείγματα της κομμουνιστικής εξαθλιώσεως της χώρας, σημαδεύουν την Πρωτεύουσά της όπως και όλη την περιφέρεια. Τερατώδεις εργατικές "πολυκατοικίες"-γκέτο για τους άλλοτε ...κομμουνιστές-προλετάριους πλάι στους σύγχρονους τερατώδεις "απογόνους" τους σου δίνουν την αίσθηση ότι κ α ι οι Βούλγαροι, όπως και οι περισσότεροι άλλοτε "ανατολικοί" Λαοί, έμαθαν να συζούν με το ...τέρας αδιαμαρτύρητα!
Στους τοίχους των οικοδομικών τετραγώνων συνεχίζει να παραμένει η κομμουνιστική "αρίθμηση" των ...μπλόκ, οι κάμερες κι εδώ κατασκοπεύουν την ιδιωτική ζωή των Πολιτών, ενώ στα κεντρικά σταυροδρόμια η υπερυψωμένη σκοπιά του χαφιέ εξακολουθεί να ρίχνει την σκιώδη παρακολούθησή της σε κάθε περαστικό!
Παρά ταύτα, η "Προεδρευομένη Δημοκρατία" παραμένει σταθερή πολιτειακή "επιγραφή", με τους άκαμπτους φρουρούς της Προεδρίας να εντυπωσιάζουν τους τουρίστες, ποζάροντας στους φωτογραφικούς φακούς.
Κι όλα τούτα σε μία χώρα όπου ο αραμπάς των πάμπτωχων Βουλγάρων (που πληρώνουν 12 ευρώ το λίτρο του ελαιολάδου, όπου και όταν το ανακαλύπτουν..., με μέσο μηνιαίο μισθό 250 ευρώ!) βαδίζει αργά, δίπλα στις νωχελικά παρκαρισμένες λιμουζίνες των ντόπιων μαφιόζων μπροστά στη "δύναμη" των οποίων γονατίζει και ο ίδιος ο Πρόεδρος της Χώρας...
Μιά "πόλη μαγική" η μετα-κομμουνιστική Σόφια, μιά πόλη γεμάτη με παράξενα σύμβολα που θυμίζουν το πόσο διαβρωμένη είναι από παλιούς και νέους κατακτητές, εμφανιζόμενους άλλοτε με την ημισέληνο και άλλοτε με το περίφημο σήμα κατατεθέν της αμερικανόφερτης κακοφαγίας.
Έτσι, με αυτές τις ...ρόδινες κοινωνικές προϋποθέσεις, η αποδοκιμασία του πληθυσμού έφθασε μέχρι σημείου να γεμίζει τους τοίχους της Σόφια με ...σβάστικες και να αναπτύσσεται ένα ρεύμα που θέτει εν αμφιβόλω τις "αξίες" της σύγχρονης Βουλγαρίας! Τις οίδε, ίσως οι καιροί ου μενετοί...!
Βαδίζοντας σε κάποιο από τα πάρκα της πόλεως, ανακαλύψαμε ίχνη από ...αλογίσια πέταλα και δεν διστάσαμε να τα ...ακολουθήσουμε. Έτσι, ανακαλύψαμε τον Δημοτικό Ιππικό Όμιλο της Σόφιας, εκεί όπου άλλοτε στεγάζονταν η Ίλη της Έφιππης Δημοτικής Αστυνομίας η οποία, πιά, δεν υπάρχει. Χωρίς δεύτερη σκέψη, περάσαμε την είσοδό του και ως γνήσιοι ...αλογατάρηδες βρεθήκαμε μέσα στις φάτνες όπου δεν σχηματίσαμε και την καλύτερη των εντυπώσεων. Χώροι στενοί, καγκελλόφραχτοι, χωρίς φως, χωρίς αερισμό, με την έντονη οσμή της αμμωνίας των σωρευμένων ούρων, ελάχιστα απείχε από την κεντρική φυλακή της Λιουμπιάνκα της Μόσχας όπου, παλιά, πέρναγαν τις τελευταίες τους στιγμές οι Ρώσοι αντικαθεστωτικοί! Τα άλογα έδειχναν να θέλουν να σπάσουν την μοναξιά τους πλησιάζοντάς μας πίσω από τα κάγκελλα αλλά ήταν αδύνατο να περάσουμε μέσα τα χέρια μας για να τα χαϊδέψουμε...
Ευτυχώς, οι εξωτερικοί χώροι ήσαν αρκετά καλύτεροι, αποζημιώνοντάς μας για το δυσάρεστο ξάφνιασμα που δεχθήκαμε μπαίνοντας στις φάτνες. Οι εξωτερικοί χώροι του Ομίλου αυτού, Ιππευτήρια, Προθερμαντήρια κλπ, δεν διέφεραν σε τίποτε από εκείνους ενός "comme il faut" Ομίλου μιάς ...Βρεταννικής κωμοπόλεως. Ο Όμιλος πεντακάθαρος και φροντισμένος, ώστε να υποδέχεται τους επισκέπτες ...αξιοπρεπώς!
Φυσικά και δεν αφήσαμε να πάει χαμένη μία ξενάγηση που είχε την προθυμία να μας κάνει μία πιτσιρίκα, Βουλγάρα, Αμαζόνα η οποία μιλούσε άψογα Αγγλικά. Μας είπε ότι, εδώ, ο μηνιαίος σταυλισμός ισούται με ένα μέσο μηνιάτικο (250 ευρώ), κάτι που αποθαρρύνει τους ντόπιους να διατηρούν άλογα. Παλαιότερα, όπως μας είπε, επί κομμουνισμού, υπήρχαν πολλά και καλά κρατικά άλογα τα οποία είτε προορίζονταν για χρήση από αθλητικές ομάδες, είτε ανήκαν στην προνομιούχο "νομενκλατούρα" της κομμουνιστικής άρχουσας τάξεως! Οι κολικοί μάλλον θερίζουν αλλά δεν υπάρχει τεχνογνωσία ούτε επαρκείς Ιππιατροί ώστε να αντιμετωπίζονται. Μάθαμε ότι η σύγχρονη Βουλγαρία, μάλλον, έχει ...μεσάνυχτα από πλευράς Ιππογνωσίας και Ιππικής αλλά αυτά είναι "ψιλά γράμματα" προ των αδηρίτων αναγκών από τις οποίες πάσχουν οι σημερινοί Βούλγαροι... Βεβαίως κι εδώ, το "British Style" κάνει ...θραύση (όπως και σε κάθε "γειτονιά" ιππικής ...ασχετοσύνης!) και όταν, πιά, ιππεύσαμε, καταλάβαμε ότι το συμπαθέστατο -κατά τα άλλα προσωπικό- δεν είχε κατά νου τίποτε άλλο παρά ..."σπιρούνια και μαστίγια"! Μας συνέστησαν αμέσως να αναλάβουμε ηνίες και αναβολείς, να μην ...αυτό, να μην ...εκείνο, να κρατάμε τις φτέρνες αγκυλωμένες προς τα κάτω, ώσπου σε λίγο ...ηρέμησαν βλέποντάς μας να ιππεύουμε το ίδιο χαρούμενοι με τα άλογά μας, ακολουθώντας τους κανόνες της Φυσικής Ιππασίας!
Το Προσωπικό εξαιρετικά ευγενικό και συνεργάσιμο, πολύ φιλικό, φρόντισε ώστε να απολαύσουμε την Ιππασία μας και τα αλογάκια τους, αφήνοντάς μας μιάν ωραία αίσθηση διασκεδάσεως στη Σόφια, λίγες ώρες πριν την εγκαταλείψουμε.
Είναι προφανές ότι όχι μόνο αυτός ο Ιππικός Όμιλος αλλά ολόκληρη η Ιππασία στη Βουλγαρία χρειάζεται ουσιαστική ανάπτυξη και η επικέντρωση στην ουτοπία της εμμονής στο "Show Jumping" κάθε άλλο παρά μπορεί να βοηθήσει ! Το ίδιο, άλλωστε, συμβαίνει και στην Ελλάδα όπου το "Show Jumping" αποτελεί την "κατάρα" της ιππικής αναπτύξεως. Όπου η Ιππασία δεν αντιμετωπίζεται εξ αρχής ως μία φυσική δραστηριότητα, με τον Άνθρωπο να αυτοσχεδιάζει βιάζοντας τον Ίππο, τότε η Ιππασία δεν μπορεί να παραμένει παρά, μία ακόμη ανθρωποκατασκεύαστη βαρβαρότητα!
Ύστατο ..."χαίρε" στη Σόφια, η επίσκεψή μας στο εξαιρετικό Αρχαιολογικό Μουσείο της με τις πολλές απεικονίσεις των Θρακών Ιππέων καθώς και στο επίσης ενδιαφέρον Μουσείο Φυσικής Ιστορίας με τις πληρέστατες ταξιδερμικές συλλογές καθώς και τις συλλογές των πετρωμάτων της.
Δυστυχώς, το Πολεμικό Μουσείο ήταν υπό ανασύσταση, οπότε αρκεσθήκαμε στη παρατήρηση των ...εξωτερικών του "συλλογών" αλλά δεν λυπηθήκαμε και πολύ : οι υπέροχες στιγμές που περάσαμε στη Κοιλάδα του Vladimir Mustakerski θα μας ξαναφέρουν σύντομα στη Βουλγαρία! Είναι το μόνο σίγουρο!
Η Ομάδα μας ευχαριστεί ιδιαιτέρως τον γνωστό "Αλογάνθρωπο" Μάρκο Σπανουδάκη και την σύντροφό του Ντένη
οι οποίοι ωργάνωσαν κατά τον καλύτερο τρόπο την επίσκεψή μας στην Βουλγαρική Κοιλάδα και μας παρεχώρησαν ευγενώς το πολυτελές διαμέρισμά τους στην Σόφια, συνοδεύοντάς μας συνεχώς και διευκολύνοντας την επικοινωνία μας.
Τους είμαστε ευγνώμονες για τα όσα μας προσέφεραν!
