Hellenic Horseback Archery

Ευτυχείν δια του καλπάζειν και ευστοχείν!

 

 

 

ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

                                                           

 

     Πριν πάω σχολείο, η μητέρα μου συνήθιζε να μου διαβάζει μιαν ιστορική νουβέλα με τίτλο «Ο αόρατος άνδρας» του Gardonyi Geza. Η υπόθεση αυτής της νουβέλας εκτυλίσσεται στο στρατόπεδο του Αττίλα και περιγράφει τις περιπέτειες ενός νεαρού Έλληνος που ερωτεύεται την κόρη του τρομερού πολεμάρχου. Στα παιδικά μου μάτια δεν ξεδιπλώνονταν απλώς μία περιπέτεια αλλά δεν άργησα να «εισχωρήσω» στη υπόθεση και να μετατραπώ σε έναν από τους χαρακτήρες της. Και δεν χρειάζεται να συμπληρώσω ότι με την φαντασία μου «σκηνοθέτησα» πολλά επιπλέον επεισόδια.

      Ναι! Οι πρόγονοί μας οι Ούννοι υπήρξαν οι καλύτεροι Εφιπποτοξότες στον Κόσμο. Ονειρευόμουν τους άγριους καλπασμούς τους, τα αφρισμένα στόματα των αλόγων τους, τον ορυμαγδό των τόξων τους. Τι υπέροχη αίσθηση! Θα ήθελα να είμαι σαν αυτούς, ένας τρομερός άφοβος πολεμιστής, ένας αληθινός ‘αετός’-τοξότης! Τότε δεν υπήρχε ιτιά ή έστω ένας θάμνος καρυδιάς που να τα προσπεράσω χωρίς να παρατηρήσω αν διέθεταν έστω ένα κλαράκι κατάλληλο να μετατραπεί σε τόξο. Εκείνα τα χρόνια, φανταζόμουν τόξα κατασκευασμένα ακόμα και από το …χερούλι ενός κουβά, απ΄ ο,τιδήποτε εύκαμπτο που θα μπορούσα να κυρτώσω με τα χέρια μου. Κατόπιν, στα μαθητικά μου χρόνια, η φαντασία μου για τόξα δεν μειώθηκε ούτε για μια στιγμή. Ο παππούς μου πάντα μου έλεγε ότι με τον καιρό θα το ξεπεράσω καθώς με τα τόξα δεν μπορεί να βιοποριστεί ένας άνδρας. Δεν θυμάμαι τον παππού μου να έχει κάνει στη ζωή του κάποιο λάθος με μόνη μικρή εξαίρεση αυτό το σημείο…

                                                                                                      

…Η κοιτίδα της Έφιππης Τοξοβολίας υπήρξε η Κεντρική Ασία. Εκεί κατασκευάστηκαν τα καλύτερα τόξα με την βοήθεια της πιο προηγμένης αντιλήψεως για την εποχή. Οι Σκύθες χρησιμοποίησαν κοντά τόξα με βέλη που έφεραν μικρές χάλκινες αιχμές με τρεις κόψεις. Ο Ηρόδοτος έγραψε αρκετά πάνω σ΄ αυτό...

 

…Τα σκυθικά τόξα, κατόπιν, εξελίχθησαν από τους Ούννους. Αν και δεν άλλαξαν τα υλικά, εν τούτοις εκείνοι προσέθεσαν δύο «αφτιά» στα άκρα. Τα νέα αυτά μέρη λειτουργούσαν ως μοχλοί για την επαύξηση της ταχύτητος εκτοξεύσεως του βέλους και την επιμήκυνση του μήκους έλξεως της χορδής χωρίς να αυξηθεί το συνολικό μέγεθος του τόξου. Οι λεπτές χάλκινες σκυθικές αιχμές των βελών αντικατέστησαν τις  βαρύτερες αιχμές από σφυρηλατημένο σίδηρο. Μακρυά, ασύμμετρα τόξα ενεφανίσθησαν και ένα κύμα Εφιπποτοξοτών κατέκλυσε την Λεκάνη των Καρπαθίων…

 

…Οι Άβαροι υπήρξαν το επόμενο κύμα. Διακρίνουμε τα πρώϊμα, τα μέσα και τα ύστερα τόξα των Αβάρων σύμφωνα με την καμπυλότητα των «αφτιών» τους. Κατά τον καθηγητή Laszlo Gyula οι ύστεροι Άβαροι υπήρξαν οι πρώϊμοι Μαγυάροι…

 

…Οι Ούννοι εγεννώντο σε σκηνές και πέθαιναν στη σέλλα των αλόγων τους… Αν κάποιος πολεμιστής (τους) δεν κατάφερνε να αγγίξει τα απαιτούμενα όρια αποτελούσε πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο για τον εαυτό του παρά για τους εχθρούς του. Ως εκ τούτου, η εκπαίδευσή του ήταν αδιάκοπη…

 

…Κατά την εκπαίδευσή του ο Εφιπποτοξότης πρέπει να βάλλει προς τα εμπρός, τα πλάγια και προς τα πίσω, να μπορεί να σημαδεύει ο,τιδήποτε βρίσκεται υπό γωνία 180 μοιρών πίσω από το άλογό του που καλπάζει ασχέτως ύψους και διευθύνσεως κινήσεως του στόχου. Οι βολές μπορεί να έχουν την μέγιστη ακρίβειά τους μέσα σε μία ακτίνα 50 μέτρων. Από την πλευρά της Έφιππης Τοξοβολίας αυτό συνιστά σύγκρουση εκ του συστάδην. Η εκπαίδευση σε βολή  κατά στόχων επί μεγαλυτέρων αποστάσεων, 250-300 μέτρων, εγένετο με τον καθορισμό δύο σημείων στο έδαφος, το μεταξύ αυτών τέντωμα ενός σκοινιού και την διενέργεια τοξεύσεως παραλλήλως προς αυτό.

     Αυτή η πρακτική εξάσκηση είναι ζωντανή ακόμη και σήμερα στην Μογγολία ως άθλημα, καίτοι πιά δεν διεξάγεται πάνω από την ράχη του αλόγου.  Ο σκοπός αυτής της εκπαιδεύσεως είναι να επιτρέψει στον τοξότη να προσβάλλει συγκεκριμένες γραμμές του εχθρού. Και είναι λάθος να νομίζει κανείς ότι επί μεγαλυτέρων αποστάσεων δεν επιδιώκεται ευστοχία βολών, ότι, δηλαδή, οι βολές κατευθύνονται στην τύχη…

 

…Στο αποκορύφωμά της, η αυτοκρατορία των Ούννων εξετείνετο από το σινικό τείχος έως τον Ρήνο…

 

…Οι τοξοβόλοι λαοί διέθεταν λαμπρή στρατιωτική ηγεσία με αρχηγούς οι οποίοι εγνώριζαν τα πάντα σχετικώς με τον πόλεμο. Υπό την διοίκησή τους οι εχθροί τους μετετρέποντο από λιοντάρια σε …αρνιά! Μετά την πτώση αυτών των περήφανων τοξοτών, οι εχθροί τους μετετράπησαν σε …ύαινες και το πρώτο πράγμα που διέπραξαν ήταν να ξαναγράψουν την ιστορία με δηλητηριώδεις πέννες…

 

…Ενώ γνωρίζω πολύ καλά ότι παρήλθε ο τρόπος ζωής εκείνης της εποχής, παρήλθε ίσως για πάντα, όμως πιστεύω στον πολιτισμό των προγόνων μου.