Hellenic Horseback Archery

Ευτυχείν δια του καλπάζειν και ευστοχείν!

 

*Ο Αριστοτέλης Καλέντζης μας ξεναγεί στην Ιππική Παράδοση της Ουγγαρίας

και παρουσιάζει:

 

Το Ιππικό Κέντρο "HUBERTUS" στο Balatonfenyves

 


     Η Ουγγαρία μοιάζει με την Ελλάδα έχοντας σχεδόν την ίδιαν έκταση και τον ίδιο πληθυσμό!...

Σε ό,τι αφορά, όμως, στην Ιππασία, δυστυχώς για την Ελλάδα, οι ομοιότητες σταματούν εδώ διότι, η Ουγγαρία έχει μιάν άριστα οργανωμένη Ιππασία, μιάν Ιππασία ισότιμη των πλέον ιππικά ανεπτυγμένων κεντρο-Ευρωπαϊκών χωρών.

     Με μιάν Ιστορία μόλις έντεκα αιώνων, οι Μαγυάροι διατηρούν στο ακέραιο την Ιππική τους Παράδοση, μιά Παράδοση που μετέφεραν από τα Ουράλια στη λεκάνη των Καρπαθίων όπου επρόκειτο να δημιουργήσουν την νεώτερη Πατρίδα τους, την Ουγγαρία.
     Λαός πολεμικός, ηρωϊκός και βαθύτατα αριστοκρατικός, οι Μαγυάροι δεν θα μπορούσαν παρά να στηρίξουν στα πόδια των αλόγων τους «το πυρ και την κίνηση» που τους εξασφάλισε την εθνική τους ανεξαρτησία. Έτσι, όχι μόνον ποτέ δεν ξέχασαν την σχέση τους με τα χαλκέντερα τετράποδα που τους ‘κάλπασαν’ μέσα στον χρόνο αλλά, μέχρι σήμερα, τιμούν το ιππικό παρελθόν τους αναπτύσσοντας την Ιπποπαραγωγή, την Ιππασία και την Αμαξοδήγηση ως βασικές τους εθνικές ενασχολήσεις.
     Βεβαίως, ‘άλλοι’, στο μεταξύ, λησμόνησαν ότι στην Ελλάδα ο Ξενοφών πρώτος καθώρισε την σχέση του αλόγου με τον άνθρωπο θεμελιώνοντας τους κανόνες του ιππεύειν.
     Μιά χώρα πεδινή με τα δύο τρίτα του εδάφους της λιγώτερο από 210 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, η Ουγγαρία χαρακτηρίζεται από την τεράστια ‘Puszta’ (πεδιάδα) της, όπου συχνά απουσιάζει κάθε βλάστηση. Στο κέντρο της Ανατολικής Ευρώπης και ακριβώς στη λεκάνη των Καρπαθίων η Ουγγαρία αποτελεί ένα «σταυροδρόμι» Ευρωπαϊκών και Ασιατικών «λεωφόρων».
     Με πάρα πολύ υψηλό δείκτη εγγραμμάτου πληθυσμού (99%!!) και τον υψηλότερο δείκτη ...Ποιητών ανά κάτοικο μεταξύ όλων των κρατών της Ευρώπης, η Ουγγαρία κατέγραψε μιάν ολόκληρη πολιτιστική τροχιά αποκτώντας το πρώτο της Σύνταγμα το 1222 ('Χρυσός Ταύρος') επτά χρόνια πρίν (!) την Magna Carta και το πρώτο της Πανεπιστήμιο στο Pecs το 1367 (!) και στη Buda το 1389. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι οι Μαγυάροι μιλούσαν την Λατινική και την Γερμανική ενώ, μόλις το 1836 η Ουγγρική έγινε η επίσημη γλώσσα του κράτους!
     Οι Σοβιετικοί 'τιμώρησαν' με απερίγραπτες καταστροφές την Βουδαπέστη και ολόκληρη την Ουγγαρία για την έξοδό της στο πλευρό της Ναζιστικής Γερμανίας κατά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, όμως στις μέρες μας τίποτε δεν μαρτυρά τα δεινά εκείνης της μεταπολεμικής περιόδου.
     Σήμερα η Ουγγαρία απολαμβάνει την πολιτισμική αίγλη που της κληροδότησε η πάλαι-κραταιά Αυστρο-Ουγγρική Αυτοκρατορία. Κύρια χαρακτηριστικά της απότοκα της Παιδείας του Λαού της, η υψηλή Αισθητική η οποία αποτυπώνεται εμφανώς στην Αρχιτεκτονική της η οποία έχει καθαρά μνημειακό χαρακτήρα καθώς και στις υπόλοιπες Τέχνες της. Περηφάνεια, Αισθητική και Παιδεία είναι τα βασικά χαρακτηριστικά των Μαγυάρων οι οποίοι κατάφεραν να αποκτήσουν πρώτοι στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο το «Μετρό» τους (1896) αποδεικνύοντας ότι ο ρομαντισμός ως ψυχο-υπόστρωμα ενός Λαού δεν μπορεί να αποκλείει και τις επιδόσεις του σε πρακτικές κατακτήσεις κι επιτεύγματα. Έτσι η Βουδαπέστη απέκτησε το «Μετρό» της εκατό ολόκληρα χρόνια πριν (!) από την Αθήνα ενώ 'κάποιοι' στα ...νότια έχαναν αυτό που αιώνες πριν ο πρόγονός τους Ξενοφών τους είχε κληροδοτήσει...
     Η σύγχρονη Ουγγαρία διατηρεί και την ιστορική της «συγγένεια» με την Αυστρία και στον τομέα της Ιππασίας. Έτσι οι Μαγυάροι ‘συμπορεύονται’ ιππικά με τους κεντρο-Ευρωπαίους εκείνους που «σφράγισαν» το υψηλότερο ιππικό «γίγνεσθαι» επιτυγχάνοντας μιά λαμπρή διαμόρφωση ιππικών 'πραγμάτων' σε όλους τους τομείς της κυρίαρχης αυτής ανθρώπινης δραστηριότητος. Ποιός άλλωστε ξεχνά ότι στην Βουδαπέστη ανεπτύχθη η σοβαρότερη Ιππιατρική Πανεπιστημιακή Σχολή της Ευρώπης;...
     Οι Ουγγρικές Ιππικές Αρχές ( Ομοσπονδίες Ιππασίας www.extra.hu/hunhorse
, Ιπποτουρισμού www.equi.hu και Ιπποθεραπείας www.hupe.hu , της Ουγγαρίας) μαζύ με τον Εθνικό Οργανισμό Τουρισμού της χώρας έχουν καταφέρει να αναδείξουν τις ιππικές δραστηριότητες σε άριστο και συναλλαγματοφόρο «εξαγώγιμο προϊόν» της χώρας με άριστη διοργάνωση και προβολή. Σε όλα τα γραφεία τουριστικής πληροφορήσεως της Ουγγαρίας ( www.tourinform.hu ) λεπτομερειακά καλοτυπωμένα φυλλάδια για κάθε περιοχή της Ουγγαρίας και για κάθε είδους ιππικής δραστηριότητος προσφέρονται σε όποιον τα ζητήσει ( hungary@tourinform.hu ).
     Mε θεσπισμένα αυστηρά κριτήρια αξιολογήσεως των Ιππικών Κέντρων (βαθμολογημένα με αριθμό «πετάλων» ανάλογα με τους «αστέρες» των Ξενοδοχείων) μπορεί κάθε ενδιαφερόμενος να πληροφορηθεί τι μπορεί να περιμένει από κάθε Ιππικό Κέντρο για την κάλυψη των ιππικών επιθυμιών του. Το ειδικό τεύχος το οποίο εκδίδει ο Ουγγρικός Οργανισμός Τουρισμού επιτρέπει στον ενδιαφερόμενο να επιλέξει μεταξύ 250 (!) καλά οργανωμένων Ιππικών Κέντρων που βρίσκονται κατεσπαρμένα σε ολόκληρη την χώρα και που αποτελούν σοβαρές δυνατότητες επιλογής. Εδώ, αφιερώνοντας λίγες μόνον ημέρες και ξοδεύοντας εξαιρετικά χαμηλά ποσά μπορεί να βελτιωθεί στην Ιππική Δεξιοτεχνία, στην Υπερπήδηση Εμποδίων ακόμη και στην ...Έφιππη Τοξοβολία που καλλιεργείται ως άθλημα άμεσα σχετιζόμενο με την ιππική «προϊστορία» των Μαγυάρων. Παράλληλα, μπορεί καθένας που θα ήθελε να 'ζήσει' το άλογο, να το χαρεί σε πολύ καλά ωργανωμένες υπαίθριες εξόδους διαβιώνοντας σε «γιούρτ», στις παραδοσιακές σκηνές των Μαγυάρων της πεδιάδας, διασχίζοντας έφιππος περιοχές απαράμιλλης φυσικής καλλονής.

     Στην Ουγγαρία δεν ευδοκιμεί το είδος των ...ποδηλατάδων Ιππασίας τους οποίους αποβάλλει το άγρυπνο 'μάτι' των αρμοδίων. Στην Ουγγαρία όσοι αναμειγνύονται με την Ιππασία το κάνουν συνειδητά, επαγγελματικά, συστηματικά και ελεγχόμενα. Εδώ οι Ιππικές Αρχές απαρτίζονται από στελέχη με ιππική παιδεία κι εμπειρία, άτομα που ταυτίστηκαν με το άθλημα κι όχι από χαριτωμένες ...κοσμικότητες που νόμισαν ότι η Ιππασία προσθέτει κοινωνικό ...prestige! Η Ευρώπη δεν αστειεύεται και ανέκαθεν ήξερε να περιφρουρεί την σοβαρότητά της, όσο κι αν κάποιοι συνεχίζουν να το παραβλέπουν. Με αυτή την συστηματική προσπάθειά τους οι Ούγγροι κατάφεραν να «πλασάρουν» την Ιππασία ως μία πλουτοπαραγωγική πηγή αποδεικνύοντας ότι μια εθνική Οικονομία δεν μπορεί να βασίζεται μόνο στα ...εορτοδάνεια και την εν γένει ...τραπεζο-τοκογλυφία!
     Μία από τις πιό δύσκολες αποφάσεις που έχει να πάρει κανείς, αποφασίζοντας να ιππεύσει στην Ουγγαρία, είναι σε ποιό Ιππικό Κέντρο θα καταλήξει. Γι αυτό, είναι απαραίτητο εκ των προτέρων να έχει αποφασίσει το τι ακριβώς ζητά, τι ακριβώς του χρειάζεται. Στην περίπτωσή μου, ως λάτρη της Φυσικής Ιππασίας και του γενικού πλαισίου της φιλοσοφίας της, καθοριστικό παράγοντα έπαιξε το ότι στο Ιππικό Κέντρο που επέλεξα εκπαιδεύτρια είναι μία Αμαζόνα που ακολουθεί για τον εαυτό της το σύστημα «Parelli». Το σύστημα αυτό το είχα πρωτοπροσεγγίσει όταν πριν χρόνια είχα βρεθεί σε έναν στάβλο στα προάστεια της Βιέννης, με είχε εντυπωσιάσει και το είχα παρουσιάσει για πρώτη φορά στην Ελλάδα από την ιππική τηλεοπτική εκπομπή μου.     Έτσι η απόφασή μου ήταν άμεση : Ουγγαρία, Ιππικό Κέντρο "Hubertus" (
www.hubertus.hu ) στον Balatonfenyves, νότια της λίμνης Balaton!
     To "Hubertus" καταλαμβάνει μιάν έκταση 12.000 εκταρίων όπου αναπτύσσονται οι Ιππικές Εγκαταστάσεις, το Ιπποφορβείο (στη θέση Pusztabereny), τα Προθερμαντήρια, το Κλειστό Ιππευτήριο( 65Χ25μ ) και ολόκληρη η υπόλοιπη φυσική περιοχή η οποία αξιοποιείται με ιππικούς περιπάτους, ενώ παρέχεται ιππική εκπαίδευση από το επίπεδο του αρχαρίου έως και του πλέον προχωρημένου.
     Από ένα τέτοιο Συγκρότημα δεν θα μπορούσε να λείπει και μία ξενοδοχειακή μονάδα. Έτσι, το "Hubertus-Hof" ( hubertus@hubertus.hu
) καλύπτει τις ανάγκες διαμονής όσων ενδιαφέρονται να ιππεύσουν εδώ. Χτισμένο στα πρότυπα ενός αριστοκρατικού κυνηγετικού Γερμανικού πανδοχείου, διακοσμημένο με πανέμορφη επίπλωση, ταπισερί και κυνηγετικά τρόπαια, το πολυτελέστατο αυτό πανδοχείο διαθέτει άριστο service και ...σοκαριστική κουζίνα με οινοθήκη αξιώσεων σε τιμές κατώτερες συνοικιακής αθηναϊκής ...ψησταριάς!
     Τα καλύτερα εμφιαλωμένα κρασιά είναι παραγωγής των αμπελώνων του "Hubertus" και οι οινογνώστες θα είχαν πολλούς επαίνους για τις γεύσεις και τις ...επιγεύσεις τους. Άλλωστε, οι γενικές κλιματολογικές συνθήκες που διαμορφώνονται από την λίμνη Balaton επιτρέπουν την ανάπτυξη εξαιρέτων αμπελώνων περιφερειακά της, καθιστώντας τα περίχωρά της πασίγνωστες οινοπαραγωγικές περιοχές ( όπως το Zalakaros, το Keszthely ή το Badacsony που διαθέτει και το οινολογικό μουσείο "Boraszati" ).
     Αλλά εκείνο που πρέπει να εξαρθεί είναι η φυσική ομορφιά του τοπίου όλης της Transdanubia, της ευρύτερης, δηλαδή, περιοχής όπου βρίσκεται το Ιππικό Κέντρο "Hubertus" μιάς περιοχής προικισμένης από καλλονή και Ιστορία, με επίκεντρο την λίμνη Balaton η οποία είναι η μεγαλύτερη λίμνη γλυκού νερού στην Κεντρική και Δυτική Ευρώπη.
     Η λίμνη αυτή που χαρακτηρίζει όλη την Transdanubia έχει επιφάνεια 598 τ.χλμ. και είναι σχετικά ρηχή με μέγιστο βάθος 11,5 μέτρων. Το μέσο βάθος της είναι 3,7 μέτρα και αυτό συντελεί ώστε να θερμαίνεται εύκολα το νερό της. Διατηρείται αρκετά καθαρή με περιορισμό των μηχανοκινήτων πλωτών μέσων προς αποτροπή ρυπάνσεως κι έτσι μπορούν ν΄αναπτυχθούν 'καθαρά' υδαταθλήματα με κυρίαρχα την Ιστιοπλοϊα και την Ιστιοσανίδα.
     Με την όχθη της να αποτελεί επίκεντρο κυρίως του Γερμανικού τουρισμού, η λίμνη Balaton ( rmibalaton@houngarytourism.hu
) εδώ και πολλές δεκαετίες λογίζεται ως ένα από τα πλέον φημισμένα θέρετρα με περισσότερα από 40 οργανωμένα κάμπιγκ γύρω της. Συνδυάζοντας κάθε τουριστική δυνατότητα στις όχθες της αλλά διαθέτοντας και πολλές ιστορικές τοποθεσίες στην βαθύτερη βορειοδυτική ενδοχώρα της, η Balaton ικανοποιεί κάθε περιηγητική απαίτηση. Ό,τι επιθυμεί ο τουρίστας θα το βρεί εδώ. Από ωργανωμένη Ποδηλασία ( www.balatonbike.hu ), Ιππασία ( www.hubertus.hu , www.panoramahotel.kozep.hu , www.siotour.hu , www.radpuszta.hu ) μέχρι Αλεξίπτωση ( www.aeromedia.hu ), Ανεμοπορία ( www.beszitop.hu ) και Ελεύθερη Πτώση χωρίς ...αλεξίπτωτο, ένα πολύ πρόσφατο και ιδιαίτερο άθλημα που μόλις αρχίζει να αναπτύσσεται και του οποίου το Κέντρο ( www.windworld.hu ) βρίσκεται στο Szekesfehervar.
     Στα βόρεια της λίμνης βρίσκονται οι λόφοι του Bakony και τα ηφαιστειογενή εδάφη της λεκάνης της Tapolca. Ερειπωμένα κάστρα όπως εκείνα του Sumeg θυμίζουν στον επισκέπτη ότι κάποτε εδώ, σχεδόν κάθετα προς την λίμνη, ήσαν τα σύνορα μεταξύ δύο Αυτοκρατοριών, της Οθωμανικής κι εκείνης των Αψβούργων. Ας σημειωθεί ότι οι Οθωμανοί διατηρούσαν πολεμικό στόλο μέσα στην λίμνη με Ναύσταυθμο στο Siofok.
     Προς το βορειο-δυτικό άκρο της λίμνης, στην κωμόπολη Keszthely, απολαμβάνουμε ένα από τα πιό όμορφα παλάτια της Ουγγαρίας, ενώ, στο μέσο της αποστάσεως μεταξύ Βουδαπέστης και ανατολικού άκρου της Balaton βρίσκεται η πόλη Szekesfehervar η οποία είναι η πλέον ιστορική πόλη της χώρας και η πρώτη πρωτεύουσά της. Σ΄αυτή την γραφική πόλη η οποία διατηρεί όλο το χρώμα του ιστορικού παρελθόντος της, ο Μαγυάρος Μονάρχης Arpad ωργάνωσε το πρώτο ορμητήριό του κατεβαίνοντας από τα Ουράλια και εδώ, το 972 ο Μέγας Δούκας του Geza εγκατέστησε τον θρόνο του ενώ, επίσης εδώ, ο γιος του Μεγάλου Δούκα, ο Στέφανος Α΄και μετέπειτα «Άγιος Στέφανος» ανήγειρε μία Βασιλική η οποία έγινε το σύμβολο της εξουσίας των Μαγυάρων.
     Τα μαθήματα λόγω των κλιματολογικών συνθηκών κατά το μείζον μέρος έγιναν στο Κλειστό Ιππευτήριο από την Dorothea η οποία ήταν πολύ σχολαστική και επίμονη με τις διορθώσεις χωρίς να κουράζει τον μαθητή. Από την πρώτη στιγμή παρετήρησε και τελικά κατάφερε να βελτιώσει σημαντικά ένα ανατομικό μειονέκτημά μου που είναι συνέπεια της ζωής του «γραφείου»: οι 'κλειστοί' ώμοι! Σε αυτό βοήθησε αποφασιστικά και η ύπαρξη καθρεπτών στο Κλειστό Ιππευτήριο, άλλη μία ένδειξη καλής οργανώσεως.

     Εδώ το μάθημα διαρκεί μιάμιση ακριβώς ώρα διότι οι Ούγγροι με την αθλητική τεχνογωσία που κατέχουν θεωρούν αδιανόητο να μην περιέχονται δύο ακέραια δεκάλεπτα για την προθέρμανση και την αποθέρμανση του αλόγου, κάτι που τηρείται ευλαβικά.

  

     Οι βασικές φάσεις κάθε ασκήσεως ήσαν τέσσερις:
      1.Παρατήρηση της ιππεύσεως του μαθητή χωρίς παρέμβαση.
     2.Διδασκαλία ενώ ο μαθητής ηνιοχεί, με ταυτόχρονη παρατήρηση και υποδείξεις λαθών του.
     3.Μεταφορά σε συρραγωγέα προς εμπέδοση του σωστού καθίσματος κατ΄άσκηση.
     4.Επάνοδος του μαθητή σε ελεύθερη ίππευση και παρατήρηση των βελτιώσεών του ή μη, με παράλληλη εκ νέου διδασκαλία. Εάν και όπου χρειάζονταν η διαδικασία ξανάρχιζε από την πρώτη φάση.

     Ο συρραγωγέας εδώ θεωρείται πανάκεια εκπαιδευτική και, βέβαια, όχι χωρίς λόγο. Ο επίμονος συρραγωγέας που μου έκανε η Dorothea υπήρξε ό,τι πλέον ευεργετικό, ώστε να καταφέρω, περίπου μετά το τρίτο μάθημα, να συνειδητοποιήσω την `εικόνα` και τις επιπτώσεις των `κλειστών ώμων` μου, καταφέρνοντας να την βελτιώσω υπολογίσιμα. Από εκεί και πέρα η ίππευσή μου έγινε πιο άνετη και τα `βοηθήματά` μου πολύ πιο αποτελεσματικά.
     Ένα ακόμα αποτελεσματικό `τρικ` που εφήρμοσε η Dorothea ήταν η καθημερινή εναλλαγή δύο ιππευσίμων αλόγων με δύο διαμετρικά αντίθετα tamperamenti: ενός βραδυκίνητου ψυχρόαιμου κι ενός υπερευαίσθητου θερμόαιμου που διεμόρφωναν συνθήκες διδακτικού ιππικού «σκωτσέζικου ντους»! Έτσι, μεταξύ του `ψυχρού` Bundas και του `θερμού` Igeret ( ενός νεαρού αρσενικού Furioso, εκτροφής `Hubertus`) εντείνοντας και μειώνοντας την επενέργεια των βοηθημάτων μου, μπορούσα να εννοώ καλύτερα και να εξομαλύνω τις φάσεις της ιππεύσεώς μου.
     Παρά το ελάχιστο της συνολικής παραμονής μου στο `Hubertus` (15μέρες) η βελτίωση που ένοιωσα ήταν πολύ σημαντική λόγω της δομής και των ιδιαιτεροτήτων του μαθήματος της Dorothea.


     Οι γωνιώσεις των κνημών ήταν ένα ακόμα σημείο που φρόντισε να μου βελτιώσει η Dorothea `σημαδεύοντας` το σημείο `κλειδώματος` του γόνατος στο παραπλευρίδιο με έναν έξυπνο τρόπο. Ακολουθώντας τις συνεχείς οδηγίες της, τηρούσα την ενδεικνυόμενη εσωτερική επιφάνεια του κάθε γόνατος στο αντίστοιχο παραπλευρίδιο με αποτέλεσμα, μετά από κάποια ώρα, τα δύο συγκεκριμένα σημεία των γονάτων να έχουν `μαρκαριστεί` από τον αναμενόμενο ερεθισμό του δέρματος, κάτι που εν συνεχεία αποτελούσε τον μόνιμο `εντολέα` που ανακαλούσε στην `τάξη` τα γόνατά μου. Έχοντας, πλέον, συγκεκριμενοποιήσει τα δύο αυτά σημεία, από εκεί και πέρα δεν είχα παρά να νοιώθω το διακριτικό `τσούξιμο` και από τα δύο ταυτόχρονα έσω ακρομήρια ώστε να επαληθεύεται το σωστό σημείο `κλειδώματος` των έσω-γονάτων στα παραπλευρίδια. Αυτό το διακριτικό `τσούξιμο` το οποίο αρχικά ήταν επίπονο, μετά από σαραντοκτώ ώρες πέρασε αφήνοντας πίσω του την αίσθηση των σημείων `κλειδώματος` των γονάτων τα οποία σημεία σε συνδυασμό με τις συντεταγμένες των γωνιώσεων των πελμάτων εξασφαλίζουν τις εξ΄ολοκλήρου `σωστές κνήμες` που απαιτεί η ιππική Δεξιοτεχνία.
     Τέλος, με την βελτίωση και των χειρών ώστε να τηρούνται στο σωστό ύψος με τους αντίχειρες προς τα άνω, εξισωμένες τις ηνίες και την ενεργοποίηση των αγκώνων κατά την έλξη των ηνιών (και όχι με την κάμψη των καρπών) πολλά ακόμα μπήκαν στη `θέση` τους. Πάντα ο συρραγωγέας και το διδακτικό ταλέντο της Dorothea μαζύ με την υπομονή και το μεράκι της έφεραν τα αποτελέσματά τους.
     Οι Ούγγροι θεωρούν ότι μία βασική άσκηση για όλους αποτελεί η ταυτόχρονη και με διαφορετικές ιππεύσεις, κίνηση επί του Στίβου. Αναπτύσσοντας στο έπακρο την προσοχή και την ετοιμότητά τους δεν ανακόπτουν την προπόνηση ασχέτως εάν ο Στίβος είναι γεμάτος και κάποιοι ιππεύουν υπερπηδώντας ενώ άλλοι εκτελούν Δεξιοτεχνία. Σκηνές που δύσκολο να περιγραφούν αποτελούσαν καθημερινή εικόνα στο Κλειστό Ιππευτήριο, χωρίς ποτέ να συμβεί το παραμικρό. Ας σημειωθεί ότι, αντίθετα με την προτεραιότητα στους δικούς μας Στίβους, εκεί επικρατεί `δεξιός με δεξιό ώμο` και αυτή ήταν μία δυσκολία κινήσεως που αντιμετώπισα ιππεύοντας. Πολλές φορές βρέθηκα `αντικανονικός` όμως ποτέ δεν υπήρξε πρόβλημα γιατί οι υπόλοιποι συνιππεύοντες–απ΄ότι μου είπε η Dorothea-, έγκαιρα ειδοποιημένοι, με διευκόλυναν παραχωρώντας μου πάντα προτεραιότητα. Στο `Hubertus` τα πάντα ήσαν προβλεπόμενα.
     Τέλος, δεν υπήρχε περίπτωση σε κάθε μάθημα να μήν προηγηθεί και να μην ακολουθήσει Ιπποκομία, πάντοτε δε η Σάξη και η Απόσαξη ήταν υποχρέωση του ιππεύοντος και όχι κάποιου σταυλίτη.

 

     Η περίοδος που επέλεξα να βρεθώ στο `Hubertus` διακρίνεται για τις πλέον χαμηλές θερμοκρασίες της περιοχής. Όμως, παρά ταύτα, δεν μπορώ να πω ότι αυτές οι πολύ χαμηλές θερμοκρασίες αναστέλλουν οποιανδήποτε δραστηριότητα ή παρεμποδίζουν την ομαλή καθημερινότητα των ντόπιων. Όταν μάλιστα είσαι εξοικειωμένος με το κρύο της κεντρικής Ευρώπης τότε μπορεί να συμβούν και ευτράπελα, όπως συνέβη και στην περίπτωσή μου. Ίππευα με ένα ισοθερμικό φανελλάκι, μία μπλούζα λεπτή μάλλινη και ένα χοντρό μάλλινο εξωτερικό πουλόβερ. Μετά τον πρώτο γύρο του ανακουφιστικού έβγαζα το πουλόβερ και συνέχιζα το μάθημά μου. Κάποια μέρα βλέπω να έρχεται να ιππεύσει ένα τρισχαριτωμένο παιδάκι κουκουλωμένο με ρούχα κι από πάνω τυλιγμένο με μιά ...κουβέρτα! Άρχισα να το φωτογραφίζω λέγοντας τι όμορφο που ήταν και η Dorothea μου λέει: `Δεν φοράει την κουβέρτα για να είναι ...όμορφο αλλά γιατί ...κρυώνει!` Ρώτησα αφελώς αν είναι άρρωστο και η Dorothea μου απαντά: `Έχουμε -17 Κελσίου!`. Τότε μόλις συνειδητοποίησα την θερμοκρασία που επικρατούσε και η οποία δεν ήταν ικανή να αποτρέψει ένα παιδάκι από το να ιππεύσει! Ενώ, σε κάποιες «άλλες» γεωγραφικές ...περιοχές, όταν το θερμόμετρο πλησιάζει τους +10C η ζωή ...παραλύει!...
    
Πέραν, όμως από τις χαμηλές θερμοκρασίες που επικρατούν στην περιοχή αυτή την εποχή (κατά μέσο όρο -20C) , ένας καταπληκτικός ήλιος φώτιζε την «γειτονιά» της παγωμένης λίμνης Balaton και, βέβαια, εκτός από ελάχιστη χιονόπτωση, κανένα σοβαρό καιρικό φαινόμενο δεν παρεμπόδιζε την καθημερινότητά μας. Άλλωστε, όσοι έχουμε ζήσει τον καιρό της βόρειας ή κεντρικής Ευρώπης γνωρίζουμε ότι το πρόβλημα αρχίζει μετά τα μέσα Απριλίου όταν τα χιόνια αρχίζουν να λυώνουν. Πάντως και με παγωμένους τους εσωτερικούς σύρτες του στάβλου, στην Ουγγαρία η Ιππασία διεξάγεται κανονικά!


     Μία παγκοσμίως ονομαστή φυλή αλόγων, η Furioso, `τιμάται` παραδοσιακά στην Ουγγαρία (και στο Ιπποφορβείο `Hubertus`) και ο Igeret είναι ένα από τα αντιπροσωπευτικά "δείγματά"  της
. Ιππεύοντάς τον, ανεκάλυψα έναν καταπληκτικό «δάσκαλο» ο οποίος, εάν μεν επενεργούσα σωστά έδειχνε αμέσως ευάγωγος, εάν δε υπέπιπτα στο οποιοδήποτε λάθος αμέσως εξεδήλωνε την δυσαρέσκειά του εκτείνοντας προς τα πάνω τον αυχένα. Αυτή του η αντίδραση ήταν πολύ διδακτική γιατί αμέσως μου θύμιζε ότι έπρεπε να διορθώσω λάθος μου με αποτέλεσμα κάθε ώρα μαζύ του να είναι ώρα με δύο ...δασκάλους!   Για το άλογο αυτό η Dorothea με είχε προειδοποιήσει από την πρώτη στιγμή: «Πρόσεχε, γιατί ο Igeret ξαφνιάζεται και αφηνιάζει με ο,τιδήποτε απότομο συμβαίνει στο περιβάλλον και ειδικά πίσω από τον αυχένα του».
     Φαίνεται ότι πάνω στον ενθουσιασμό μου με την γνωριμία του νέου μου «δασκάλου» δεν έλαβα υπ΄όψη μου την σαφή προειδοποίηση της Dorothea. Έτσι...
     ...Στο πρώτο κιόλας μάθημα με τον Igeret, μετά το προθερμαντικό βάδην και τον πρώτο γύρο του ανακουφιστικού, τράβηξα ...χειρόφρενο στο συμπαθές τετράποδο προκειμένου να βγάλω το πουλόβερ μου. Σαν να μην έφθανε αυτό, `πέταξα` τις ηνίες απροειδοποίητα στον αυχένα του (!) δίνοντάς του και μιά έντονη χαϊδευτική ...σφαλιάρα!! Χωρίς επίγνωση για το τι είχα ...πυροδοτήσει, πρόλαβα να τραβήξω και το πουλόβερ ως το πρόσωπο με τα χέρια στην ανάταση όταν, πιά, ο Igeret άρχισε να χορεύει ...φλαμέγκο! Ενώ μέσα απ΄την ...πλέξη του πουλόβερ μου έβλεπα τους άλλους ιππείς να «πιάνουν πάντες» προς αποφυγή ενός `ντόμινο` πανικού, εγώ εξακολουθούσα να παραμένω ...αξιοπρεπώς πάνω στη σέλλα εκτελώντας πάντως όλες τις φιγούρες ενός ...χορού της κοιλιάς, διαδίδοντας την ανατολίτικη κουλτούρα του Ευρωπαϊκού Νότου στον ...Ουγγρικό Βορρά! Ευτυχώς η άμεση και αποφασιστική παρέμβαση της Dorothea, η μιά κάποια δική μου ψυχραιμία και, προ παντός, η καλή θέληση του ...Igeret ηυδόκησαν ώστε να αποφευχθούν τα χειρότερα και το μάθημα συνεχίσθηκε κανονικά.
 Την επόμενη φορά που ο Igeret διεφώνησε με το ιππικό ...πρωτόκολλο ήταν όταν μία συναθλήτρια στην άλλη άκρη του Κλειστού Ιππευτηρίου ( αποσταση 65 μέτρων!) φύσηξε κάπως έντονα τη ...μύτη της!   Ο Igeret με άψογες ισπανικές ...κλακέτες και ημιανορθώσεις ...αποδοκιμασίας της υπέδειξε το ...vivre-savoire που πρέπει να τηρείται ακόμα και στους ...στάβλους! Την τρίτη φορα, προσπαθώντας έφιππος να ξαναφορέσω τον ...απωλεσθέντα αναβολέα μου η σόλα μου χτύπησε το μέταλλο και ο Igeret στον επόμενο μισό στίβο με έπεισε ότι τα άλογα καμιά φορά χορεύουν καλύτερο ...καρσιλαμά από τους ανθρώπους! Το ανεπανάληπτο όμως με τον Igeret, συνέβει στο αποχαιρετιστήριο μάθημα. Δεν είχα ακόμα καν ιππεύσει και ρύθμιζα τις αρτάνες των αναβολέων μου με την προσοχή μου σ΄αυτές. Πίσω μου ο Igeret, με την ...εφηβική του περιέργεια είχε ανακαλύψει μία ...σκούπα, αφημένη πάνω σ΄ένα περβάζι στο εσωτερικό του Κλειστού. Ενώ εγώ παρέμενα αφοσιωμένος στις αρτάνες ο Igeret πλησίασε να αναγνωρίσει το περίεργο αντικείμενο και, ω της ανείπωτης κατάρας!, τα `μουστάκια` της σκούπας ...σφήνωσαν κάτω από το επίρρινο και τις παραγναθίδες και ο Igeret πανικόβλητος ανορθώθηκε με την σκούπα ... `περισπωμένη` στα ρουθούνια του! Ακολούθησαν σκηνές ...απείρου κάλλους με την Dorothea να προσπαθεί να αποσπάσει την ...σκούπα , εμένα να συγκρατώ διακριτικά το γλυκύτατο τετράποδο και όλους τους συνιππεύοντες ακίνητους στον τοίχο του Κλειστού λες κι επρόκειτο να λιτανεύσει το ...άγιο δισκοπότηρο! 
     Σε όλη την Ουγγαρία καλλιεργούνται με το ίδιο πάθος και την ίδια μεθοδικότητα όλα τα ιππικά αθλήματα. Μεταξύ αυτών και η Αμαξοδήγηση η οποία, στη χώρα αυτή, έχει πάμπολλους `φανατικούς` που αψηφούν κάθε αντιξοότητα προκειμένου να την απολαύσουν! Σε όλες τις μεγάλες ιππικές σχολές της Ουγγαρίας αλλά και σε όλη την ύπαιθρο η θέα αμαξών σε μάθημα είναι κάτι το σύνηθες. Ταξιδεύοντας με το τραίνο μέσα στο καταχείμωνο έβλεπα σε απίθανα σημεία άμαξες με δύο ή περισσότερα άλογα να κάνουν τους ελιγμούς τους.
     Στο Υπαίθριο Ιππευτήριο `Hubertus` παρηκολούθησα προπόνηση Αμαξοδηγήσεως εν όψει αγώνων και, ομολογουμένως, είδα κάτι πολύ συναρπαστικό όσο και πολύ τεχνικό.


     Ακριβώς όπως και στα άλλα ιππικά αθλήματα, η διαδρομή είναι και εδώ καθωρισμένη με κυμαινόμενο βαθμό δυσκολίας που σχετίζεται με τον χρόνο, τους γωνιώδεις ελιγμούς, τον αριθμό των ζευγνυομένων αλόγων και το είδος της άμαξας.
Η Αμαξοδήγηση καταλαμβάνει πολλές σελίδες σε κάθε Ουγγρικό περιοδικό Ιππασίας και οι Πρωταθλητές της αναγνωρίζονται και θαυμάζονται σε όλη την χώρα, ενώ οι αγώνες διοργανώνονται με αρκετή ...μεγαλοπρέπεια ακολουθώντας ένα συγκεκριμένο τυπικό το οποίο διατηρεί και προβάλλει τα ήθη και έθιμα της Αμαξοδηγήσεως των διαφόρων περιοχών της χώρας, με τις τοπικές φορεσιές και τα χρώματά τους.
     Στο `Hubertus`, όπως είναι φυσικό, η Αμαξοδήγηση αναπτύσσεται παράλληλα με την υπόλοιπη Ιππασία και θεωρώ εαυτόν ευτυχή για την προπόνηση που είδα να γίνεται υπό θερμοκρασία -16C, με τα `μουστάκια` των αλόγων κρυσταλλιασμένα να επανέρχονται μόνον μετά τους πρώτους καλπασμούς και τις γραφικές χνωτισιές τους, ενώ άλλα αλογάκια έπαιρναν τον ...αέρα τους, ήρεμα σε παραδίπλα προθερμαντήριο.
     Με τον προπονητή σε συνεχή δράση επανατάξεως της διαδρομής και οδηγιών, οι αμαξηλάτες έδιναν εικόνα ...Ρωμαϊκού Ιπποδρομίου! Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι στην σημερινή Ουγγαρία, λίγο πιο βόρεια της Βουδαπέστης, στο Ακούϊνκουμ (Πόλη των Νερών) ήταν το βορειότερο όριο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και αυτό το μέρος με τον πελώριο μουσειακό του χώρο αξίζει να τον επισκεφθεί κανείς.
  

     Ακόμα μια ενδιαφέρουσα εμπειρία ήταν η επίδειξη της εισαγωγής στο Σύστημα "Parelli" που μου έκανε η Dorothea με την φοράδα της την Ergo. Αρχικά, αφού φρόντισε με τρυφερές κινήσεις να κάνει την ιπποκομία και την σάξη του αλόγου της, η Dorothea έφερε τη φοράδα στο Κλειστό Ιππευτήριο και την ρυταγώγησε γιά λίγο. Κατόπιν, η Dorothea, γονατιστή μπροστά στο άλογο, άρχισε να γλιστράει τις κλειστές της παλάμες στον ρυτήρα ο οποίος κατά το Σύστημα "Parelli" αντικαθιστά τις ηνίες.
     Όπως μου εξήγησε η Dorothea, η ενέργεια αυτή είναι βασική πριν ιππευθεί το άλογο προκειμένου, με τις παλμικές κινήσεις και την τριβή, να ενεργοποιηθεί κάποια ορμόνη η οποία καθιστά ευάγωγο και ιππεύσιμο το άλογο. Ένδειξη της παραγωγής της συγκεκριμένης ορμόνης θα ήταν η καταβίβαση του αυχένα του αλόγου, κάτι το οποίο μετά από λίγο υπήρξε.
     Τότε η Dorothea χάϊδεψε τη φοράδα και την ίππευσε. Η προθέρμανση αλόγου και αναβάτη υπήρξε, ως συνήθως, επιμελής και μόνον τότε άρχισε η προγραμματική εκτέλεση των βηματισμών.
     Καθ’ όλη την εκτέλεση των βηματισμών ήταν εμφανής η ομαλή και βαθμιαία ανταπόκριση του αλόγου στις εντολές της Dorothea η οποία τελικώς υπερπήδησε χαμηλά εμπόδια με την μεγαλύτερη ακρίβεια και φυσική άνεση, αποδεικνύοντας ότι η Φυσική Ιππασία (Σύστημα "Parelli") όχι μόνον δεν υστερεί σε τίποτε από την ευρύτερη Κλασσική Ιππασία αλλά εν πολλοίς είναι ανώτερη.
     Κατά την σύντομη αυτή επίδειξη που κράτησε περίπου μιάμιση ώρα υπό θερμοκρασία -18C , τόσο η Dorothea όσο και η Ergo δεν έδειξαν κανένα σημείο εντάσεως ή κοπώσεως και η εικόνα που διεμόρφωνε το ιππικό ‘ζευγάρι’ ήταν η εικόνα που πρέπει να βγάζει κάθε ιππική δραστηριότητα: χαρά και αβίαστη συνεργασία ανθρώπου και αλόγου.

     Η χαρούμενη αυτή εικόνα δεν άλλαξε ακόμα κι όταν η Dorothea με την Ergo άρχισαν να υπερπηδούν εμπόδια κάτι που έγινε με απόλυτη φυσικότητα χωρίς μάλιστα την βοήθεια των - ανύπαρκτων, έτσι κι αλλοιώς- ηνιών. Η αρμονία της ιππεύσεως με το Σύστημα "Parelli" υπήρξε αδιατάρακτη και το μόνο που μπορούσε κανείς να παρατηρεί ήταν η άριστη σχέση και αμφίδρομη επικοινωνία των δύο «συναθλητών» εν δράσει.
     'Ψυχή' του Κέντρου 'Hubertus' η Dr. Eszter Domonkos, μου έκανε ένα απρόβλεπτο «δώρο», προτείνοντάς μου να με ξεναγήσει στα απέραντα κτήματα της επιχειρήσεώς της, με τα εκτροφεία θηραμάτων, το μεγάλο Ιπποφορβείο, τους κυνηγότοπους και την απέραντη φυσική ομορφιά της Μαγυάρικης κοιλάδας.
     Ένα χαριτωμένο κορίτσι, απλό κι ευγενέστατο όπως κατά κανόνα όλοι οι Μαγυάροι, με ένα σκυλάκι το οποίο «υιοθέτησε» από τα αδέσποτα (σημειωτέον, στην Ουγγαρία δεν παραμένουν αδέσποτα διότι, όλα, αμέσως «υιοθετούνται») με συνώδευσε με το αυτοκίνητό της επί ένα τρίωρο, δείχνοντάς μου την ατέλειωτη ομορφιά ενός τόπου που ...αγαπιέται από τους κατοίκους του.
 Παρά την εγκυμοσύνη της, η μέλλουσα Μητέρα, Dr.E. Domonkos, δεν κουράζονταν να με ξεναγεί σε κάθε γωνιά των εγκαταστάσεων του 'Hubertus'. Με πάθος τελειομανούς, όταν βρεθήκαμε στο απέραντο Ιπποφορβείο του ‘Hubertus’, μου εξηγούσε για τα άλογά της ένα προς ένα , σαν να ήσαν ...παιδιά της!
     Το Ιπποφορβείο του Pusztabereny βρίσκεται στην άκρη του Nagyberek και η περιοχή εμφανίζεται να κατοικείται από τους Ρωμαϊκούς χρόνους. Η πρώτη εκτροφή αλόγων για αγροτικές εργασίες, σ΄αυτή την περιοχή, χρονολογείται από το 1844, ενώ από το 1900 εμφανίζεται εκτροφή ‘θερμών’ αλόγων Ιππασίας. Ο πρώτος βαρβάτος επιβήτορας έφτασε εδώ το 1883 και το όνομά του ήταν Troubadour. Απετέλεσε τον "γενάρχη" μιάς εκτροφής που διήρκεσε μέχρι το 1944, όταν, μετά τον Πόλεμο το Ιπποφορβείο κατεστράφη.
     Η ανάκαμψη του Ιπποφορβείου ήρθε το 1982 όταν ο Λουδοβίκος, Δούκας της Βαυαρίας έθεσε τα θεμέλια της εκτροφής των Furioso, δωρίζοντας 22 φοράδες, 24 πουλάρια και δύο επιβήτορες στην Ουγγαρία. Ο Igeret που ίππευσα εδώ προέρχεται από αυτή την εκτροφή.
     Μετά από κάποιες περιπέτειες και διακυμάνσεις επιχειρηματικού χαρακτήρος, σήμερα στο Pusztabereny εκτρέφονται άλογα των φυλών Kisberi Felver και Hoelderlin Trakehner. Στόχος του σημερινού Ιπποφορβείου είναι η παραγωγή κομψών αθλητικών αλόγων με ευάγωγο χαρακτήρα και συνεργάσιμων κατά την ίππευση, κάτι που προϋποθέτει αυστηρή επιλογή κατόπιν πολλών εξετάσεων των υπό ζευγάρωμα ζώων.
     Τα κεντρικά γραφεία του Ιπποφορβείου διαθέτουν μία πλατεία στην οποία καλλιεργείται ένα σπάνιο είδος διακοσμητικού θάμνου που μόνον εδώ μπορεί να βρεθεί.
 Τα εκτρεφόμενα άλογα, χωρισμένα κατά «γέννες», φύλο, ηλικία κλπ, βρίσκονταν σε καλοχτισμένους στάβλους με ελευθερία κινήσεων 'μέσα-έξω' ώστε ανάλογα με τις διαθέσεις τους να επιλέγουν τον χώρο που ανά πάσα στιγμή επιθυμούσαν.
     Πραγματικά, δεν έχω ξανασυναντήσει άλογα τόσο ευάγωγα και τόσο καλοπροαίρετα απέναντι στον άνθρωπο, πράγμα που φανερώνει πόσο φυσιολογικά και αβίαστα εκτρέφονται.
     Όπου και να βρισκόμασταν αυτά τα άλογα έτρεχαν κοντά μας για να χαϊδευτούν και να χαρούν την ανθρώπινη παρουσία με μιά διάθεση που θύμιζε διάθεση μικρού παιδιού που ανταμώνει γονείς... Αν και έχω επισκεφθεί πολλούς στάβλους στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, αν και επικοινωνώ γενικά με κάθε ζώο που συναντώ μπροστά μου, εδώ, αυτά τα άλογα με κράτησαν «αιχμάλωτο» με την εκδήλωση ενός απερίγραπτου συναισθηματισμού . Σίγουρα, αν επρόκειτο να αναθεωρήσω την άποψή μου για την μη απόκτηση 'ιδιωτικού' αλόγου, αν κάποτε θα ήθελα ένα 'δικό' μου άτι, σίγουρα θα διάλεγα ένα από αυτά.
     Και, προς ενημέρωση των Ελλήνων ενδιαφερομένων οι οποίοι έμαθαν να «ακούν» τρελλές τιμές για άλογα, ενδεικτικά θα αναφέρω ότι στην Ουγγαρία ένα πολύ καλό άλογο μπορεί να αγορασθεί από 2500 έως 4000 ευρώ! Επίσης, ο σταβλισμός ενός αλόγου δεν υπερβαίνει εδώ τα 150 ευρώ τον μήνα!!

     Η περιήγησή μου στα 12000 εκτάρια του 'Hubertus' ήταν μία ακόμα «μαγεία» που μου επεφύλάξε αυτό το ταξίδι μου. Ας σημειωθεί ότι σ΄αυτή την έκταση η οποία είναι ιδιωτική ( ανήκει στο 'Hubertus') και απαγορεύεται η κίνηση ξένων οχημάτων, υπάρχει ιδιωτικός σιδηρόδρομος στενής τροχιάς προς εξυπηρέτηση των επισκεπτών αλλά και τακτικές 'γραμμές' minibus (κυρίως κατά το καλοκαίρι) ώστε οι φιλοξενούμενοι του Κέντρου να μπορούν να μετακινούνται σε κάθε σημείο. Σ΄ αυτή την πανέμορφη έκταση το καλοκαίρι οργανώνονται ατέλειωτες ιππικές διαδρομές και πράγματι είναι μιά μοναδική απόλαυση να ιππεύεις ανάμεσα σε ελάφια που διασταυρώνονται με τ΄ άλογό σου... Αυτό, άλλωστε σημαίνει και 'Ιπποτουρισμός' κάτι που οι Ούγγροι έχουν οργανώσει με ιδιαίτερη 'τιμιότητα' και προσοχή ώστε να συγκεντρώνουν μια σταθερή 'τουριστική’ πελατεία κάθε χρόνο αναδεικνύοντας τη χώρα τους σε ένα πανευρωπαϊκό επίκεντρο απολαύσεως του αλόγου και των ανεκτίμητων χαρών που μας προσφέρει.
     Στην Ουγγαρία τιμάται η Παράδοση και η Ιστορία. Σε πολλά σημεία των πόλεων και ολόκληρης της χώρας, πάνω στα αμέτρητα Μνημεία που θυμίζουν στιγμές της Ιστορίας των Μαγυάρων, οι νέοι κυρίως Ούγγροι, σε διάφορες ευκαιρίες, αφήνουν ματσάκια με λουλούδια ή μικρά στεφανάκια πάνω στα οποία κυματίζουν κορδέλλες με τα εθνικά τους χρώματα. Όπως, όμως, οι Ούγγροι τιμούν τα Μνημεία τους, έτσι ακριβώς τιμούν και τις Ιππικές Παραδόσεις τους, κυρίαρχη θέση μεταξύ των οποίων κατέχει και η Έφιππη Τοξοβολία, ένα άθλημα ουσιαστικά άγνωστο τόσο στη Δύση όσο - τι κρίμα!- και στη χώρα των ...Κενταύρων, την Ελλάδα!
     Εξέχουσα μορφή της Έφιππης Τοξοβολίας στην Ουγγαρία είναι ο Kassai Lajos (οι Ούγγροι προτάσσουν το επίθετο του ονόματος) ο οποίος θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως ο φιλόσοφος-αθλητής της χώρας του, κάτι σαν τον Yukio Mishima της Ιαπωνίας.
     Ο ηρωϊκός αυτός Μαγυάρος, χωρίς να έχει ποτέ ιππεύσει, οραματίστηκε να αναβιώσει την παράδοση της έφιππης τοξοβολίας των προγόνων του και απεφάσισε όχι μόνο να την βιώσει ο ίδιος και να την διαδώσει αλλά και να την αναγάγει σε παγκόσμιο άθλημα με επίκεντρο την Ουγγαρία. Έτσι, αφού επισκέφθηκε κάποιες σχολές Ιππασίας και διεπίστωσε ότι δεν του «πήγαινε» η κλασσική-δυτικότροπη Ιππασία, προμηθεύτηκε ένα άλογο και, δοκιμάζοντας στα όρια την αντοχή και την ακεραιότητά του, κατάφερε όχι μόνο να γίνει άριστος ιππέας και τοξοβόλος αλλά και να κάνει το όραμά του πραγματικότητα, δημιουργώντας κατά τα προγονικά του πρότυπα ένα Κέντρο Έφιππης Τοξοβολίας παγκόσμιου κύρους και ακτινοβολίας στο Kaposmero, στη νότια Transdanubia
. Το Ιππικό Κέντρο του Kassai έχει εξελιχθεί σε πόλο έλξεως πολλών εραστών του αθλήματος από όλο τον Κόσμο και ο Kassai, αφού απέκτησε τεράστια γνώση πάνω στο αντικείμενο, φθάνοντας μάλιστα και μέχρι την Kamakura της Ιαπωνίας μελετώντας το, το πρώτο Σάββατο κάθε μηνός δέχεται εδώ το Κοινό προκειμένου να το εισαγάγει στα μυστικά της Έφιππης Τοξοβολίας. Πάρα πολλοί επισκέπτες που αρχικά από περιέργεια και μόνον έρχονται, τελικά παραμένουν μαθητές αυτής της αρχέγονης μυσταγωγίας 'του πυρός και της κινήσεως' που οι αιώνες την άφησαν ανέγγιχτη.
     Επισκέφθηκα το 'Γιούρτ' (αντίσκηνο) του Kassai στην Βουδαπέστη και ήρθα σε επαφή με το περιβάλλον του και την προγονική του Παράδοση. Η Huna μου έδωσε το 'στίγμα' της Έφιππης Τοξοβολίας και κατάλαβα ότι αυτή η Ιππασία μου πάει και εμένα περισσότερο από το ...dressage!
     Ακούγοντας τις υπέροχες μουσικές μέσα στο αντίσκηνο υποσχέθηκα στον εαυτό μου να του προσφέρω την εμπειρία του Kaposmero το ταχύτερο δυνατόν. Η Ιππασία είναι μιά ατέλειωτη χαρά και όπου υπάρχουν άλογα τα ...χνώτα τους είναι η ευγενέστερη 'πρόσκληση'! 

     Όπως είναι ευνόητο, οι Ούγγροι ως λαός που ασχολείται σοβαρά με την Ιππασία δίνουν πολύ μεγάλη έμφαση στην θεωρητική κατάρτιση των ιππέων. Αυτό σημαίνει πληθώρα ιππικών εκδόσεων και εγχειριδίων Ιππασίας. Ακόμα και στα πολύ δύσκολα χρόνια της κομμουνιστικής κατοχής,οι Ούγγροι μπορεί να πεινούσαν αλλά επέμεναν να διατηρούν σε πολύ υψηλό βαθμό την Παιδεία τους συμπεριλαμβανομένης και της ιππικής Παιδείας! Φτηνές εκδόσεις της εποχής εκείνης, σε ευτελές τυπογραφικό χαρτί, φανερώνουν την ευγένεια και το ήθος των γενναίων Ούγγρων οι οποίοι, αν και στημένοι στην ουρά για λίγο ψωμί, δεν έπαψαν να θυμούνται την ιστορική σχέση τους με το άλογο και την λατρεμένη τους Ιππασία, ανατυπώνοντας ιππικά βιβλία. Σήμερα, στην Ουγγρική γλώσσα κυκλοφορούν καθημερινά πάμπολλες ιππικές εκδόσεις που καλύπτουν κάθε τομέα του αθλήματος. Από ακαδημαϊκές εκδόσεις Ιππικής ...Αρχαιολογίας (!) μέχρι τα πιό λεπτομερειακά και διεξοδικά τεχνικά εγχειρίδια Ιππασίας για Δεξιοτεχνία, Υπερπήδηση, Αμαξοδήγηση, Έφιππη Τοξοβολία, Ιπποκομία και ό,τι άλλο χρειάζεται ο ιππέας για να βελτιώσει τις γνώσεις του κι, έτσι, και την τεχνική του.
     Εν προκειμένω, για να μιλήσουμε με αριθμούς, μόνον ένας μικρός εκδοτικός οίκος στην κωμόπολη Szekesfehervar ο 'Lapu Bt.', φέτος, διαφημίζει έντεκα (!!) ιππικές του εκδόσεις με μέση τιμή επτά ευρώ (!) τον τίτλο!! Έτσι ένας λαός μπορεί να θεμελιώσει το μέλλον του ακόμα και στον Αθλητισμό!
     Όταν, στην Βουδαπέστη, ήρθα σε επαφή με νέους ιππείς που εκπαιδεύονται στην κεντρική Σχολή Ιππασίας μου απήντησαν ότι ως κύριο εκπαιδευτικό τους βοήθημα χρησιμοποιούν το επίσημο στρατιωτικό εγχειρίδιο Ιππασίας που είχε εκδοθεί το 1937 και το οποίο ανατυπώνεται συνεχώς από τότε!
     Βέβαια, στα βιβλιοπωλεία της Ουγγαρίας προβάλλονται αμέτρητες, κυρίως, Γερμανόγλωσσες εκδόσεις, περιέργως, σε τιμές κατώτερες από της Γερμανίας προς χρήση των νεαρών Ούγγρων ιππέων. 

     Άλλη μιά θετική πραγματικότητα για την Μαγυάρικη Ιππασία είναι ο ιππικός Περιοδικός Τύπος της χώρας.
     Τα ιππικά περιοδικά στην Oυγγαρία, κι αυτά, ακολουθούν τα Γερμανικά πρότυπα τόσο ως προς το lay-out όσο και ως προς την φιλοσοφία των περιεχομένων.
     Τα Ουγγαρέζικα ιππικά περιοδικά δεν περιέχουν τίποτε το ...κοσμικό, τίποτε το ...κοτσομπολίστικο! Δεν αναφέρονται σε κοπές ...πίττας και συναθροίσεις ...μπάρμπεκιου!     Περιέχουν μεστή ιππική πληροφόρηση και κυρίως πληροφόρηση που αφορά στην εκπαίδευση επί του αθλήματος προς βελτίωση των ιππέων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνουν στην ευημερία του αλόγου και, πράγματι, ένοιωσα μεγάλη συγκίνηση όταν στο τρέχον τεύχος του 'CAVALLO' ( σας ... θυμίζει τίποτε;) είδα πολυσέλιδο αφιέρωμα σε υπερσύγχρονη ...Κινητή Χειρουργική Μονάδα Α' Βοηθειών ( με υπερπλήρες χειρουργείο και πτυσσόμενη υδραυλική χειρουργική τράπεζα!) προς αντιμετώπιση εκτάκτων περιστατικών αλόγων, κυρίως κολικών, σε όλη την χώρα! Ας παρακολουθεί την Ευρωπαϊκή ιππική πραγματικότητα και η Ελληνική Ομοσπονδία Ιππασίας... Καλό κάνει!

     Ο ιππικός Τύπος της Ουγγαρίας κυκλοφορεί παντού, ακόμα και σε έναν μικρό συνοικισμό όπου βρέθηκα και τον αγόρασα στο μικρό μοναδικό κιόσκι. Κάθε περιοδικό ειδικεύεται σε κάποιον τομέα χωρίς να υστερεί σε γενικώτερη θεματογραφία.
     Για παράδειγμα, το 'EQUIDOM' παρουσιάζει σε κάθε έκδοσή του αγγελίες αγοραπωλησιών αλόγων και παροχής διαφόρων ιππικών υπηρεσιών, συντελώντας έτσι στον καθορισμό λογικών 'οροφών' στις σχετικές συναλλαγές μεταξύ των ενδιαφερομένων. Έτσι, οι τιμές των αλόγων στην Ουγγαρία, με την συγκριτική δημοσιοποίησή τους από το περιοδικό αυτό καθηλώνονται σε λογικά επίπεδα.
     Μιά ιδιαίτερη ισορροπία ανάμεσα στα πρακτικά και στα ιστορικά θέματα της Ιππασίας κρατά το περιοδικό 'LOVASNEMZET'. Κρίμα που δεν γνωρίζω Ουγγαρέζικα ...
     Το 'LOVASELET' είναι ένα καλοτυπωμένο έντυπο το οποίο καλύπτει τον Ιπποτουρισμό χωρίς καμιά υστέρηση και στους άλλους ιππικούς τομείς
     Τέλος, η ετήσια έκδοση 'LOVASKALENDARIUM' βρίσκονταν στα χέρια ακόμα και των επιβατών του Μετρό της Βουδαπέστης(!). Λιτή και πληροφοριακή για ολόκληρη την ιππική χρονιά, αποτελεί μάλλον περιοδικό ...'best-seller'!
     Ένα εύλογο ερώτημα που ανακύπτει είναι το κόστος ενός τέτοιου, ιδανικού, ταξιδιού με 14 διανυκτερεύσεις σε πολυτελέστατο Hof, με καθημερινή πλήρη κουζίνα gourmet και τα καλύτερα κρασιά, με συχνό Internet και κάποια τηλεφωνήματα στο Εξωτερικό και συμπεριλαμβανομένων, ασφαλώς, και όλων των μαθημάτων Ιππασίας; 724 ευρώ!!!  Όχι, δεν πρόκειται περί ...δαίμονος του πληκτρολογίου, αλλά μόνον 724 ευρώ 'ξοδεύτηκα' για να απολαύσω μία τέλεια διαμονή στο 'Hubertus' του Balatonfenyves της Ουυγαρίας!!!
     Για να καταλάβει ο αναγνώστης κάποιες πτυχές της διαμονής στο Ιππικό Κέντρο 'Hubertus' θα αναφερθώ σε κάποιες λεπτομέρειες...
     Το κρασί Tokaj που παράγεται στην βόρειο-ανατολική Ουγγαρία προσφέρθηκε ως δέλεαρ στον βασιλιά Λουδοβίκο ΧΙV προκειμένου να συνδράμει στην αντιμετώπιση της εισβολής των Οθωμανών στην Ουγγαρία. Τότε εκείνος είπε ότι πρόκειται «περί του Βασιλέως των κρασιών και του κρασιού των Bασιλέων»! Είναι από τα παγκοσμίως καλύτερα λευκά ηδύγευστα, φρουτώδη, κρασιά και συνοδεύει κυρίως κυνήγι, ενώ το συνιστώμενο 'πιάτο' είναι το συκώτι πάπιας με μηλο-κύδωνο στο φούρνο. Αυτό λοιπόν το πιάτο με μία φιάλη κρασιού Tokaj 500ml, σαλάτα φασιανό, επιδόρπιο πουτίγγα και διπλό εσπρέσσο, χρεώθηκε 26 ευρώ (!!!), όταν, στα 'δήθεν' και 'τάχα' στέκια του ...Ψυρρή ξεκινάς με 50 ευρώκατ΄άτομο για να φας τα ...αμελέτητα πάνω σε ...λαδόκολες που πλασάρονται ως ...άποψη! Κυρίως, όμως, στο 'Hubertus' ξαναθυμήθηκα το σέρβις του 'Πεντελικού' ( της δεκαετίας του '60, όχι του σημερινού...) όταν ξαναχάρηκα ένα καλοσερβιρισμένο γεύμα πάνω σε λινά διπλά πετσετο-τραπεζομάντηλα, άψογα κολλαρισμένα που θύμιζαν αθηναϊκό αρχοντικό του προηγουμένου αιώνος! Η ..γυφτιά εκτός Ελλάδος εξακολουθεί να θεωρείται ...αντιτουριστική!
     Ενα ακόμα συγκινητικό 'σοκ' το ένοιωσα παίρνοντας το τελευταίο μου πρόγευμα στο 'Hubertus' λίγο πριν φύγω, όταν πλησίασε ένας από τους ρεσεψιονίστ στο τραπέζι μου κρατώντας έναν φάκελλο και ένα καλοδιπλωμένο μπουκάλι Tokaj. Μου τα προσέφερε, μεταφέροντάς μου τις ευχαριστίες της Διευθύνσεως και του Προσωπικού για την εκεί παραμονή μου και λέγοντάς μου ότι το «δωμάτιο 5» θα είναι πάντα στη διάθεσή μου! Περνώντας την έξοδο το προσωπικό της κουζίνας μου προσέφερε μία περιποιημένη τσάντα με φρούτα χειροποίητο κέϊκ και άλλα εδέσματα για το δίωρο σιδηροδρομικό ταξίδι της επιστροφής μου προς Βουδαπέστη!

     Ας επισκεφθούν οι «αρμόδιοι» του ...Ε.Ο.Τ. την Ουγγαρία επ΄αγαθώ του ...Ελληνικού Τουρισμού, όσο είναι καιρός...
     Έφυγα απ΄το 'Hubertus-Hof' παίρνοντας μαζύ μου τις καλύτερες αναμνήσεις, αναμνήσεις που είχαν να κάνουν με την Ιππασία αλλά και την εκεί φιλοξενία μου.
     Στην πανέμορφη Βουδαπέστη, λίγο πριν φύγω για την Ελλάδα, αναπολώντας το ...επόμενο ταξίδι μου αποφάσισα ότι αυτό σίγουρα δεν θα ήταν ξανά στο 'Hubertus-Hof' γιατί ήδη με περιμένει το Κέντρο Έφιππης Τοξοβολίας του Kassai Lajos, πάντοτε στην ...Ουγγαρία!
     Όλοι όσοι θεωρούμε ότι ο 'πρωταθλητισμός' σκοτώνει την Άθληση και αδιαφορούμε για 'κύπελλα' προτιμώντας την χαρά και την ευεργεσία του ‘παιδεύεσθαι’ βρίσκουμε πάντοτε πρωτότυπους τρόπους να απολαμβάνουμε το άθλημά μας, γι΄αυτό και η επόμενη 'στάση' μου θα είναι σίγουρα η Έφιππη Τοξοβολία.
     Όμως..., όμως με τα πρώτα χιόνια του νέου χειμώνα, πριν βγεί η χρονιά, το ...'Hubertus' θα είναι το φιλόξενο Hof όπου θα με περιμένουν οι καλοί μου φίλοι, η Dorothea με την παρέα της, τον Bundas και τον Igeret! Αυτό είναι υ π ό σ χ ε σ η !
     Α, κάτι που ξέχασα: 'Igeret' στα Ουγγαρέζικα σημαίνει ... «Υπόσχεση»!
     Τι λέτε; Πάμε παρέα;
    

                                        Ωστόσο, ας μη ξεχνάμε:

Η Ουγγαρία μοιάζει με την Ελλάδα έχοντας, σχεδόν, την ίδια έκταση και τον ίδιο πληθυσμό…

…Σε ό,τι αφορά, όμως, στην Ιππασία, δυστυχώς για την Ελλάδα, οι ομοιότητες σταματούν εδώ...

*Το κείμενο αυτό δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο αγαπημένο μας www.horse.gr