ΚΑΝΟΝΕΣ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ:
Η Έφιππη Τοξοβολία διεξάγεται επί μιάς καλπαστικής ευθείας μήκους ενενήντα μέτρων η οποία νοητώς χωρίζεται σε τρία μήκη των 30 μέτρων το καθένα. Την αρχή της καλπαστικής ευθείας και το τέλος ορίζουν δύο πάσσαλοι, ενώ, ένας πάσσαλος βρίσκεται στο όριο των 30 και των 60 μέτρων του μήκους της, δηλαδή, η ευθεία σημαίνεται με 4 πασσάλους. Στην αριστερή πλευρά του καλπαστικού ίχνους και στο μέσον του μεσαίου μήκους της, σε απόσταση 9 μέτρων από το αριστερό άκρο της καλπαστικής ευθείας, είναι τοποθετημένα τρία «πρόσωπα» στόχων διαμέτρου 90 εκατοστών των οποίων το κέντρο βρίσκεται σε ύψος 1.80μ από την επιφάνεια του εδάφους. Τα «πρόσωπα» είναι στραμμένα έτσι ώστε, το πρώτο (που συναντά ο καλπάζων Εφιπποτοξότης) να είναι υπό γωνία 45 μοιρών ως προς την καλπαστική ευθεία και βαλλόμενο προς τα εμπρός κατά τον καλπασμό, το δεύτερο απολύτως παράλληλο με την καλπαστική ευθεία και βαλλόμενο προς τα αριστερά κατά τον καλπασμό, τέλος, το τρίτο υπό γωνία 45 μοιρών ως προς την καλπαστική ευθεία και βαλλόμενο προς τα πίσω (Παρθία βολή). Κάθε «πρόσωπο» είναι βαθμονομημένο σε τρεις ίσους και ομόκεντρους κύκλους με διαφορετική αξιολόγηση δυσκολίας ο καθένας. Έτσι, στο πρώτο «πρόσωπο» η βαθμολογία των κύκλων από έξω προς το κέντρο είναι 2, 3, 4, στο δεύτερο «πρόσωπο» 1,2,3 και στο τρίτο «πρόσωπο» 3,4,5. Η διαφορετική αξιολόγηση «προσώπων» και κύκλων οφείλεται στον βαθμό δυσκολίας που συνεπάγεται η εύστοχη πλήξη τους. Έτσι θα δούμε ότι το μεσαίο «πρόσωπο» αθροίζει την μικρότερη βαθμολογία διότι αποτελεί τον ευκολότερο στόχο, το πρώτο «πρόσωπο» είναι το αμέσως δυσκολότερο ενώ το τρίτο το πλέον δύσκολο. Κάθε «πρόσωπο» επιτρέπεται να βληθεί μέσα σε ένα συγκεκριμένο όριο μήκους της καλπαστικής διαδρομής, δηλαδή, το πρώτο «πρόσωπο» μεταξύ πρώτου και δευτέρου πασσάλου, το δεύτερο «πρόσωπο» μεταξύ δευτέρου και τρίτου πασσάλου και το τρίτο «πρόσωπο» μεταξύ τρίτου και τετάρτου πασσάλου. Ο μέγιστος χρόνος διανύσεως της καλπαστικής διαδρομής και ολοκληρώσεως της τοξεύσεως είναι 18 δευτερόλεπτα. Ο Εφιπποτοξότης μηδενίζεται εάν μεταπέσει από τον καλπασμό σε οποιονδήποτε άλλο βηματισμό, εάν εκφύγει του καλπαστικού ίχνους, εάν δεν πλήξει κανένα από τα τρία «πρόσωπα», εάν υπερβεί τον μέγιστο επιτρεπόμενο χρόνο των 18 δευτερολέπτων. Εάν ο χρόνος ολοκληρώσεως της διαδρομής είναι μικρότερος των 18 δευτερολέπτων τα δευτερόλεπτα που περίσσεψαν προστίθενται στην τελική βαθμολογία του Εφιπποτοξότη. Τα τόξα πρέπει να είναι παραδοσιακά (Ευρωπαϊκά ή Ασιατικά ή ιθαγενών Βορείου και Νοτίου Αμερικής) και δεν πρέπει να διαθέτουν κανένα βοήθημα όπως σκοπευτικά, «παράθυρο», αντισταθμιστικά κλπ, ενώ μπορούν να ορίζουν μόνο το σημείο εγκαθιδρύσεως του βέλους επί της χορδής. Τα βέλη μπορεί να είναι ξύλινα, αλουμινένια ή από ανθρακόνημα. Ο Εφιπποτοξότης αγωνίζεται μόνον φορώντας καφτάνι και περίζωμα χρώματος αναλόγως του επιπέδου του (βαθμός κατατάξεώς του).
